اسم تفریح که می آید، قلیان به دست می گیرند و اولین بوستان خوش آب وهوا را انتخاب می کنند. اوقات فراغت برایشان یعنی صدای موسیقی بلند و اتوبان های شلوغ تهران و کافی شاپ هایی که قهوه را با طعم فرانسه سرو می کنند. اینجا شهر فرنگ است و این هم تفریحات مردمش.

به گزارش مهر، نام تفریح و گردش در تهران که می شود ذهن همه به سمت پارک ها و رستوران های سطح شهر می رود و بس! از هر جوانی که بپرسی تفریحت چیست، به سرعت این دو را نام می برد.مغازه ها و فروشگاه های بزرگ و پرزرق وبرق که دیگر یکی از نمادهای اصلی تهران است و به عنوان مظهری از تمدن، هرساله در گوشه و کنار شهر، قارچ گونه رشد می کنند.اینجا تهران است، پایتخت هفتادودو فرهنگی که برخی ها به آن شهر فرنگ می گویند. آذری، کرد، لر، بلوچ، فارس، مازنی، گیلکی و... همه در کنار هم زندگی می کنند و آداب و رسوم خاص خود را دارند.

هر فردی به علتی در این شهر ساکن شده و روزگار سپری می کند، اما آن چیزی که در این میان ذهن هر مسافری را که از تهران می گذرد، درگیر کرده، این است که مردمان این شهر در کجای این خطه تفریح می کنند و در کدام جغرافیای زیبا آن می توانند نفس بکشند؟ تهرانی ها اگر غمگین شدند، سرپناه دلتنگی هایشان کجاست؟ کدام منطقه شهر را می توانند در هنگام شادی هایشان انتخاب کنند و هیجاناتشان را در چه مکانی تخلیه می کنند؟از تهرانی ها وقتی بپرسی تفریحشان چیست، چه متأهل باشند و چه مجرد، چه جوان باشند و چه پیر، چه دختر باشند یا پسر، همگی به بوستان ها، رستوران ها، کافی شاپ ها اشاره می کنند و تعداد معدودی هستند که از موزه، کاخ، تئاتر و سینما نام ببرند.این در حالی است که بیش از ده میلیون نفر به شکل شناور در تهران زندگی می کنند که بیش از پنجاه درصد آن ها را جوانان تشکیل می دهند که بیشترین نیاز به تفریح و گردش را در اوقات فراغت دارند.

پارک و قلیان را عشق است

یکی از ویژگی های شهر تهران، داشتن بوستان های متعدد و کوچک است که در هر محله ای وجود دارد. بوستان هایی که باید نیاز مردم را در استفاده از فضای سبز و لذت بردن از طبیعت و چند ساعتی نفس کشیدن در هوای پاک برطرف سازد و مأمنی برای بازی کودکان و تخلیه انرژی های ناتمامشان باشد. اما در سال های اخیر، اغلب بوستان ها تبدیل به پاتوق برخی از جوانان برای کشیدن قلیان و حتی مواد مخدر، آن هم در انظار کودکان و خانواده ها شده است.یک قلیان ساده با کمی ذغال و تنباکو می تواند بساط تفریح یکی دو ساعت جوانانی باشد که ساده ترین تفریحشان، دودکردن لحظه های عمرشان است که به قول خودشان می خواهند در بی خیالی سر کنند.غیرممکن است که بوستانی در تهران باشد و عده ای جوان را نبینید که بساط قلیانشان پهن باشد و هوا را به دود غلیظ آن آلوده نکنند.

کافه های پرطرفدار؛ اما گران

بعد از بوستان ها، کافی شاپ های تهران یکی دیگر از اماکن تفریحی است که این روزها پاتوق جوانان تهرانی شده است و بسیاری از آن ها، به خصوص قشر دانشگاهی، با ادعای روشنفکری ساعاتی را در آن سر می کنند.خوردن یک فنجان قهوه یا کاپوچینو، بستنی های فرانسوی و ایتالیایی، یک لیوان آب پرتغال با چاشنی حرف های رمانتیک یا سیاسی و پک زدن به سیگار و پیپ، تفریح عده زیادی از شهروندان تهرانی است که کافی شاپ ها را برای تفریحشان انتخاب می کنند.

رستوران ها

در کنار کافی شاپ ها، رستوران ها و مراکز خرید، دومین تفریح مردم تهران است. هر تهرانی حداقل یک یا چند رستوران خوب را در ذهن دارد و هرازگاهی با خانواده یا دوستان برای خوردن غذا و کنارهم بودن به آنجا می روند.این تفریح نیز اگرچه از دیرزمانی در کشور مرسوم شده است و همواره خانواده هایی بوده اند که یک شب را دور هم در فضایی متفاوت غذا بخورند، اما در سال های اخیر نیز این موضوع جزو تفریحات اول مردم به خصوص در تهران شده است و رستوران ها تا پاسی از شب به مشتریان خود سرویس می دهند.

مراکز خرید

پاساژهای بزرگ، فروشگاه های چند طبقه، بازار مرکزی و محلی و... از مراکز خریدی هستند که در همه جای تهران دیده می شوند؛ مراکزی که شامل مغازه های رنگارنگ با اجناس شیک خارجی هستند و با تنوع جنسی شان مصرف گرایی را ترویج می دهند.بسیاری از شهروندان تهرانی در ساعت های بیکاری و اوقات فراغتشان به این مراکز می روند و با گشت زدن در طبقات آن، ساعاتی را سپری می کنند.

جاده چالوس و کباب

دیرزمانی است که دیگر تهرانی ها می دانند که آخر هفته، جاده کرج چالوس جایی برای سوزن انداختن هم ندارد و خط طولانی از خودروها پشت سر هم عازم جنگل های سرسبز و دریای نه چندان آبی شمال می شوند. البته این تفریح برای کسانی است که کمی دستشان به دهنشان می رسد و می توانند حداقل هزینه های کرایه یک ویلا و یکی دو روز خورد و خوراک را بدهند.بسیاری از جوانان و خانواده هایی که یک خودرو زیرپایشان هست، ترجیح می دهند که روزهای تعطیلشان را در مازندران یا گیلان سپری و تفریحاتی مثل قلیان کشیدن را در آنجا تجربه کنند.

سینما و تئاتر

حدود ۱۷۰سینما و سالن تئاتر در تهران وجود دارد؛ اما باوجود جمعیت زیاد تهران و فیلم های متنوعی که روی پرده نقره ای می رود، تعداد مخاطبان این تفریح فرهنگی کم است و همواره سینماداران و تهیه کنندگان فیلم ها از صندلی های خالی شکایت دارند.براساس آسیب شناسی کارشناسان، علت استقبال نکردن مردم از این پدیده فرهنگی، سطح نازل فیلم های ساخته شده است که توان جذب مخاطب را ندارند.درواقع رفتن به سینما جزو الویت های آخر اغلب شهروندان تهرانی در سال های اخیر بوده است. تئاتر نیز تنها عده ای مخاطب خاص دارد که هیچ گاه از آن حد تجاوز نمی کند که اهالی فرهنگ علت آن را تعداد کم سالن های نمایش که کمتر از ۲۰مورد است، عنوان می کنند.