هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش راهبردهای علامت گذاری و حاشیه نویسی، سازماندهی و خلاصه کردن بر یادگیری دانش آموزان دختر مقطع اول دبیرستان شهرستان کوچصفهان بوده است. به منظور دستیابی به این هدف از میان کلاس های موجود، چهار کلاس (جمعا ۱۳۶ دانش آموز) به شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند، سپس با استفاده از جایگزینی تصادفی، سه کلاس به گروه آزمایشی و یک کلاس به گروه گواه اختصاص یافتند.

برای تعیین این که هر یک از گروه های آزمایشی، تحت آموزش کدام یک از راهبردهای یادگیری قرار گیرند از شیوه انتخاب ساده استفاده شد. پس از آن به هر یک از گروه های آزمایشی، طی هفت جلسه و هر جلسه به مدت یک ساعت و چهل و پنج دقیقه راهبردهای یادگیری آموزش داده شد (گروه گواه در طول این مدت هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد.) در این مرحله دو متن ۱۹۰۰ و ۹۵۰ کلمه ای که از مجله های پیوند و رشد انتخاب شده بود، در اختیار آزمودنی ها قرار گرفت.

از متن نخست آزمونی شامل ۴۰ پرسش چهار گزینه ای و از متن دوم آزمودنی شامل ۴۲ پرسش چهار گزینه ای استخراج شد. آزمون نخست پیش از آموزش راهبردهای یادگیری روی هر چهار گروه اجرا شد تا از همسانی گروه ها اطمینان حاصل گردد. از آزمون دوم به عنوان پس آزمون و به منظور مشخص کردن تاثیر متغیر مستقل بر گروه ها استفاده شد. داده های پس آزمون به کمک تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی شفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل تاثیر سه روش آزمایشی را بر سطح یادگیری دانش آموزان گروه های آزمایشی مورد تایید قرار داد، اما فرضیه مربوط به تفاوت میان راهبردهای یادگیری از نظر افزایش سطح یادگیری دانش آموزان مورد تایید قرار نگرفت. بر اساس این نتایج می توان استدلال کرد که هر یک از روش های نشانه گذاری و حاشیه نویسی، سازماندهی و خلاصه کردن در پیشبرد یادگیری دانش آموزان موثر واقع می شود. از نظر کاربردی می توان نتیجه گرفت که هر یک از روش های مورد بررسی در این پژوهش را می توان به عنوان وسیله ای برای افزایش سطح توانایی مطالعه و یادگیری دانش آموزان مورد استفاده قرار داد.