حقوق کودکان را باید شناخت

مصاحبه با سالازار فولکمن رئیس صندوق حمایت از کودکان یونیسف در ایران

فرصت صحبت با "کریستین سالازار فولکمن" رئیس یونیسف در ایران درست در آخرین ساعاتی بوجود آمد که او برای یک ماموریت می خواست به نیویورک برود. مصاحبه دردفتر کارش که "بهاره یگانه‌فر" دستیار ارتباطات یونیسف با توجه به زمان کوتاهی که مانده بود آنرا هماهنگ کرد، برگزار شد. در طی این مصاحبه سالازار لبخندزنان، با دقت سوالات را گوش می کرد و با حسن صمیمیتی که در صدایش موج می زد، شمرده پاسخ می گفت. چیزی که به نظرم خصلت وجودی کودکان است.

او دکترای علوم سیاسی دارد، چهل و پنج ساله با ملیتی چینی آلمانی اکوادوری، دارای چهار فرزند. دو دختر و دوپسر که دخترانش نیز با او در ایران زندگی می کنند. کریستیان پیش از اینکه در سال ۲۰۰۵ مامور به خدمت در ایران شود در سمت هایی نظیر مدیر ارشد برنامه های سازمان ملل در کشور های ویتنام و گواتمالا کار کرده است.

روز جهانی کودک، آشنایی بیشتر با یونیسف، ارزیابی فعالیت های آن در ایران و انتخاب مهتاب کرامتی به عنوان سفیر یونیسف و سفری که بنا هست به لبنان داشته باشد از نکاتی بود که در این مصاحبه به آنها پرداخته شد.

▪ شاید برای همه جالب باشد که بدانند یک مسوول در یونیسف برای فرزندان خود چه برنامه ها و آرزو هایی دارد؟

ـ من چهار فرزند دارم دو دختر و دو پسر از هفت تا هجده ساله. آرزو دارم به فرزندانم بیاموزم که عزت نفس بالایی داشته باشند تا بتوانند در زندگی شان انتخاب های درستی بکنند. دیگر اینکه در کنار آنها وقت بیشتری را سپری کنم. اما آرزوی سومی هم دارم، فرزندان من بنابر شرایط کاری ام به خیلی از مناطق جهان سفر کرده اند برای همین من این بچه ها را بچه های تمامی دنیا می دانم، پس آرزویی برای تمامی بچه ها دارم و آن این است که بتوانم دنیایی پر از صلح و آرامش را برای همه آنان فراهم کنم.

▪ بچه های شما در ایران هم بوده اند. نظرشان درمورد بچه های ایرانی چیست؟

ـ آنها در مدرسه ایی تحصیل می کنند که عموما بچه های دورگه و یا خارجی درس می خوانند. اما چیزی که مسلم است بچه ها بچه ها را دوست دارند، در هر کجای جهان که باشد،آنها بدون هیچ قید و بندی به بازی با هم فکر می کنند.

▪ سفیر حسن نیت یونیسف چگونه انتخاب می شود؟

ـ ما برای انتخاب سفیر حسن نیت سه معیار اصلی داریم. مهارت کاری به عنوان ملاک اول در نظر گرفته می شود. فردی که انتخاب می شود در هر حرفه ای که فعال است، خواننده، هنرپیشه یا کار های دیگر باید یکی ازبهترین ها باشد. معیار دوم اعتبار اجتماعی است و سومین نکته وقت گذاشتن است. یک سفیر یونیسف باید آمادگی حضور در جلسات مختلف و صرف وقت برای هماهنگی کار ها و همراهی کودکان را داشته باشد. کسی که دارای این مشخصات باشد و واقعا بپذیرد که وقت خود را برای کودکان بگذارد به عنوان یک کاندیدا به دفتر مرکزی در نیویورک معرفی می شود.

