حزب کارگر از هر فرصتی برای حضور در قدرت استفاده نموده و عملاً یک حزب فرصت طلب تبدیل شده است. این رویه علاوه بر تأثیر منفی در میان اعضا و هواداران این حزب، موجب می شود تا آراء حزب کارگر در انتخابات سراسری آینده (فوریه ۲۰۰۹) به شدت تحت تأثیر قرار گیرد. پیوستن حزب کارگر به کادیما و تشکیل یک حزب فراگیر، یکی از پیشنهادات روزهای اخیر در اسراییل بوده است.

روزنامه هاآرتص در همین راستا در سرمقاله خود می نویسد:

طرح تشکیل یک جنبش چپگرای جدید با حضور میرتس، نیروهای غیرسیاسی و اعضای سرخورده حزب کارگر موجبات خشم و ناراحتی رهبران حزب کارگر را فراهم آورده است. ایهود باراک وزیر دفاع و رهبر حزب کارگر طرح مذکور را نوعی «واقعیت گریزی» می داند، علاوه بر این ماتان ویلنای یکی از معاونین باراک نیز این طرح را یک گرایش ضد(حزب) کارگر بیان می دارد، حزبی که ویلنای معتقد است دارای بینش و ارزشهای خاصی می باشد.

یوری بلاو (Uri Blau) در نسخة عبری هاآرتص (چاپ جمعة) در یک ارزیابی پیرامون فعالیتهای باراک، این چنین می نویسد: با یک بررسی اجمالی در خصوص تصمیمات باراک در چند سال گذشته در می یابیم که وزیر دفاع در مقاطع مختلف با طرح ساخت هزاران واحد مسکونی در شهرکهای یهودی نشین موافقت کرده است. آن هم موافقتی که در تضاد آشکار با سیاستهای مشخص دولت و تعهدات اسراییل به کمیته چهارجانبه تحت نقشة راه قرار داشته است. قسمت اعظم طرحهایی که باراک آنها را مجاز دانسته به شهرکهای شرق دیوارحائل مربوط می شود به عبارت دیگر خارج از مناطقی که توسط دولت به عنوان شهرکهای مجاز که قرار است پس از توافقات نهایی با فلسطینیان همچنان تحت کنترل اسراییل باقی بماند. اما این تنها بخشی از اقدامات باراک در کارگر طی سالهای گذشته بوده است. علاوه بر اینها مسئله مشکلات باراک با دانیل فریدمن وزیر دادگستری و اقدامات وی (باراک) در جهت تضعیف دادگاه عالی، گوشه ای دیگر از خدمات مهم باراک در طول دوران خدمتش می باشد.

همانطور که عاموس از (Amos OZ) در شمارة روز گذشته هاآرتص می نویسد: حزب کارگر قابلیت آنرا دارد که تقریباً به هر دولتی بپیوندد و هر سیاستی را نیز بپذیرد همچنان که در گذشته کارگر طی همکاری با شارون نقش مهمی در پروژة تخریب تشکیلات خودگردان داشت که نتیجة آن نیز در نهایت هموار گشتن مسیر حماس در رسیدن به قدرت بود. حمایت حزب کارگر از خروج اسراییل از غزه آن هم به عنوان جایگزینی برای مذاکرات با تشکیلات خودگردان خدمت بزرگ دیگری بود که کارگر در حق حماس انجام داد؟

ناگفته نماند که باراک تعهد داده بود تا به دنبال انتشار گزارش کمیتة وینوگراد و در صورت عدم استعفاء اولمرت وزراء خود را از کابینه خارج کند، اما همانطور که همگی می دانید چنین امری هیچگاه محقق نشد.

تحت رهبری باراک بود که حزب کارگر به کادیما اجازه داد که مسئولیت برقراری ارتباط با فلسطینیان و سوریها را برعهده بگیرد، تا در عوض کادیما نیز نقشی همانند یک مقاطعه کار برای ترور ایفا نمایند اخیراً هم زمانی که رئیس جمهور در خصوص تشکیل دولت جدید با مقامات کشور به شور نشست باراک به نتانیاهو مخالف تمام عیار ایجاد یک دولت فلسطینی پیشنهاد داد که دولت اضطرار ملی ایجاد کند.

با این تفاسیر برای کارگر بهتر آن است که در عوض حمله به مخالفانش و مردود شمردن طرح جدید چپ گرایان، اندکی نیز به بررسی اقدامات و سیاستهای خود بپردازد.