عتاب تند خداوند به مدعیان راهبری دینی در طول تاریخ

خداوند در جهت هدایت اندیشه معنوی بشر بسوی توحید ، و آزاد سازی او از طوق بندگی خدایان موهوم و انسانها و بتهای شبیه سازی شده آنها ، پیامبران معظم را فرستاد .

1- خداوند در جهت هدایت اندیشه معنوی بشر بسوی توحید ، و آزاد سازی او از طوق بندگی خدایان موهوم و انسانها و بتهای شبیه سازی شده آنها ، پیامبران معظم را فرستاد . ( و ما ارسلنا من قبلک من رسول الا نوحی الیه انه لا اله الا انا فاعبدون - انبیا 25 ) 2- دعوت و تعالیم هر پیامبر تا مدتی بر تفکر و جهان بینی جامعه و مردم بعد ازخود غالب بود . 3- از آنجا که اکثریت مردم به روز مره گی و زندگی عادی مشغول می شدند و از طرف دیگر پاسخ به نیازهای روحانی و معنوی خود را از اولویتهای خود می دانستند ، عادتی دیرینه داشتند که بجای پیروی از عقل و اندیشه خود ، به سمت تقلید و پیروی از مدعیان این عرصه بروند . ( واذا قیل لهم تعالوا الی ما انزل الله و الی الرسول قالوا حسبنا ما وجدنا علیه اباءنا او لو کان اباؤهم لا یعلمون شیئا ولا یهتدون – مائده 104 ) 4- اما هر زمان و زمانه ، گروهی دیگر ، پای در مسیر تحقیق و تتبع گذاشته و بنا را بر فهم متون دینی موجود ، قرار دادند و ، با سو استفاده از جهالت و روزمرگیهای مادی گروه اول ، خود را در مصدر راهبری دینی جامعه قرار داده و با تفاسیر خودمحور و غیر عقلانی خود ، به تاراج سرمایه های مادی و معنوی جامعه پرداختند . 5- و البته با هوش سرشاری که داشته و با علم به خصوصیات بارز تقلید و تعصب جاهلی گروه اول ، سعی در استدلال سازیهای بی منطق و خدا انگاری آموزه های خود ، جهت تثبیت عقاید آنها کرده و غلوگونه به شان خدایی خود دامن می زدند . 6- اینجا بود که خداوند ، به سبب مهر و لطف خود بر مردمان ، پی در پی و پیوسته ، پیامبران جدیدی می فرستاد تا آنها را از این کجیها و سو استفاده های مدعیان راهبری دینی برهاند و به عقلانیت و اندیشه ورزی بخواند . ( و اصطفی سبحانه من ولده انبیاء ..... یثیروا لهم دفائن العقول – خطبه 1 نهج البلاغه ) در اینجا به چند مورد از عتابهای تند خداوند و پیامبران معظم(س) ، به عالمان دینی در طول تاریخ ارسال پیامبران و به تبع آن در همه تاریخ بشر ، اشاره می شود : 1- فریاد عیسی(ع) بر سر عالمان یهود : ای علمای دین که بر مسند موسی نشسته اید . شما خود را به مردم ، پارسا نشان می دهید ، اما در باطن ، مملو از ریاکاری و شرارتید . وای برشما ای علمای ریاکار دین ! شما برای پیامبران ، مقبره می سازید . ای ماران ! چگونه از مجازات جهنم خواهید گریخت ؟ ( انجیل متی ، فصل 23 ، آیه های 2 و 28 و 29 و 33 ) 2- فریاد قرآن بر سر عالمان یهود و نصاری : ای کسانی که ایمان آورده‏اید! بسیاری از دانشمندان (اهل کتاب) و راهبان ، اموال مردم را بباطل می‏خورند ( با باطل سازی پنهانی حقیقت دین و حق پنداری بافته ها و ساخته های خود ) ، و ( آنان را ) از راه خدا بازمی‏دارند! . ( یا ایها الذین امنوا ان کثیرا من الاحبار و الرهبان لیاکلون اموال الناس بالباطل و یصدون عن سبیل الله – توبه 34 ) 3- فریاد و هشدار پیامبر(ص) بر سر عالمان دین در ادامه تاریخ : • منفورترین بندگان در پیش خدا کسی است که جامه وی از کارش بهتر باشد، یعنی جامه او جامه پیمبران باشد و کار وی کار ستمگران . ( ابغض العباد الی الله من کان ثوباه خیرا من عمله : ان تکون ثیابه ثیاب الانبیائ و عمله عمل الجبارین - نهج الفصاحه ، پاینده - حدیث 2107 ) • آفت دین سه چیز است : فقیه و عالم بد کار ، پیشوای ستم کار و مجتهد نادان ( آفَهُٔ الدِّینِ ثَلاثَهٌٔ : فَقیهٌ فاجِرٌ و إمامٌ جائرٌ و مُجتَهِدٌ جاهِلٌ – نهج الفصاحه ، سایت آوینی حدیث 4 ) پس یادمان باشد که خداوند هدایتش جز از مسیر شنیدن و تعقل و اندیشه نقادی ، بر کسی نمی تابد : فبشر عبادالذین یستمعون القول فیتبعون احسنه ، اولئک الّذین هدئهم اللّه و اولئک هم اولوا الالباب . – ( زمر 17 و 18 )