بسیاری از ما برای اینکه یک فضای مناسب در اتاق فرزندانمان ایجاد کنیم، دچار مشکل هستیم. همیشه به این فکر می کنیم که کدام وسیله و کدام رنگ را برای اتاق کودکانمان در نظر بگیریم تا آنها در آن احساس آرامش کنند. اتاق فرزندانمان فضای خصوصی آنهاست. وقتی فرزندمان کودک است، مجاورت اتاق آنها با اتاق بزرگترها یکی از ضرورت هاست. اگر تعداد اتاق های شما در خانه بیش از دو عدد است، سعی کنید اتاقی که نزدیکتر به اتاق شماست را برای آنها انتخاب کنید. وقتی آنها کمی بزرگتر شدند و شما کمی آسوده خاطر شدید، می توانید اتاقی که برای آنها انتخاب کرده بودید را به اتاق کار، انباری و یا اتاق مطالعه تغییر دهید. البته این تنها برای خانه هایی با بیش از دو اتاق خواب صادق است.مدرسه کودکان را با دنیای دیگری آشنا می کند. آنها را از نظر شخصیتی و مسؤولیت پذیری دچار تغییر و تحول می کند. در نتیجه اتاق آنها هم باید در این تغییر شخصیتی آنها تغییر کند.

«قرار دادن هر چیز در سر جایش» این قانونی ممکن است که اگر جایی مشخص برای هر چیز وجود نداشته باشد، تقریباً هرگز عملی نیست. پس به هنگام انتخاب اتاق خواب برای فرزندان، طراحی فضایی برای قرار دادن وسایل مشکل به هم خوردگی اتاق را در آینده حل خواهد کرد. به وجود آوردن کشوهایی زیر تخت و استفاده از فضای زیر تخت، همچنین تقسیم بندی کمد لباس توسط ساخت چند کشو به آسانی این مشکل را حل می کند.

● جای بازی

بچه های کوچک فضاهای کوچک و نقلی را دوست دارند. شما باید در انتخاب جای بازی برای کودکانتان خوب دقت کنید. درست کردن جایی کوچک زیر پنجره می تواند فضای دوست داشتنی را برای کودکان فراهم کند. اگر حتی اتاقی که برای کودکتان انتخاب کرده اید فضای باز زیادی دارد، آن را تقسیم کنید و فضای بازی کردن را در آنجا محدود کنید. اتاق کودکان را سعی کنید با وسایلی که مورد استفاده آنها نیست، شلوغ نکنید. فراموش نکنید برای کودکان، بازی کردن در جایی که وسایل کمتر است، لذت بخش تر است. سعی کنید دور و بر آنها را هم با وسایل شکستنی پر نکنید تا با دخالت های شما برای جلوگیری از بازی کردن کودک با این وسایل، موجب کاهش هیجان آنها شوید.اگر توانایی مالی دارید، می توانید کف اتاق کودکتان را با کفپوش های مخصوص کودکان بپوشانید. در غیر این صورت کفپوشی برای اتاق انتخاب کنید که در صورت افتادن وسیله یا خط افتادن روی آن قابل برطرف شدن باشد. یک راه حل هم این است که شما کف محل بازی کودکتان را با پارچه و یا تخته بپوشانید تا برای کف پوش اصلی اتاق اتفاقی رخ ندهد.

● کودکان و تکالیف مدرسه

برای کودکانی که به مدرسه رفته اند و هر روز زمانی را برای انجام تکالیف و کارهای مدرسه اختصاص می دهند هم نیاز به فضایی جداگانه است. همانطور که برای محل کارتان میز و صندلی مخصوصی انتخاب می کنید، برای اتاق کودکتان هم باید این کار را انجام دهید. انتخاب میز و صندلی مناسب موجب کاهش خستگی، به هم خوردن کمتر حواس و تمرکز بیشتر در کار می شود.

▪ میز: برای نوجوانان میز تحریر و درس خواندن باید ارتفاعی معادل ۷۶ سانتی متر داشته باشد. این برای بچه ها و نوجوانان بین ۸ تا ۱۵ سال است. اما میز کامپیوتر برای افراد در همین سن باید کمی کمتر از میز تحریر باشد. اندازه میز کامپیوتر باید چیزی حول و حوش ۶۶ سانتی متر در نظر گرفته شود. در مورد میز کامپیوتر این نکته را هم باید اضافه کنیم که ارتفاع آن در صورتی که کشویی در پایین آن برای کیبورد و موس وجود داشته باشد می تواند کمی از این بلندتر هم باشد.

▪ جمع آوری: در اتاق فرزندانتان محلی یا ظرفی را برای جمع آوری کاغذها و برگه های کودکانتان درنظر بگیرید. البته آنهایی که بعداً موردنیاز خواهد شد. کابینت و کشوهای میز جای مناسبی برای این کارند. همچنین می توانید جعبه کفش خالی را بردارید و این کاغذها که نیازی فوری به آن نیست را داخل آن بگذارید. برای اینکه این جعبه کفشهای خالی جای اضافه هم اشغال نکنند می توانید آنها را زیر تختخواب قرار دهید، جایی که قبلاً هم در مورد آن صحبت کرده بودیم.

▪ صندلی: صندلی هایی که شما در محل کار از آن استفاده می کنید، بهترین صندلی است که شما می توانید برای فرزندانتان که می خواهند تکالیفشان را انجام دهند یا اینکه از کامپیوتر استفاده کنند تهیه کنید. البته لازم نیست حتماً دست اول باشند. به سراغ مغازه ها بروید و یکی از آن دست دوم های سالم را بخرید.

▪ نور: اکثر بچه ها تکالیفشان را به هنگام عصر و زمانی که هوا تاریک شده است انجام می دهند. پس باید در انتخاب درست و صحیح نور برای جلوگیری از آسیب رسیدن به چشمان جداً دقت کنید.

چراغ های مرکزی که به سقف آویزان هستند معمولاً روشنایی کاملی ایجاد می کند. برای اینکه سایه های اطراف میز مطالعه و میز تحریر را کمتر کنید می توانید از چراغ مطالعه هم استفاده بکنید. چراغ مطالعه باید ۳۰ سانتیمتر از میز تحریر ارتفاع داشته باشد و لامپی هم که برای آن به کار می گیرید باید حداقل ۶۰ و حداکثر صد وات باشد و نکته آخر اینکه به فرزندانتان توصیه کنید از خیره شدن طولانی مدت به صفحه نمایش کامپیوتر (مونیتور) جداً خودداری کنند.