▪ یونیسف به تازگی مهتاب کرامتی را به عنوان سفیر جدید خود انتخاب کرده است. مهتاب را چگونه ارزیابی می کنید؟

ـ شناخت ما در مورد مهتاب کرامتی فقط محدود به پروسه انتخاب نمی شود،بلکه بیشتر بر می گردد به همکاری هایی که او با یونیسف داشته. از نکاتی که در مهتاب شاخص است می توان به جدیت و پشتکار و تلاشش برای کمک به کودکان اشاره کرد. من در صحبتی که با خانم کرامتی داشتم اشاره می کرد به اینکه سفیر یونیسف بودن را به عنوان یکی از برنامه های اصلی زندگی اش قرار داده و این برای ما قابل تحسین است.

▪ آیا در بین سفرای قبلی، ایرانی هم بوده است ؟

ـ ما با ایرانیان زیادی همکاری داریم. علی دایی که سفیر حسن نیت نهضت جهانی بوده و هم اکنون با ما در ارتباط است. باشگاه هنرمندان که بیش از چهل چهره شاخص هنری در آن عضو هستند و دوستان دیگر علاقه مند. حتی از خانم کرامتی هم تقاضا کرده ایم که دیگر هنرمندان و علاقه مندان را به ما معرفی کنند تا برای همراهی کودکان بتوانیم از آنها کمک بگیریم .

▪ در سفر به لبنان پیام اوچه خواهد بود؟

ـ پیام او پیام یونیسف است. کودکان باید برای کمک و حمایت در اولویت باشند. نبایدفراموش کرد که یونیسف یک سازمان خیریه نیست بلکه سازمانی است که جامعه را به سمت و سویی هدایت می کند که دوستدار کودک باشد. ما در این زمینه نیاز به اطلاع رسانی و بالا بردن آگاهی داریم تا موجب تغییررفتارها باشیم. به سمتی که به نفع کودکان باشد. همچنین برای جمع آوری کمک های مالی هم قدم هایی برداشته خواهد شد نه به این معنا که مثلابرای یک مقطع کمکی ارائه شود بلکه برای ایجاد فرهنگ همیاری تلاش خواهد شد.

▪ ماموریت خانم کرامتی چه مدت است و در بازدید لبنان او چه نکاتی برنامه ریزی شده؟

ـ او برای یک برنامه دوساله با ما قرارداد دارد. اما امیدواریم این یک قرارداد مادام العمر باشد. در مورد لبنان هم باید اشاره کنم باتوجه به اینکه یک نهضت کمک های مالی را برای این کودکان راه انداخته ایم. خانم کرامتی می روند تا از نزدیک شاهد صرف این کمک ها باشند و به مردم در این باره توضیح دهند و بتوانند کمک های بیشتری را برای بچه های دنیا بگیرند.

▪ ماموریت مهتاب به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف چیست؟

ـ عمده ماموریت او کمک به بهبود وضعیت کودکان و زنان ایرانی و همچنین انعکاس آن به دنیا است. کرامتی با سفرهایش به مردم دیگر کشور ها خواهد گفت که ایران فقط با مسئله هسته ای شناخته شده نیست. فرهنگ، آداب و سنن ایرانی را به آنها معرفی خواهد کرد. خود او هم در آینده برنامه هایی دارد مثلا می دانم که وی سفری به کشور امارات خواهد داشت و در این سفر به همراه یک گروه تئاتر فرصت هایی را در مورد آشنایی با مسائل کودکان ایرانی ایجاد خواهد کرد. البته ما فکر می کنیم او بیشتر در ایران درگیر خواهد بود.

▪ مهمترین کار هایی که در حال حاضر یونیسف در ایران انجام می دهد چیست ؟

ـ حوزه های فعالیت ما به طور کلی ارائه خدمات بهداشتی، تغذیه و آموزش به ویژه در مناطق محروم است. اما یکی دیگر از خدمات ما حمایت از کودکان در برابر آزارجسمی، جنسی و روحی است. پیشگیری از شیوع بیماری ایدز در بین نوجوان، توانمند سازی زنان و نظارت بر حسن اجرای پیمان نامه حقوق کودک از دیگر ماموریت های ما در ایران محسوب می شود.

