استفاده از مطالعات کانی شناسی و ژئوشیمی کانی توده گرانیتی اکاپل با استفاده از نتایج آنالیز ریزکاو الکترونی کانی های پلاژیوکلاز، آلکالی فلدسپار، بیوتیت و آمفیبول و نیز ژئوشیمی سنگ کل این توده به منظور اثبات وجود آلودگی، دگرنهادی و آلودگی ماگمایی موضوع مقاله است. ترکیب شیمیایی این بیوتیت ها و آمفیبول ها نشان می دهد که واحد مونزوگرانیتی اکاپل در رده گرانیت های نوع I به شدت آلوده (ISC) قرار می گیرد، و از یک ماگمای مشتق از گوشته فوقانی و یا پوسته تحتانی، که تحت تاثیر اختلاط ماگمایی و یا آلایش با سنگ های پوسته ای قرار گرفته اند تشکیل شده است. این نتایج با فراوانی بافت های غربالی، پوئی کلیتیک، راپاکیوی، جذب بخشی درشت بلورهای پلاژیوکلاز و حضور آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک و آپاتیت های سوزنی شکل در نمونه های مورد مطالعه که از شواهد آلودگی و اختلاط ماگمایی هستند، همخوانی دارد. بر اساس این بررسی ها، دو نسل پلاژیوکلاز با دو ترکیب شیمیایی مختلف در واحد مونزوگرانیتی اکاپل قابل تشخیص اند، نسل اول به صورت نفوذ در فنوکریست های آلکالی فلدسپار قرار گرفتند، و نسل دوم بلورهای پلاژیوکلازند که احتمالا طی اختلاط ماگمایی تشکیل شده اند و به صورت بلورهای پوششی در بافت های راپاکیوی حضور دارند.