دوستان جدید، تجربه های جدید و سرگرمی های جدید! اینها اولین چیزهایی است که کودکان پیش دبستانی با آن مواجه می شوند. دوره پیش دبستانی یکی از مهمترین دوره های زندگی است. زیرا کودکان علاوه بر آنکه در یک اجتماع بزرگتر از خانواده، از بازی و تفریح با همسالان خود لذت می برند، قانونهای یک زندگی اجتماعی و سالم را می آموزند. پایه های خواندن، نوشتن، ریاضی و علوم تجربی در دوره پیش دبستانی بنا نهاده می شود. مراکز پیش دبستانی، قبل از هرکاری باید به کودکان یاد بدهند که تواناییهای خود را بشناسند و نسبت به اصل یادگرفتن، احساس خوبی داشته باشند. دقتی که شما در انتخاب یک مدرسه خوب به خرج می دهید، هم به کودکتان کمک می کند هم به شما. شاید در آینده مجبور نباشید مدام به او گوشزد کنید که تکالیف مدرسه را انجام دهد و درس بخواند. زیرا سالها قبل در دوره پیش دبستانی، او به خوبی آموخته که یادگرفتن بهترین موهبت زندگی است.

کارشناسان روانشناسی کودکان، عقیده دارند تعداد زیاد دانش آموزان کیفیت آموزشی را به شدت پایین می آورد. ازنظر آنها معلم باید تنها تعداد کمی دانش آموز را سرپرستی کند و نتیجه بیشتر ازحد دانش آموز در یک کلاس و با یک معلم، تنها افت تحصیلی را به دنبال خواهدداشت. والدین باید همیشه جایی را برای آموزش فرزندانشان انتخاب کنند که مطمئن باشند توجه کافی به کودک می شود و آموزگار می تواند به درستی، خصوصیات تک تک دانش آموزانش را بشناسد.

در گردهمایی ها و اجتماع هایی مانند مدرسه، کودکان عادتهای اجتماعی مختلفی مانند گوش کردن به صحبت دیگران، درست نشستن و نظم و ادب اجتماعی را می آموزند. علاوه بر این مجموعه لغات خود را با گوش دادن به داستانها و سرودخوانی، کامل تر می کنند. سرودخوانی در دوره های پیش دبستانی بسیارمهم و ضروری است. وقتی کودکان بزرگتر می شوند از کلماتی که در سرودهایادگرفته اند در نوشتن استفاده می کنند و به هنر تشویق می شوند. همچنین سرود کمک می کند ریتم و شمارش را به خوبی یاد بگیرند که برای فهمیدن درس ریاضی، لازم است.

کودکان، هرروز باید یاد بگیرند. درکلاس درس لازم است کتابهای زیادی موجود باشد و کلمات باید در تمام دیوارها دیده شوند. نقشه های هواشناسی، کلمات با تصاویر مربوط به آنها و پوسترهایی که فعالیتهای کودکان را نشان می دهند یکی از لزومات هرکلاس درسی است. بهتر است کارهای هنری مدارس پیش دبستانی با نوشتن همراه باشد. حتی آموزگاران، توصیف نقاشی های کودکان را زیرنقاشی بنویسند. مثلاً اگر دانش آموز، یک سگ قهوه ای نقاشی کرده است، زیر آن بنویسند: «این سگ قهوه ای من است.»

هر مدرسه پیش دبستانی، باید یک اتاق کاردستی و نقاشی داشته باشد که درآن، انواع قلم موها، کاغذرنگی، پاستیل، رنگ روغن، مدادرنگی، ماژیک و دیگر وسایل نقاشی در اختیار دانش آموزان قرارگیرد. هنر، در کنار سرگرم کننده بودنش، به کودکان اجازه می دهد افکار خود را به شیوه ای جالب به کاغذ انتقال دهند. علاوه بر این که فهمیدن مفاهیم تجربی مانند دیدن چگونگی ترکیب رنگها و ساختن رنگ جدید، آسان تر می شود.

ساختن انواع مختلف شکل ها با بلوک های بزرگ بازی، توانایی حل کردن مشکلات و عمیق فکرکردن را ممکن می کند. وقتی کودک یادمی گیرد که یک بلوک گرد با یک بلوک مربع شکل متفاوت است، درواقع مفاهیم پایه ای هندسه را می آموزد. پسرها بیشتر از دخترها به بازی بلوک علاقه نشان می دهند. برای تشویق دخترها به این بازی، آموزگاران سعی می کنند به آنها یاد بدهند که به وسیله بلوک برای عروسکها خانه بسازند. دخترها دوست دارند درخانه ای که خودشان ساخته اند بازی کنند.

احساس مسؤولیت و ادب اجتماعی چیزی است که پایه های آن تنها در دوره پیش دبستانی بنیان گذاشته می شود.

علاوه بر این کودکان یاد می گیرند که به یکدیگر کمک کنند. برای مثال آوردن لیوانها، بشقابها یا تعارف کردن خوراکی به یکدیگر به کودکان یاد می دهد که اطرافیانشان را جدی بگیرند و نسبت به آنها احساس مسؤولیت کنند.

پازل ها نقش مهمی در یادگیری کودکان دارند. شمردن، یکی از مواردی است که بازی پازل کمک بسیاری در یادگیری آن می کند. پازل های کلمات، در نوشتن و خواندن نقش زیادی دارند. بازی های کامپیوتری مخصوص پیش دبستانی ها که در آنها کلمات و ریاضیات پایه آموزش داده می شود نیز ابزارمفیدی برای آموزش هستند.

آب بازی و شن بازی، نه تنها سرگرم کننده هستند، بلکه با استفاده از آنها می توان مفاهیم حجم، اندازه، نیرو، فشار و مقدار را به کودکان آموخت. کودکان ? و? ساله این مفاهیم را تنها در این شرایط ویژه می فهمند اما وقتی بزرگتر شوند، در امتحانات و مراحل بالاتر تحصیلی، موفق تر هستند.

مدرسه باید حیاط داشته باشد تا هنگامی که هوا مناسب است کودکان بتواند به راحتی درآن بازی کنند.

در حیاط مراکز پیش دبستانی باید وسایلی مانند تاب، الاکلنگ، سرسره، چرخ و فلک و وسایل بازی بی خطر دیگر وجودداشته باشد و فضایی هم برای بازیهای گروهی اختصاص داده شود. کودکان ? و? سال به این ترتیب، فرصتی پیدامی کنند که توانایی های فیزیکی خود را بشناسند و آن را پرورش دهند.

تعدادی از مراکز پیش دبستانی محلی را برای نمایش چیزهای جدید و جالب اختصاص می دهند. مثلاً نمایش برگهای پاییزی یا گوش ماهی های دریا؛ چیزهایی که کودکان در زندگی روزمره، کمتر با آنها برخورد دارند. دراین مکان، آموزگار به همراه دانش آموزان، درباره موضوعات مختلف بحث می کنند و نظرخواهی می کنند.

آموزگار با مجموعه ای از برگهای درختان و گیاهان مختلف، می تواند گونه های مختلف گیاهان را به کودک بیاموزد یا حتی اردوهای مختلفی برای این منظور ترتیب دهد تا از نزدیک دانش آموزان را با گیاهان آشنا کند. همین کار را می توان با عکس های حیوانات انجام داد و اردوی باغ وحش را تدارک دید. کودکان نیاز دارند دنیای اطراف خود را بشناسند. نیاز دارند که به مسائل پیرامون خود عمیق تر بیندیشند و یادبگیرند که بعضی فرایندها برگشت پذیرند و بعضی ها برگشت ناپذیر، مانند زمان .