نام علمی : primula vulgaris

خانواده: پامچالیان

منشأ: مناطق معتدل جنوب آمریکا

گل پامچال، گلی که جزو خانواده پامچالیان بوده و بافت های چوبی ندارد، این بدین معنی است که راجع به گیاهی علفی صحبت می کنیم. به طور کلی گیاهان علفی به صورت زیاد رشد کرده و به سرعت به کود، آب و... چه از لحاظه کمبود و چه از لحاظ ازدیاد واکنش نشان می دهند و به سرعت هم توسط حشرات و آفات از بین می روند. به طور اختصاصی این گیاه توسط لاروهای (لارو: مرحله ای از چرخه زندگی یک پروانه) پروانه ای خاص از بین می رود. از طرف دیگر این گل در ایران با نام گل نوروز هم شناخته می شود، زیراکه زمان گلدهی آن در حوالی نوروز و سال نو یعنی از اواسط ماه آخر زمستان تا اواسط ماه اول بهار می باشد. پس می توان این گیاه را در حال حاضر خریداری و نگه داری کرد. گل پامچال جزو گیاهان علفی چند ساله بوده و می تواند به رنگ های سفید، زرد، بنفش، قرمز و صورتی باشد. ارتفاع این گیاه در بازه ای بین ۲۵ تا ۵۵ سانتی متر قرار می گیرد.

نگه داری

برای نگه داری گل پامچال اول به سراغ دمای نگه داری می رویم. دمای نگاه داری گل پامچال دمای معمولی خانه و یا اتاق که همان ۱۷ تا ۲۵ درجه است، می باشد و معمولا دمای نگه داری خاصی ندارد، اما به نور شدید حساس است و نور مستقیم موجب خشکی این گل می شود، پس نور غیرمستقیم را (روشنایی روز به طوری که آفتاب به صورت مستقیم روی گیاه نباشد.) بیشتر ترجیح می دهد. در مورد آبیاری آن باید گفت که با توجه به نوع خاک و جابه جایی هوا در اطراف گلدان که موجب خشک شدن خاک می شود، آبیاری باید طوری تنظیم شود که هیچ وقت خاک گلدان خشک نشود و برای نگه داری گل پامچال باید از خاکی استفاده شود که نفوذپذیری بالا و خوب داشته باشد تا در اطراف ریشه های آن آب به مقدار کافی موجود باشد. گونه های وحشی و بومی آن با آب و هوای کوهستانی و نسبتا سرد سازگار هستند. اگرچه گونه هایی که در ایران به فروش می رسد، همان طور که گفته شد در دمای اتاق به راحتی رشد می کنند. در مورد رطوبت اپتیمم آن می توان گفت که رطوبت بالا بر رشد آن تاثیر مثبت می گذارد، ولی رطوبت های پایین موجب از بین رفتن آن نمی شود، یعنی این گیاه نیاز بالایی به رطوبت ندارد و به آن حساس نیست. بهترین خاک برای نگه داری این گل یک مخلوط ۳ گانه است که متشکل از خاک باغچه، خاکبرگ پوسیده، و تروب به قسمت مساوی است.

تکثیر

تکثیر این گیاه به ۲ صورت انجام می شود؛

۱ بذر ۲ تقسیم بوته

در مورد روش اول می توان گفت قبل از کشت، گلدان ها را از خاک غنی از شن خاکبرگ و کود های گیاهی پر کرده و دانه ها را در عمق ۱۵ سانتیمتر خاک بکارید. بوته این گیاه را در اوایل پاییز در گلدان بکارید، گل پامچال برای رشد نیازمند رطوبت و درجه حرارت خنک است. گلدان را در معرض نور مستقیم خورشید قرار ندهید. ph مناسب خاک برای رشد گیاه ۶.۵ است. خاک گلدان باید همیشه مرطوب باشد، برای زه کشی بهتراست در کف گلدان ۲ یا ۳ سوراخ ایجاد کنید. آبیاری گیاه باید حداقل ۳ بار در هفته انجام گیرد و خاک گلدان قبل از آبیاری مجدد مرطوب باشد. توجه شود که بذر گیاه پامچال به سرعت به خواب می رود و قوه نامیه (قدرت جوانه زنی و به وجود آمدن گیاه از بذر) خود را از دست می دهد، پس تکثیر به روش بذر روش مناسبی برای تکثیر این گیاه نیست. در روش دوم که تقسیم بوته نام داشت، گیاه را از درون گلدان خارج کرده و ریشه های آن را تقسیم می کنند و در گلدان های جداگانه می کارند که این کار بسیار متداول است. برای انجام این کار، گلدان را آبیاری کرده تا خاک و ریشه های گیاه به طور کامل خیس شوند، سپس گیاه را از درون گلدان بیرون کشیده و با استفاده از دست و اگر لازم بود چاقو، ریشه ها را به تعداد دلخواه تقسیم می کنیم و در گلدان های جدید می گذاریم. شرایط گلدان ها برای تکثیر گل پامچال به روش تقسیم بوته همانند گلدان هایی می باشد که بذر در آنها کاشته می شود، با این تفاوت که گلدانی که بوته تقسیم شده در آن است به نسبت آبیاری و مواد غذایی مقداری نیاز بیشتری دارد.

معین شایسته