رژیم صهیونیستی با محاصره نوار غزه و ویران نمودن خانه های فلسطینیان روز به روز بردامنه تجاوزگری های خود می افزاید .حقوقدانان ونظریه پردازان حقوقی با تدوین قوانین شناخته شده بین المللی در کنوانسیون های چهارگانه ژنو ، پروتکل های الحاقی ، میثاق های مدنی ، اجتماعی ، فرهنگی وسیاسی و نیز اعلامیه جهانی حقوق بشر سعی نمودندکه ازدامنه نقض حقوق بشر جلوگیری کنند. حقوقدانان غرب گام نهایی اساسنامه دیوان کیفری بین المللی را به منظور بی کیفر نماندن جنایتکاران به مرحله اجرایی رساندند.رژیم صهیونیستی اززمان اشغال سرزمین های مسلمانان درهمان بدو امر بدون توجه به کنوانسیون ژنو با حمایت انگلیسی ها تمامی اقدامات اجرایی توسط حقوقدانان غربی را زیرپا نهاد وبا کوچاندن یهودی های ساکن در اروپا ودیگر سرزمین های یهودی نشین به فلسطین اشغالی دست به دواقدام مهم زد.

۱) افزایش جمعیت یهودی نشین در سرزمینهای اشغالی

۲) اخراج مسلمانان عرب فلسطینی از سرزمین های اجدادی خود. رژیم صهیونیستی با این اقدام خود عملا قواعد عرفی رعایت حقوق بشر را در این زمینه زیر پا نهاد وقواعدحقوق بشر دوستانه وحقوق بشر دراقدامات این رژیم تاثیری نداشت.

درجنگ های ۱۹۶۷ به طرز فجیعی مسلمانان فلسطین را مورد آزار قرار داد وبا اشغال کرانه های باختری و نوار غزه براشغالگری های خودافزود وجامعه جهانی هم بی خیال از این جنایات گذشت.

در سال ۱۹۸۲ رژیم صهیونیستی به کشور مستقل لبنان حمله می کند و جنوب این کشور را با حمایت و وتوهای پی درپی ایالات متحده در شورای امنیت مورد تجاوز قرار دهدوبا خلق واقعه صبرا و شتیلا وکشتارآوارگان فلسطینی این پیام را به قانونگذاران حقوق بین الملل می دهدکه :” ما از خلق وقایع ضدبشری ابایی نداریم و کشتار وبی رحمی را تابعی از سیاست قدرت می دانیم.” این رژیم نامشروع درسال های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ با مسدود کردن ایستگاه های بازرسی و نقض حقوق فلسطینی ها نشان داد از جهانی شدن ارتباطات و واکنش جهانی هراسی ندارد و با ایجاد دیوارحائل در فلسطین اشغالی عملا تبعیض نژادی را به عنوان یک سیاست به پیش می برد و با نقض حقوق اعراب ساکن در اسرائیل که در حدود ۲۰% جمعیت این رژیم را تشکیل می دهد سیاست استحاله و نابودی فیزیکی ودیگر جنایات را در پیش می گیرد . پس از عقب نشینی از نوار غزه رژیم صهیونیستی تحت تاثیر سیاست های حامی خود ایالات متحده آ مریکا تلاش برای دولت فلسطینی را در پیش می گیرد.

انتخابات سرزمین اشغالی و پیروزی حماس نمادی از اراده ملی فلسطینی ها بود. اکنون رژیم صهیونیستی در صدد توطئه های جدیدی است آغاز این توطئه ها با تحریک جریان جنبش فتح وابومازن صورت پذیرفت که مقدمات جدایی دولت وحدت ملی وبی توجهی به پیمان مکه را فراهم آورد وبا ایجاد جدایی بین دو دولت یکی به رهبری اسماعیل هنیه در نوار غزه و دیگری رهبری سلام فیاض استراتژی دو دولت واحد در یک کشور به منظور تفرقه فلسطینی ها درپیش گرفتند وکنوانسیون صلح آناپولیس را به منظور حمایت ازمحمودعباس و تثبیت موقعیت اسرائیل باکمک لابی صهیونیسم برگزار کردند. اسرائیل از بدو تاسیس تا زمان کنفرانس آناپولیس همواره سعی نموده است که به کنوانسیون های بین المللی به عنوان یک ابزار نگاه کند و استفاده ابزاری این رژیم از تعهدات شناخته شده بین المللی که نمادعرف های تدوین شده ای هستندکه در طی زمان به صورت مکتوب درآمده اند باز کاملا سرباز زده است.

