باتریهای سربی اسیدی مجموعه هایی کوچک برای ذخیره انرژی از طریق استفاده کنترل شده از واکنشهای شیمیایی هستند. اینگونه باتریها به دلیل غیرقابل بازگشت بودن واکنشهای شیمیایی دارای دوره عمری مشخص هستند و پس از رسیدن به انتهای دوره عمری خود، علیر غم محتوای فلزی بالا بخصوص سرب ، غیرقابل است فاده، فرسوده و از جمله پسماندهای ویژه محسوب می گردند. بازیافت آنها و وارد نمودن فلزات نظیرسرب، قلع، آنتیموان، ارسنیک و مواد آلی نظیر پلی پروپیلن حاصل از بازیافت آنها به چرخه صنعت امری اقتصادی می باشد . ولی به دلیل وجودخطرات مواد مختلف موجود در ساختار آنها بخصوص فلزات سنگین رعایت اصول بهداشتی و زیست محیطی، تکنولوژیهای نوینی در جمع آوری و مراحل پیش بازیافت و بازیافت آنها ابداع گردیده است . اجرای بازیافت زیست محیطی و بهداشتی در کشور نیازمند در نظرگیری راهبردها و خط مش ی هایی میباشد که براساس اولویتهای کشور تعیین و تعریف گردد و درجهت تدوین چارچوبی قانونی جهت جمع آوری، حمل و نقل و بازیافت باشد . ایجاد سیستم جمع آوری تحت چارچوبی قانونی یکی از اولین مراحل مدیریت صحیح زیست محیطی باتریهای فرسوده است . در این راستا در این مقاله ۱۵ توصیه جهت بهبود مدیریت صحیح زیست محیطی باتریهای سربی اسیدی فرسوده در کشور ارائه میگردد.