كمیته بررسی دلایل شكست اسرائیل در جنگ اخیر لبنان در گزارشی ایهود اولمرت ، نخست وزیر رژیم صهیونیستی را به همراه عامیر برتز، وزیر جنگ و دان حالوتس، رئیس مستعفی ستاد ارتش، مسوول اصلی شكست و ناتوان در مدیریت جنگ معرفی كرد اما به نظر می رسد حقیقت موضوع دیگری است چرا كه علت اصلی شكست تاریخی و بی سابقه اسرائیل در وهله اول به مقاومت اسلامی حزب الله لبنان و استراتژی های نظامی حساب شده و پایمردی رزمندگان این جنبش در صحنه نبرد بر می گردد. اولمرت باور داشت كه جنگ علیه لبنان آسان خواهد بود همانند جنگ های قبلی اسرائیل با ارتش های عربی و بر این اساس با اطمینان و غرور زائدالوصف نسبت به نتایج آن وارد این جنگ شد.

ارتش اسرائیل یكی از ارتش های قوی در منطقه محسوب می شد، زیرا ارتش نظام های عربی در برابر آن ضعیف می نمود. ارتش های عربی در سال های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳ قدرت و توان خود را در برابر ارتش اسرائیل به آزمون گذاشته بودند و شكست را نیز تجربه كرده بودند آن هم در مدت تنها چند روز بسیار كوتاه اما مقاومت اسلامی لبنان كه اصولا با هدف شكست و فرسوده كردن دشمن تاسیس شده بود عكس این آزمون را تجربه كرد. ابتدا در سال ۲۰۰۰ میلادی ارتش صهیونیستی را وادار به عقب نشینی از جنوب لبنان كرد و سپس در تابستان سال ۲۰۰۶ همین ارتش را مجبور نمود تا آتش بسی را جهت خروج آبرومندانه اش پیشنهاد كند و خسارات مادی و معنوی گسترده ای را بر آن تحمیل نماید. تمامی جنگ های قبلی اعراب با اسرائیل در كمتر از یك هفته با پیروزی طرف اسرائیلی پایان یافت به استثنای جنگ تابستان سال ۱۹۸۲ كه در آن مقاومت فلسطینی ـ لبنانی بیش از ۳ ماه از بیروت در برابر تهاجم اسرائیل دفاع كردند. در تابستان سال گذشته زمانی كه مقاومت اسلامی لبنان پیروزی تاریخی ای را به ثبت رساند این امر تنها به خاطر پایداری آنها در ۳۳ روز جنگ بی امان اسرائیل علیه لبنان نبود بلكه آنها توانستند صحنه نبرد را به عمق استراتژیك اسرائیل برای نخستین بار در تاریخ نزاع اعراب و اسرائیل انتقال دهند. این پیروزی زمانی بود كه برخی سران عرب جهت ابراز همدردی با ایهود اولمرت، نخست وزیر اسرائیل، حزب الله لبنان را متهم به راه اندازی جنگ كرده و این جنبش مقاومت را مسوول پیامدهای آن كردند. با وجود این اما مقاومت اســـلامی لبنان تمامی معادلات را برهم زد و ثابت كرد چنانچه عزم و اراده و ایمان باشد می توان ارتش اسرائیل را شكست داد.

جنگنده های اسرائیلی كه پیش از این سرنوشت نبردها و جنگ ها علیه اعراب را رقم می زدند در جنگ اخیر لبنان قدرت خود را از دست دادند. جنگنده های اسرائیلی این بار به ابزاری برای «تخریب» و نه ابزاری برای «سرنوشت جنگ» تبدیل شدند و سیستم های موشكی جدیدی در این جنگ توسط اسرائیل به آزمایش گذاشته شد و در آن سو نیز حزب الله لبنان با شلیك انواع موشك ها به قدرت نمایی در برابر ارتش قوی اسرائیل پرداخت. این موشك ها بدون شك در زرادخانه های نظام های عربی نیز به وفور یافت می شود و چه بسا از موشك های حزب الله به مراتب پرقدرت تر هستند. با این وصف آنچه كه حزب الله از آن سود می برد و رهبران عرب از آن بی نصیب بودند، مثلث عزم، اراده و ایمان بود. تا پیش از جنگ تابستان گذشته عمق استراتژیك اسرائیل در دایره امنیت و ثبات قرار داشت اما موشك های حزب الله لبنان كه همچون باران از جنوب این كشور شلیك می شد خواب و آسایش را از چشم سران صهیونیستی برای نخستین بار ربود. یك ونیم میلیون اسرائیلی از الجلیل و طبریه برای نجات جان خود از مناطق شمالی فرار كردند به گونه ای كه حتی یك یهودی در شهرك های خود باقی نماند و این در حالی بود كه بسیاری از لبنانی ها به ویژه در شهرها و روستاهای جنوبی این كشور در منازل خود ماندند و از مقاومت حمایت كردند. تنها دستاورد ارتش اسرائیل در این جنگ ارتكاب جنایات قانا و عتیاالشعب، تخریب جنوب، انهدام پل ها و پست های آب و برق بود. این در حالی بود كه تانك های پیشرفته اسرائیل قادر به پیشروی حتی یك مایل در عمق لبنان نشدند. اسرائیلی ها درمانده شده بودند زیرا ارتشی كه به آن تكیه كرده بودند اینك قادر نبود حتی از آنها حمایت كند چه رسد به آنكه امنیت پایدار فراهم نماید. نتیجه اینكه مهاجرت معكوس اتفاق افتاد و بر صف طولانی هزاران یهودی در برابر سفارت های آمریكا، كانادا و استرالیا برای خروج از سرزمین های فلسطینی افزوده شد. سفارت های كشورهای اروپایی نیز شاهد صف های طولانی یهودیانی بودند كه خواستار تبدیل تابعیت شان شدند تا آینده ای بهتر برای فرزندانشان بیابند. در آن سو نیز نظام های عربی، صلح را از اسرائیل التماس می كنند و آمادگی خود را برای چشم پوشی از حق بازگشت آوارگان فلسطینی اعلام كرده اند. حزب الله حق دارد همزمان با انتشار گزارش وینوگراد محافل جشن و پایكوبی برپا نماید. شمارش معكوس «غرور اسرائیلی» در روستاهای جنوب لبنان آغاز شد و اینك با شلیك موشك مقاومت از غزه به عمق استراتژیك اسرائیل ادامه دارد.