تولید atp در سطح پیش ماده

تولید atp در سطح پیش ماده atp یا همان آدنوزین تری فسفات منبع اصلی انرژی در بدن می باشد از هر مولکول گلوکز, 4 مولکول ATP در سطح پیش ماده تولید می شود دو تا در گلیکولیز و دو تا در چرخه ی کربس
از هر مولکول گلوکز, در مجموع 10 مولکول NADH معادل 30 مولکول ATP و 2 مولکول FADH2 معادل 4 مولکول ATP و 4 مولکول ATP در سطح پیش ماده تولید می شود

مولکول ناقل انرژی به اسم ATP ( آدنوزین تری فسفات - که یک نوکلئوتید است - مونومر نوکلئیک اسید ها ) نقش انتقال انرژی بین واکنش های انرژی زا و انرژی خواه را بر عهده دارد به عبارت دیگر جفت کننده ی واکنش ها است.

ATP مولکولی کوچک است که با آزاد کردن انرژی ، یک فسفات از آن جدا می شود و به ADP (ادنوزین دی فسفات ) تبدیل می شود. این واکنش برگشت پذیر است.

ATP مثل هر نوکلئوتید دیگر سه بخش دارد: یک باز آلی - یک قند ( می تواند ریبوز یا دئوکسی ریبوز باشد. این قند در ATP بیشتر ریبوز است) - یک الی سه گروه فسفات.

قند ATP ریبوز است پس ATP نوکلئوتید از نوع ریبونوکلئیک اسید ها ( RNA ) می باشد.

انرژی ATP در پیوند های پر انرژی بین گروه های فسفات ذخیره می شود.

ATP دارای دو پیوند پر انرژی است ( چون سه فسفات دارد و بین سه فسفات 2 پیوند می تواند تشکیل شود - پیوند بین فسفات اول و قند ، از نوع پر انرژی نیست)

آدنوزین تری فسفات، یا ATP ، منبع اصلی انرژی است که بدن ما را زنده نگه می دارد. در واقع، اگر بدن شما به طور مداوم آن را تولید نکند، شما به لحاظ بالینی مرده اید.ATP به مدت طولانی به عنوان یک ماده شیمیایی شناخته شده است که بدن آن را از سایر مواد مغذی تشکیل می دهد، نه یک ماده که می تواند به عنوان مکمل مصرف شود. اما مصرف قرص ها یا پودرهای ATP می تواند به تمرینات تان کمک کند.

ATP چیست؟

ATP دارای سه گروه فسفات (سه فسفات) در هر مولکول است. هنگامی که این گروه ها از مولکول رها می شوند، مقدار زیادی انرژی آزاد می شود. بدن شما از انرژی برای انجام برخی از فرآیندهای حیاتی استفاده می کند. این فرایندها شامل انتقال پروتئین و چربی (چربی) به سلولهای خود و خارج آن، ارتباط بین سلول ها، ساخت DNA و RNA و آخرین، اما کمترین- انقباض های عضلانی است که باعث حرکت می شوند.

چگونه ATP به شما انرژی می دهد

زمانی که از عضلات خود استفاده می کنید، بدن شما ATP جدید را ایجاد می کند تا با تقاضای انرژی ادامه یابد. اما بافت عضلانی تنها می تواند آن را به مدت چند ثانیه نگه دارد. هنگامی که عضلات تان به شدت درگیر فعالیت می شوند، تمام این انرژی را بسیار سریع استفاده می کنید، بدین ترتیب بدن شما کراتین فسفات، گلوکز و اکسیژن برای جاگزینی ATP استفاده می کند..برخی افراد مکمل کراتین را برای تأمین انرژی برای عملکرد کوتاه مدت و شدت تمرین مصرف می کنند. کراتین این انرژی را با افزایش عرضه فسفوکراتین (PCr ) فراهم می کند، که بدن شما پس از آن می تواند برای تولید ATP بیشتر استفاده کند. مصرف کربوهیدرات ها قبل از تمرین به روش مشابه کار می کند. با مصرف کربوهیدرات، سطح گلوکز خون تان افزایش می یابد، که می تواند برای تولید ATP بیشتر در طی فرآیندی به نام گلیکولیز استفاده شود.

