اکتیمای واگیر یک بیماری ویروسی مشترک بسیار واگیر پوستی است که گوسفندان ، بز و برخی از نشخوارکنندگان اهلی و وحشی را درگیر می کند. ضایعات پوستی دردناک هستند و اغلب در پوزه و دهان ایجاد می شوند، این ضایعات باعث بی اشتهایی وگرسنگی می شوند. ضایعات بر روی پستان ممکن است باعث رهاسازی نوزاد و ممانعت از شیردهی شوند، و ضایعات پا می تواند باعث لنگش زودگذر گردد.

عفونت های باکتریایی ثانویه ممکن است روی دهد و در موارد نادر ضایعات ممکن است به اندامهای داخلی توسعه یابد. عفونت های عمومی شدید در بزهای نژاد بوئر و نژادهای دورگه بوئر دیده می شود. اگرچه اکتیمای واگیر معمولاً به طور خوبخودی بهبود می یابد و میزان مرگ ومیر معمولاً پائین است، اما میزان مرگ ومیر تا بیش از ۱۰ درصد گزارش شده است. بیشتر عفونت های انسانی موضعی هستند و به طور خودبخودی بهبود می یابد؛ با وجود این ضایعات وسیع با بهبود نسبتاً ضعیف می تواند در بیماران مبتلا به تضعیف سیستم ایمنی دیده شود.