وزن زنده و نمره وضعیت بدن میش در ماههای خرداد، تیر و مرداد در سالهای ۱۳۷۸و۱۳۷۹ در ۵ گله توده گوسفند کردی که به صورت غیرمتمرکز در استان ایلام پرورش می یافتند، اندازه گیری شد (۱۲۲۸ رکورد مربوط به ۶۱۴ راس میش داشتی). اطلاعات مربوط به زمان زایش میش ها (۳۱۰۰ رکورد مربوط به ۱۵۷۰ راس میش داشتی) در بین سالهای ۷۹ ۱۳۷۳ و اطلاعات مربوط به زمان جفتگیری میش ها (۱۲۲۸ رکورد مربوط به ۶۱۴ راس میش داشتی) در سالهای ۱۳۷۸و۱۳۷۹ نیز مورد بررسی قرار گرفت. حداکثر میزان جفتگیری در ماه تیر و در نتیجه حداکثر میزان زایش در ماه آذر بود.

پس از جمع آوری اطلاعات مربوط به زایش، میش ها براساس باروری و فصل بره زایی به سه گروه پاییزه زا، دارای زایش زمستانه و قصر تقسیم شدند. اثر وزن زنده میش در ماههای خرداد، تیر و مرداد و تغییرات آن بر باروری و فصل بره زایی معنی دار بود (۰۵/۰>p). میش های قصر نسبت به میش هایی که در پاییز یا زمستان زایش داشتند، در فصل جفتگیری سبک تر بودند (۰۵/۰>p). میش های زایش پاییزه در ماههای خرداد و تیر سنگین تر از میش های دارای زایش زمستانه بودند (۰۵/۰ >p). در ماه مرداد تفاوت معنی داری بین میانگین حداقل مربعات وزن زنده میش های زایش پاییزه و میش های دارای زایش زمستانه مشاهده نشد. اثر سن میش بر باروری و فصل بره زایی معنی دار بود (۰۵/۰>P). با افزایش سن از ۲ به ۵ سال، نسبت میش های قصر از ۱۷ درصد به ۹ درصد کاهش مییافت (۰۵/۰>p). نمره وضعیت بدن (BCS) میش در ماههای خرداد، تیر و مرداد (۰۱/۰>p) و تغییرات آن (۰۵/۰>p)، اثر معنی داری بر باروری و فصل بره زایی داشتند. میانگین حداقل مربعات BCS میش های زایش پاییزه در ماههای خرداد و تیر نسبت به میش های دارای زایش زمستانه و میش های قصر بیشتر بود (۰۵/۰>p) اما تفاوت معنی داری بین BCS میش های دارای زایش زمستانه و زایش پاییزه در ماه مرداد مشاهده نشد. BCS میش های قصر در ماههای تیر و مرداد نسبت به دو گروه دیگر کمتر بود (۰۵/۰>p). با افزایش BCS میش (در ماه تیر) از ۰/۲ به ۵/۳ واحد، نسبت میش های قصر کاهش (۰۵/۰>p) و نسبت میش های زایش پاییزه افزایش مییافت (۰۵/۰>p).

نتایج این تحقیق بیانگر اهمیت انجام فلاشینگ در مورد میش های جوانتر و میش های دارای BCS پایین (در اواخر بهار و اوایل تابستان) به منظور متمرکز نمودن زایش میش های توده کردی در فصل پاییز و همچنین کاهش درصد میش های قصر در گله، می باشد.