رژیم صهیونیستی پس از ناکامی از کنفرانس صلح پاییزی آناپولیس وبی ثمر بودن این مذاکرات درحالی به تجاوزات واشغالگری های خودادامه می دهد که بحران شدید انسانی در باریکه غزه به طرز فجیعی درحال وقوع است .این رژیم با کشتن غیر نظامیان ، تخریب اموال مسکونی و محاصره غزه عملا به جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی مبادرت می ورزد. محاصره نمودن غزه که فجایع انسانی از قبیل قحطی، گرسنگی، بیماری وسایر امراض رادر پی دارد خود جنایاتی علیه بشریت محسوب می شود. اگر این اقدام توسط یک کشور اسلامی انجام می گرفت الان شاهد یک انعکاس بین المللی از یک بحران می بودیم وشورای امنیت اقداماتی اتخاد می کرد که برای هر محققی نیز قابل تصور می بود.

زمانی که کودک فلسطینی درنوار غزه تحت محاصره شدیدماموران امنیتی اسرائیل و بولدوزرهای این رژیم با چشمان خود از فضای ناامنی رنج می برداین کودک در آینده هم باهمین بی عدالتی برخورد می کند .تاثیرات روحی این جنایات بر کودکان فلسطینی ناشی ازاین واقعیت است که آنان قبلا شاهد رنج و آلام پدران خود بوده اند. بنابراین اگر در آینده اقداماتی از سوی فلسطینی ها انجام می شود این اقدامات ریشه در رادیکالیسم فلسطینی ندارد بلکه ریشه این اقدامات به جنایاتی برمی گردد که اسرائیل علت اصلی آن است ونهادهای بین المللی مثل یونیسف ، یونسکو و ... درانجام وظایف خودکوتاهی کرده اند کودک فلسطینی با آگاهی از این واقعیت که زندگی چرخشی را که از پدر به ارث برده است تداوم دارد، به خودحق می دهدکه خشونت را با خشونت پاسخ دهد .در اینجاست که جنایات اسرائیل پایانی ندارد وبا فراهم آوردن مقدمات خشونت در فلسطین اقدامات تجاوزگرانه خودرا توجیه خواهد کرد. اسرائیل با آ گاهی ازاین واقعیت که روانشناسی کودکان فلسطینی در امروز تاثیرعمده ای بر شخصیت آنان درآینده دارد به این نتیجه رسیده است که فضایی که امروز یک پدر فلسطینی در آ ن متوسل به اقدامات تحریک آمیز می شود ریشه در این واقعیت دارد که زمانی کودک فلسطینی بوده است که تحت ظلم، تبعیض ، جنگ و ویرانگری بزرگ شده است .

کنفرانس های صلح واقدامات بین المللی برای حل معمای اعراب واسرائیل زمانی معنا می دهد که سازمان های بین المللی طرفدارحقوق بشر این واقعیت را درک کنندکه منشاء خشونت را اسرائیل فراهم می آورد نه فلسطینی ها و تا زمانی که اقدامات ساختاری برای حل مسئله فلسطین انجام نگیرد و بحران انسانی در سرزمین های اشغالی پایان نیابد مسئله فلسطین ومعمای اعراب واسرائیل معمایی لاینحل خواهد بود.حمله اسرائیل به غزه در شرایط کنونی از این رو قابل بررسی است که نه تنها حمله به اراده عمومی فلسطینی ها است بلکه حمله به “قلب دموکراسی در خاورمیانه” تلقی می شود ومحاصره غزه در واقع محاصره حماس و دیگر جریان های اسلامی مقاومت طلب نیست بلکه درواقع محاصره دموکراسی تلقی می شود وتا زمانی که این موارد نقض حقوق بشر پایان نیابد، و دموکراسی آزاد نشودوجنایات اسرائیل پایان نیابد. قوانین و عرف های بین المللی قوانینی انتزاعی خواهدبود که هیچ وقت به معنای واقعی جامه عمل نخواهدپوشید.