مزایای مکمل های ATP

بعضی از مطالعات به اثرات مفیدی اشاره دارند – زمانی که یک موش آزمایشگاهی ، شرکت کننده بوده است. مطالعات پیگیری با استفاده از آزمودنی انسانی، امیدوارکننده نبوده است اما این پایان داستان نیست. مکمل ATP ممکن است به طور مستقیم مقدار مواد شیمیایی را در بافت عضله تان افزایش ندهد، اما آنها می توانند جریان خون را به بافت های فعال ، عملکرد بدنی تان ، و سرعت ریکاوری را افزایش دهند.

بهبود قدرت و استقامت

مطالعه ای 2004 در پزشکی و علوم ورزش منتشر شده است در حالی که دو هفته از مکمل سازی انجام دادند افزایش مقدار ATP در بافت عضلانی افزایش نیافت.

یک مطالعه منتشر شده در مجله انجمن بین المللی تغذیه ورزشی نشان داد که 400 میلی گرم ATP برای 15 روز به طور مداوم خستگی عضلانی را کاهش داد و به شرکت کنندگان قدرتی در طول ورزش شدید، در مقایسه با گروه کنترل کمک کرد محققان دانشگاه تامپا دریافتند که 400 میلی گرم ATP همراه با 12 هفته تمرین مقاومتی شرکت کنندگان را قادر می سازد تا در مقایسه با دارونما بهبود چشمگیری داشته باشند. این مطالعه همچنین نشان داد که شرکت کنندگانی که این مکمل ها را مصرف کردند، ضخامت عضله چهارسر ران را بیش از دو برابر نسبت به گروه دارونما افزایش یافت.

افزایش جریان خون

علاوه بر بهبود عملکرد عضلات، مکمل سازی ATP همچنین می تواند اتساع پذیری و گسترش شریان ها را افزایش دهد. لوله های گسترده تر به این معنی است که اکسیژن و گلوکز بیشتر می تواند سریع تر به عضلات فعال برسد این گشادی شریان همچنین به پاک کردن مواد زائد متابولیک مانند لاکتات و اوره از بافت عضلانی کمک می کند و مواد مغذی بیشتری را برای بهبود سرعت عضلات فراهم می کند.

بازیافت بهتر

مطالعه 2017 منتشر شده در مجله کالج تغذیه آمریکا نشان داد که مکمل سازی با ATP ، از افت آن هنگام تمرینات شدید جلوگیری کرد شرکت کنندگان که مکمل ها را دریافت کردند نسبت به گروه دارونما برون ده توانی یزرگتری را هنگام آزمون وینگیت مکرر حفظ کردند.

آیا عوارض جانبی از مکمل سازی ATP وجود دارد؟

تا به امروز هیچ اثری از عوارض شناخته شده برای مصرف آدنوزین تری فسفات وجود ندارد، اگرچه طولانی ترین مطالعه فقط 12 هفته طول کشید. اثرات مصرف مداوم مورد بررسی قرار نگرفته است.

درباره تعاملات با مکمل های دیگر چه؟

به نظر می رسد که ترکیب ATP با مکمل های دیگر ایمن باشد. اگر هیچ تأثیری وجود نداشته باشد، به احتمال زیاد آنها مثبت هستند، و منافع شما را از مکمل هایی مانند کراتین و بتا آلانین افزایش می دهد.

چه مقدار ATP باید مصرف کنید و چه فرم هایی وجود دارد؟

مکمل های ATP معمولا به شکل قرص وجود ارند ، گرچه برخی از پودرهای حاوی آن هستند. کارشناسان بهداشتی اغلب معتقدند اگر شما می خواهید سطح ATP را در طول ورزش افزایش دهید. کراتین مونوهیدرات بهتر است

نکته این است که مطمئن شوید 400 میلی گرم ATP برای به حداکثر رساندن هر گونه مزیت بالقوه دریافت می کنید.

چه موقع باید ATP مصرف کنید؟

مطالعات قطعی در مورد بهترین زمان ها و مقدار مکمل های ATP هنوز وجود ندارد. تحقیقات موجود نشان می دهد که مصرف 400 میلی گرم ATP سی دقیقه قبل تمرین بهتر است. در روزهای غیر تمرین، 30 دقیقه قبل از اولین وعده غذایی، آن را در معده خالی بگذارید.