وقف در شرع و بیان روایات عبارت است از تحبیس الأصل و تسبیل المنفعه ودر برخی روایات هم وقف صدقه ی جاریه معرفی شده است.

از آنجایی که جریان وقف در اجتماع می باشد و با توسعه ی مبادلات و گسترده شدن روابط اجتماعی وقف نیز تغییر و توسعه می یابد و بدلیل اینکه وقف از احکام توصلی می باشد وماهیت آن نزدیک به ماهیت معاملات می باشد احکامی تغییر ناپذیر ندارد و قالب ها و قواعد کلی وقف قابلیت تطبیق در زمان های بعد از تشریع آن ودر نتیجه قابلیت توسعه یافتن از نظر سازمانی و احکام را دارد بر این اساس با مقایسه و بیان استدلال های علمای قدیم و علمای متأخر این تحقیق بدنبال بیان راهکارهایی در جهت توسعه ی وقف و توجه بیشتر به جنبه های اجتماعی می باشد.بررسی وضعیت مالکیت دروقف وشرایط صحت وقف وارکان وقف ومسئله بیع وقف وسرنوشت وقف بعد از زوال هدف از مباحث اصلی این تحقیق می باشند. بیان نظرات صاحب جواهر در کنار بیان نظرات علمای پیش از ایشان و نظرات صاحب عروه که با نگاهی نو به ماهیت وقف ،راهکارهایی نو را در این جهت ارائه داده اند کوششی در جهت تطبیق قواعد کلی وقف بر جنبه های اجتماعی آن است که در ضمن سیر تکامل و تحول احکام و قواعد وقف را در طول دوره های گذشته نشان می دهد. امید است که این تلاش در شکوفایی بیشتر نهاد وقف، کارساز و مفید واقع گردد.