اکثر فرایندهایی که به نحوی با انتقال حرارت جابجایی سروکار دارند، در معرض دو افت اجتناب ناپذیر اصطکاکی و حرارتی می باشند. با بکارگیری قانون دوم ترمودینامیک می توان میزان تولید آنتروپی و این افت های اجتناب ناپذیر را کمینه کرد. در این مقاله با انتخاب پارامتر تولید آنتروپی بدون بعد به عنوان معیار ارزیابی و با دیدی کاربردی میزان تولید آنتروپی مورد بررسی قرار گرفته است. تغییرات تولید آنتروپی بدون بعد گرمایی و اصطکاکی و همچنین تولید آنتروپی بدون بعد کل بر حسب طول لوله در قطرها و سرعت های مختلف برای سیالی با لزجت بالا (گلیسرین) مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین میزان تولید آنتروپی در دبی ثابت بازای سرعت ها و قطرهای مختلف ارایه شده است و ارتباط بهینه ای بین طول، قطر لوله و سرعت سیال بدست آمده است.