بهتر است در حضور گیاهان مراقب رفتار و افکارتان باشید، چون آنها می توانند شما را ببینند، افکارتان را بخوانند و از تصمیمات شما آگاه شوند.

گیاهان می توانند احساسات خود را بیان کنند، عکس العمل نشان دهند، بترسند و خوشحال شوند. در سال ۱۹۹۶ میلادی کلیو باکستر۱دست به آزمایشی زد. او می خواست بفهمد وقتی به گیاهی آب می دهیم چه اتفاقی می افتد. او در محل کارش یک دستگاه دروغ سنج۲ داشت. کلیو یقین داشت که آب دادن به گلدان باعث جذب تدریجی آب به ساقه و برگ گیاه و پائین آمدن تدریجی مقاومت الکتریکی آن خواهد شد. باکستر الکترودهای دستگاه دروغ سنج را به برگ ها وصل و تعادل جریان الکتریک را برقرار کرد. بر خلاف تصور باکستر به محض رسیدن رطوبت به برگ، دستگاه عبور جریان کمتری را نشان داد یعنی عکس العمل گیاه شبیه انسانی بود که در یک لحظه دچار هیجان شدید شده باشد. گیاه با دریافت رطوبت حیات بخش آب دچار هیجان شده بود و آن را بروز می داد. او نتیجه گرفت: «گیاهان احساسات خود را بیان می کنند».

او به آزمایشاتش در مورد گیاهان ادامه داد، در قدم بعد تصمیم گرفت گیاه را در واکنش شدیدتری قرار دهد. تصمیم گرفت برگ متصل به الکترودهای دستگاه دروغ سنج را با آتش بسوزاند. به محض این که این فکر از ذهن او گذشت و قبل از این که حرکتی برای برداشتن کبریت یا فندک بکند، عقربه گالوانومتر با یک جهش، واکنش شدید گیاه را نشان داد. بله: « گیاهان می توانند فکر ما را بخوانند ».

باکستر با بی میلی و اکراه تدارکات سوزاندن برگ را آماده می کرد. این بار منحنی صعودی کوچکتری مشاهده شد. او متعاقباً وانمود کرد که قصد سوزاندن برگ را دارد، ولی هیچ گونه واکنشی از طرف گیاه نشان داده نشد به نظر می رسید که: «گیاه قادر به تشخیص تصمیم در مقابل تظاهر به تصمیم است».

باکستر ابتدا تصور می کرد که چون گیاه فاقد اعضاء حسی شبیه انسان است، بنابراین باید حس دیگری در این ارتباط دخالت داشته باشد. او به تدریج به این عقیده رسید که سیستم ارتباطی گیاه یک سیستم کلی تر و فراگیرتر است. سیستم ارتباطی کاملتری که در گیاهان و همه موجودات وجود داشته و دارد. آزمایشات آشکارا و به طور غیرقابل انکار نشان می داد که: «گیاهان فاقد چشم هستند ولی بهتر از ما می بینند».

باکستر تصمیم گرفت که آزمایشگاه خود را تبدیل به یک آزمایشگاه علمیِ مناسب کند. آزمایشات با برگ جدا شده از گیاه و حتی با قطعه ای کوچک از یک برگ عیناً به نتیجه رسید. علاوه بر عکس العمل ناشی از تحریکات اعمال شده به وسیله انسان و گیاه، نسبت به هر نوع حادثه غیرمترقبه مانند ورود ناگهانی سگ واکنش نشان می دادند.

چنانچه گیاه در مقابلِ تهدیدِ بسیار شدید قرار بگیرد یا صدمه شدید به آن وارد شود، سیستم دفاعی حیات او عیناً مشابه سیستم دفاعی انسان عمل می کند، یعنی ممکن است پس از مدتی واکنش و مقاومت، دچار بیهوشی شود یا اصلاً بمیرد. چنین حادثه ای وقتی اتفاق افتاد که یک روان شناس کانادایی برای مشاهده دستاوردهای باکستر به آزمایشگاه او رفت. اولین گیاه مورد آزمایش هیچ واکنشی نشان نداد و همین طور گیاه دوم تا پنجم، و تنها گیاه ششم واکنش بسیار ضعیفی از خود نشان داد. باکستر وسایل آزمایش را بررسی کرد، ولی هیچ نقصی در آنها مشاهده نشد. در جستجوی علت شکست آزمایشات باکستر از روانشناس کانادایی در مورد کار و فعالیت او سؤالاتی کرد و معلوم شد که این شخص یک کشنده گیاه، و کارش این است که گیاهان مختلف را در کوره برقی آزمایشگاه می سوزاند تا وزن خشک و مواد آنها را برای آزمایش تعیین کند. حدود چهل و پنج دقیقه پس از خروج روان شناس کانادایی از آزمایشگاه، گیاهان مورد آزمایش به هوش آمدند و مجدداً در مقابل آزمایشات واکنش نشان دادند.

در یک سری آزمایش دیگر، باکستر متوجه نوعی ارتباط ظریف و ناگسستنی بین گیاه و پرورنده آن شد. در یک سخنرانی علمی در فاصله ای دور باکستر با نمایش اسلاید رفتار اولین گیاهِ خون سیاوشان خود را می کرد. در مراجعت مشاهده کرد که هم زمان با نمایش اسلاید در آن سخنرانی، همان گیاه در آزمایشگاه روی نوار پلی گراف، نوعی واکنش نشان داده است. به نظر می رسد که وقتی یک گیاه با انسان مرتبط و وابسته شد، این ارتباط و وابستگی را فارغ از فاصله و حتی در میان هزاران فرد دیگر حفظ می کند.

در پرفروش ترین کتاب سال ۱۹۷۳ تحت عنوان «راز زندگی گیاهان» نوشته «پیتر تامپکینز» و «کریستوفر بردز» بخش وسیعی از تحقیقات کلیو باکستر ارائه شده است. باکستر تحقیقات خود را با بیش از بیست و پنج نوع گیاه و میوه، مانند کاهو، پیاز، پرتقال و موز انجام داد. حاصل این آزمایشات، همگی شبیه یکدیگر بود.

باکستر اعتقاد دارد که میوه ها و سبزیجات ممکن است علاقمند باشند که خورده شوند و جزو انسان یا حیوان بشوند، مشروط بر اینکه این عمل با نوعی انگیزه ایجاد ارتباط همراه باشد. این اظهار نظر البته با بعضی عقاید سنتی و مذهبی تطبیق دارد. باکستر می گوید که محتمل است میوه و سبزی خشنودتر باشند که با خورده شدن، جزئی از یک موجود زنده و فعال بشوند تا این که پس از رسیدن به زمین بیفتند و بپوسند. همان طور که انسان ترجیح می دهد پس از مرگ به عالم بالاتری برود.