اختصاصی آفتاب از اول آگوست به زمین بدهکار می شویم

مصرف ضایعات را به صفر برسانید گوشت کمتر مصرف کنید و برنامه گیاهخواری برای خود تنظیم کنید, زیرا حجم بزرگی از ردپای اکولوژیکی ما در زمین به مصرف فراورده های گوشتی باز می گردد

بهره برداری بی رویه از منابع طبیعی در قرن حاضر میلادی، به یکی از چالشی ترین موضوعات مورد بحث جوامع تبدیل شده است. در این قرن با لقب «گرم ترین سال تاریخ زمین»، هر سال در حال تکرار شدن است. جمعیت زمین رو به افزایش است و دیگر مهاجرت به امید بهره برداری از منابع جدید کارساز نیست. انسان با مهاجرت های پیاپی برای دسترسی آسانتر به منابع، تمام نقاط بکر و دست نخورده جهان را کشف کرده و دیگر جای جدیدی بر روی این کره جهت بهره برداری باقی نمانده است.

در این میان اما، محققان بیکار ننشسته اند. شبکه جهانی ردپای زمین با محاسبه ردپای اکولوژیکی انسان بر روی زمین دنیا را با مفهوم روز فرارفت زمین (Earth Overshoot Day) آشنا کرده است.

اما فرارفت زمین چه روزی است؟

یکی از نکات مهم تداوم حیات، بهره برداری پایدار از منابع است. در واقع حیات با حفظ تعادل بین موجودات زنده ای که از طریق محیط فیزیکی و شیمیایی با یکدیگر کنش متقابل دارند میسر می شود. زمین قادر به تامین منابع چند نفر به شرط حفظ موجودی زیستی خود است؟ در پاسخ به این سوال تقاضای سالانه انسان از طبیعت و خدمات زیستی دربرابر آنچه که اکوسیستم های طبیعی قادر به بازسازی اش باشد محاسبه می شود. طبق این محاسبات، مازاد استفاده از منابع طبیعی جهان منجر به انحلال ذخایر زیستی و انباشت زباله، و دی اکسید کربن در جو زمین می شود. بمنظور تعیین روز فرارفت زمین که در هر سال متغییر است، تعداد روزهای آن سال که زمین توانایی زیستی در تامین منابع اکولوژیکی دارد محاسبه می شود. مابقی روزهای یک سال به عنوان فرارفت زمین در نظر گرفته می شود. این روز با تقسیم توان بیولوژیکی سیاره زمین(مقدار منابع اکولوژیکی که زمین در یک سال قادر به تولید آن است) بر ردپای اکولوژیکی انسان (تقاضا مصرفی بشر در آن سال) و ضرب در تعداد روزهای سال (365) محاسبه می شود.

چه معیارهایی برای محاسبه این روز در نظر گرفته شده است؟

برای محاسبه این روز تقاضای رقابتی مردم در تولید و مصرف غذا، چوب و الیاف و همچنین ظرفیت زمین در ذخیره سازی کربن و دیگر منابع طبیعی که در یک سال قادر به تولید شدن هستند در نظر گرفته می شود.

طبق محاسبات، در سال 2018، جهان تا تاریخ اول آگوست، برابر با ظرفیت زیستی این سیاره از منابع استفاده کرده است و از تاریخ دوم اگوست، ما با بهره برداری بیش از حد از منابع به زمین بدهکار می شویم.

این اضافه مصرف چه عواقبی به دنبال دارد؟

هزینه های این مصرف اضافه بر سازمان، باعث جنگل زدایی، کمبود آب، فرسایش خاک، کاهش تنوع زیستی، ایجاد دی اکسید کربن در جو و افزایش گازهای گلخانه ای، تغییرات گسترده آب و هوایی، خشکسالی، طوفان و آتش سوزی می شود. در این شرایط سریع ترین راه حل مهاجرت به مکان های جدید می باشد، اما با ادامه این روند ما به تدریج جهان را تهی از منابع خواهیم کرد.

پس راه حل چیست؟

چند راه حل موثر که می توانید در کاهش ردپای اکولوژیکی خود در جهان موثر باشید عبارتند از:

حضور کربن را در فعالیت های روزانه و رفت و آمد خود کمرنگ کنید. تحقیقات نشان داده است که یکی از عوامل تاثیرگذار در تشدید انتشار گازهای گلخانه ای حمل و نقل است، اگر محل کارتان یا، محل خرید اقلام روزانه تان نزدیک به خانه است، از وسایل نقلیه شخصی استفاده نکنید. این یک راه حل ساده در کاهش اثرات مخرب محیط زیستی افراد بر اکوسیستم است.

مصرف ضایعات را به صفر برسانید. گوشت کمتر مصرف کنید و برنامه گیاهخواری برای خود تنظیم کنید، زیرا حجم بزرگی از ردپای اکولوژیکی ما در زمین به مصرف فراورده های گوشتی باز می گردد.

در انتها زمین با تلاش های فردی و مسئولیت پذیری تک تک انسانهاست که جای امن تری برای ادامه حیات خواهد بود.

منصوره محمدی