● گنادی زیوگانوف:

فیدل کاسترو پرچمدار مبارزات آزادیبخش ملی بود و همچنان خواهد ماند.

فیدل کاسترو، یک سیاستمدار نابغه است. او پرچم استقلال و سوسیالیسم را برفراز جزیره آزادی، آمریکای لاتین و تمام نیمکره غربی برافراشت.

اما، زمان توقف نمی کند. اقدام فیدل کاسترو در واگذاری قدرت به نسلهای جوانتر، با مصالح و منافع کشور و خلق کوبا، رفقای همرزم او در سراسر جهان منطبق بود.

فیدل کاسترو، نه تنها یک رهبر ملی بود و همچنان خواهد ماند، در عین حال، سمبل مبارزات آزایبخش ملی خلقهای جهان هم بود. وی با اعتماد کامل نبض تاریخ را گرفت، نظریات و توصیه های او را غیر از مردم جزیره آزادی، مردم بسیاری از کشورهای جهان نیز به کار می بندند.

من اخیر در سفری به کوبا به چشم خویش دیدم که، جامعه کوبا طی یک دهه اخیر چه گامهای بزرگی به جلو برداشته است.

جای تعجب نیست که، ایالات متحده آمریکا، بر فشارهای خود بر کوبا افزوده است. یقین دارم که، آنها نیز نتیجه ای نخواهد داد. نسل مبارزانی که در مکتب فیدل کاسترو تربیت یافته است، اولین بار نیست که، تجاوز امپریالیسم را دفع می کـند. من دیدم، که در هنگام احساس خطر، رهبری کوبا چگونه با اعتماد به نفس و مردم هم با شایستگی و قهرمانی عمل می کـنند.

برای فرمانده کاسترو سلامتی آرزو نموده و همبستگی حزب کمونیست روسیه و شخص خود را با خلق برادر کوبا اعلام می نمایم.

٢١ فوریه سال ٢٠٠٨

● ایوان ملنیکوف:

کاسترو همیشه رهبر ایده آل خلق کوبا خواهد بود.

همانطور که، می دانیم فیدل کاسترو رهبر بلامنازع کوبا از سال ١٩۵٩، درتاریخ ١٩ماه فوریه سال جاری، در ارتباط با وضعیت جسمانی، کناره گیری خود از بالاترین مقام دولتی صدر شورای دولتی کوبا و فرماندهی کل را اعلام کرد.

ایوان ملنیکوف، معاون اول صدر کمیته مرکزی حزب کمونیست و معاون رئیس مجلس قانون گذاری جمهوری فدراتیو روسیه، در رابطه با این خبر اظهار داشت: فکر می کنم در ارتباط با آینده کوبا، تصمیم کاسترو اصلا تعجب برانگیز نیست. این تصمیم نشانه پختگی سیاسی وی بوده و بموقع گرفته شده است. این تصمیم درست سیاسی، این طرزبرخورد منطقی، دقیقا منطبق با منافع کشور و مردم کوبا و در جهت تحکیم پایه ها ترقی کوبا اتخاذ گردید.

من شخصا، از شنیدن این خبر متأثر شدم ولی، در هر حال، زمان، سهم خود را می برد. همیشه، در هر جا که، از من پرسیده اند : آیا در عالم سیاست کسی را معبود خود می شناسی، من همیشه کاسترو را نام برده ام. کاسترو، نمونه تمام عیار اعتماد بخود، خدمت به خلق، اخلاق عالی و احساسات ظریف در شرایط مختلف سیاسی است. وی یکی از نادر رهبرانی است که، با قاطعیت می توان گفت: علیرغم سالهای طولانی که در رأس حاکمیت قرار داشت، حتی برای چند لحظه ای هم از مسائل ومشکلات مردم میهن خویش و زحمتکشان جهان جدا نشد و از توجه، امیدواری و تلاش دست نکشید.

امروز ایشان می توانند از مقام رهبری استعفا دهند، ولی، کما فی السابق رهبر ایده آل مردم کوبا خواهند ماند.

در رابطه با ادامه خط و مشی فعلی، من شکی ندارم که، همچنان ادامه خواهد یافت. اولا، کوبا نمونه کامل برتریهای سوسیالیستی است. کوبا در سخت ترین شرایط محاصره نه تنها توانست خود را سرپا نگه دارد، حتی فعالانه پیشرفت نیز نماید. اینک، کوبا در زمینه دسترسی به امکانات تحصیل و بهداشت، در زمینه حد متوسط عمر، نه فقط در منطقه، حتی در سطح جهانی در موقعیت برتری قرار دارد. ثانیا، مردم کوبا مطمئن ترین ضامن ادامه راه کاسترو می باشند.

بر گرفته از: روزنامه «سووتسکایا راسیا،»

شماره (١٣٠٩١) ١٩