بهداشت آب موضوعی بسیار مهم در بهداشت عمومی و مدیریت سلامت می باشد. قبل از پرداختن به راه کارهای عملی استحصال، انتقال، بهسازی و توزیع آن لازم است این عنصر حیاتی موثر بر سلامت و مرتبط با توسعه پایدار، شناخته شود.

شناخت آب از نظر کیفیت و کمیت و چگونگی حصول آن قدمی اساسی در جهت بهینه سازی مصرف آن می باشد. اگر چه بیش از سه چهارم کره زمین را آب فرا گرفته است، سهم قلیلی از آب های موجود، برای مصارف بهداشتی و کشاورزی، قابل استفاده است. زیرا حدود ۳/۹۷ درصد اقیانوس ها و ۱/۲ درصد یخ های قطبی و ۶/۰ درصد دریاچه ها و رودخانه و آب های زیرزمینی وجود دارد که حدود ۳۶/۰ درصد کل منابع آب می باشد. آب اقیانوس ها، دریاها و اغلب دریاچه ها و بسیاری از منابع آب زیرزمینی به علت شوری بیش از حد و داشتن املاح معدنی برای مقاصد بهداشتی، کشاورزی و صنعتی، غیرقابل استفاده می باشند.

آب ماده حیاتی است که بطور یکنواخت در سطح کره زمین موجود نمی باشد. در نتیجه بسیاری از نقاط کره زمین با کمبود آب مواجه است. حرکت مداوم بخار آب به هوا و برگشت آن به زمین را گردش آب در طبیعت می نامند.

انرژی خورشید باعث تبخیر آب اقیانوس ها، رودخانه ها، دریاچه ها و منابع آب سطحی می گردد. بخار آب فشرده شده همراه توده های هوا باعث نگهداری آب در هوا شده و موجب تشکیل ابر باردار یا ذخیره کننده آب می شود ریشه گیاهان، آب و رطوبت موجود در خاک را گرفته و از طریق روزنه های تنفسی برگ ها به هوا فرستاده و به بخار تجمع یافته در هوا اضافه می شود که در شرایط مناسب به صورت نزولات جوی به زمین برمی گردد.

آب یک عنصر حیاتی است با ویژگی های قابل توجه و کم نظیر، یکی از مهم ترین عناصر شیمیایی می باشد که قسمت اعظم موجودات زنده و محیط زیست راتشکیل می دهد. این ماده ۷۰% گیاهان را تشکیل می دهد. آب فراوان ترین و بهترین حلال در طبیعت است. آب یک مایع زیست شناختی است که واکنش های فیزیکوشیمیایی سوخت و ساز در پیکره موجودات زنده را مقدور و تسهیل می نماید ومحیطی است برای نقل و انتقال مواد در بدن موجودات زنده که علاوه بر نقش موثرآن در متابولیسم، دفع مواد زائد حاصل از فعالیت های زیست شناختی موجود زنده را موجب می شود. آب ناشی از تعریق در گرما باعث خنک کردن بدن می گردد. آب و انیدرید کربنیک توسط انرژی خورشیدی در پیکره گیاهان سبز تبدیل به کربوهیدرات یا انرژی شیمیایی می شود.

اگر چه آب خالص در طبیعت یافت نمی شود. اما آب خالص مایعی بی رنگ، بی بو و بی مزه است که دارای نقطه انجماد صفر و نقطه جوش ۱۰۰ درجه سانتی گراد می باشد ساختار شیمیایی آن به صورت H۲O است که به احتمال کمتر از ۳/۰ درصد آب های موجود در طبیعت بر دارنده ایزوتوپ های H۴O۲ ، H۶O۳ نیز می باشند. آب در چرخه گردش خود قادر است املاح و گازهای موجود در طبیعت را به صورت محلول در آورده و بسیاری از آلودگی ها را همراه خود به حرکت در آورد. آب باران قبل از رسیدن به زمین ناخالصی های موجود در هوا نظیر ذرات، گازها، مواد رادیواکتیو و میکروب ها را به سطح زمین آورده و در حین حرکت در زمین نیز آلاینده ها را با خود حمل می کند. به علاوه آب های جاری اغلب دریافت کننده فاضلاب ها و مواد زائد ناشی از فعالیت های انسانی می باشند.

عنوان فایل
بهداشت آب application/octet-stream
5ce08958348d0a3693dd7ca6598bf3c0.doc
140 KB

حمید هرمزی