افزایش تقاضای انرژی و کاهش منابع سوخت های فسیلی ضرورت دستیابی به انرژی های پاک و قابل اطمینان را ایجاد کرده است. سیستم های انرژی بر پایه ی هیدروژن، یکی از راه حل های جدید در درازمدت به نظر میرسد. چالش اصلی این فناوری تهیه ی مقدار زیادی هیدروژن از منابع تجدیدپذیر است. این مقاله به بررسی چگونگی بازده سیستم های ذخیره سازی هیدروژن برای کاربرد در پیلهای سوختی می پردازد. تلاش های فراوانی در زمینه ی تحقیقات بر روی موادی صورت گرفته است که بتوانند مقدار کافی هیدروژن را ذخیره سازی کنند. همچنین این مواد باید دارای خواص ترمودینامیکی و سینتیکی و چگالی وزنی و حجمی مناسب باشند.