▪ همکاری مقامات ایرانی در این زمینه چگونه بوده است؟

ـ دولت مهم ترین شریک کاری یونیسف است و این دولت است که می تواند رسیدن این خدمات را به کودکان تضمین کند. یونیسف از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۵ تا زمانی که شاه دفتر یونیسف را در ایران تعطیل کرد با توجه به مبارزه با "سل" در اینجا فعال بوده است. از سال ۱۹۸۲ هم دولت جمهوری اسلامی به دنبال جنگ ایران و عراق و صدماتی که به کودکان وارد می شد درخواست کرد تا مجددا دفتر یونیسف در ایران فعال شود. در این مدت همکاری مناسبی را با ایران داشته ایم. ما اخیرا به بهانه روز کودک بیانیه ای هم صادر کرده و از دولت ایران خواسته ایم تا این بیانیه را مد نظر داشته باشد.

▪ در مورد مبارزه با کودک آزاری شما چه پیشنهادی دارید؟

ـ کودک آزاری مشکلی است که امروز در همه کشور ها به عنوان یک مسئله مطرح وجود دارد و محدود به منطقه خاصی نیست. راهی که می توان برای مبارزه با آن پیشنهاد کرد، تصویب قوانین کاربردی برای برخورد با کودک آزاری و ایجاد راه مناسب برای آگاه شدن از این موضوع است. البته این موارد یک جنبه مبارزه محسوب می شود و در جنبه دیگر می توان به فرهنگ اشاره کرد، باید فرهنگ حمایت از کودک را رواج داد. متاسفانه در ایران هنوز خانواده هایی هستند که فکر می کنند با تنبیه بدنی می توانند کودکانشان را تربیت کنند. در حالی که باید این فرهنگ را برای معلمین، والدین و تمامی کسانی که با کودکان سر کار دارند جا انداخت که به شخصیت کودک احترام بگذارند و بدانند هیچ کس به هیچ دلیلی حق تعرض به حقوق آنها را ندارد.

▪ در ایران ما کودکانی داریم که از مادر ایرانی و از پدر خارجی و به طور اخص افغان هستند. با توجه به محدودیت های قانونی برای به رسمیت شناختن تابعیت این کودکان به عنوان ایرانی، یونیسف چه اقدامی کرده است؟

ـ ما برنامه مستقیمی برای پرداختن به مشکلات آنها نداریم. اما برنامه ای در خصوص ثبت تولد این کودکان و کودکانی که تولدشان ثبت نمی شود با ثبت احوال ایران داریم و در تلاش هستیم تا تابعیت آنان قانونی شود. تماس هایی هم با مجامع بین المللی داشته ایم. اخیرا مجلس ایران قانونی را در خصوص تابعیت این کودکان تصویب کرد که می تواند کمک موثری در بهبود وضعیت این بچه ها باشد.

▪ بزرگترین مشکل بر سر راه حفظ سلامت روحی و جسمی کودکان دردنیا چیست ؟

ـ بزرگترین مشکل نبود فرهنگ مناسب و عدم رعایت حقوق کودکان است. بوسیله جنگ، کشتار و درگیری های مختلف و یا آزار جسمی و جنسی که همه ناشی از عدم شناخت حقوق آنان است. دولت ها باید به حقوق کودکان به عنوان یک مسئله مهم توجه کنند و شرایطی را برای اجرای صحیح این حقوق فراهم کنند. مردم باید بدانند که فرزندان آنها دارای حقوقی هستند که رعایت آن در سرنوشت فردای جهانشان موثر است.

▪ آیا سفیران یونیسف توانسته اند منادی این پیام باشند؟

ـ بدون شک، آنها به دلیل محبوبیت تاثیر گذاری زیادی در بین مردم و ملت ها داشته اند و یونیسف با کمک آنها توانسته است پیام های خوبی را به گوش انسان ها برساند.

اردوان روزبه

ardavan.roozbeh@gmail.com