نتانیاهو نخست وزیر سابق اسرائیل اخیرا درباره ایران چندین بار به شكل تهدیدآمیزی سخن گفته است. نتانیاهو سابقه نظامی دارد و چنانكه در كتاب <جایی زیر آفتاب> نوشته است، تمام خاك اسرائیل از دید او را شمال تا جنوب و شرق تا غرب پیاده طی كرده، تا به درستی مزه این سرزمین را بچشد. حال چه اتفاقی افتاده است كه نتانیاهو از تهدید نظامی و جنگ با ایران سخن می گوید؟

سخن تازه او تشبیه امسال یا سال پیش میلا دی با سال ۱۹۳۸؛ تشبیه ایران به آلمان و تشبیه رئیس جمهور ایران به هیتلر است. همه سخن او این است كه فعالیت های هسته ای ایران موجودیت اسرائیل و قوم یهود را تهدید می كند. تهدیدی كه منحصر با اسرائیل و یهود باقی نمی ماند و دامن اروپا و آمریكا را هم می گیرد. به تعبیر او، اسرائیل ایستگاه سر راه آمریكاست. چند روز پیش نیز همین سخن را با رادیوی ارتش اسرائیل مطرح كرد. در اجلا س عمومی اجتماع سه هزار نفری یهودیان، در آمریكا نیز همین حرف را زد با این تحلیل كه وقتی رئیس جمهور ایران هولوكاست را انكار می كند، معنی انكار این است كه ایران خود را برای هولوكاست دیگری آماده می كند، برای نابودی اسرائیل. اسرائیل ظرفیت و امكانات نظامی دارد كه می تواند در برابر این تهدید از خود دفاع كند. من نمی خواهم چگونگی این امكانات و توان نظامی اسرائیل را تحلیل كنم. این امكاناتی است كه وجود دارد و می تواند تهدید ایران را خنثی كند. در مصاحبه تلویزیونی با گلن بك، نتانیاهو از باور شیعیان به ظهور امام زمان و تلا ش ایران برای آشفتگی جهان سخن گفت. به تلمود استناد كرد كه: <هر كس می خواهد تو را بكشد، می توانی او را پیش از اقدامش به قتل برسانی.> روزنامه یدیعوت آحارانوت كه سخنان نتانیاهو را منتشر كرده است، تعداد قابل توجهی نقد و نظر خوانندگان كامنت را نیز درج كرده است. بی مناسبت نیست یكی از این كامنت ها را نقل كنم. فردی به نام ناتان فریدمن نوشته است: <نتانیاهو و اولمرت، عقب افتاده های ذهنی جهنمی هستند! می گویند ایران را باید متوقف كرد. همین حرف را درباره عراق هم قبل از حمله می زدند. دلا ل های دوره گرد اسرائیلی، باراك و شارون هم همین حرف ها را می زدند. اسرائیل مثل یك حباب می ماند...> البته این نكته هم شایسته توجه است كه چنین مطلبی و نیز مطالبی بسیار تند تر از این در روزنامه های اسرائیلی چاپ می شود.

همین مطالب بود كه ادامه كار حالوتس را با دشواری روبه رو كرد و ناگزیر از استعفا شد. آیا ماهیت سخن نتانیاهو و نویسنده كامنت مشابهتی با هم دارد؟ نتانیاهو می گوید: <اگر از امكانات نظامی مان امروز استفاده نكنیم، معلوم نیست كه فردا چنین فرصتی را در اختیار داشته باشیم.> یعنی اساس اسرائیل در معرض مخاطره است. این پندار از كجا آمده است؟ آیا صرفا یك شعار تبلیغاتی است؟ كه تنها در دنیای آشفته سیاست می توان از آن بهره گرفت. به ویژه پس از درماندگی ارتش اسرائیل در برابر حزب ا... لبنان؛ گویی ستون مقاومت و هویت اسرائیل آسیب دید. این تلقی خاص سیاستمداران نیست. نمونه دیگری را نقل می كنم كه حتما از سخن نتانیاهو اعتبار بیشتری دارد. پروفسور جی. اومان كه در سال۲۰۰۵ برنده نوبل اقتصاد شد سخنرانی اش در آكادمی نوبل بسیار خواندنی است. با سیما و حال و هوای یك صهیونیست سنتی درباره جنگ و صلح صحبت كرد. از عاقلا نه بودن جنگ دفاع كرد! اصلا انتظار نمی رفت پیرمردی كه با ریش سفید بلندش به بابانوئل بیشتر شبیه بود، آن گونه از مشروعیت آدمكشی دفاع كند. اومان هفته گذشته در كنفرانس <حرزلیا> درباره تهدید هایی كه اسرائیل با آنها مواجه است، سخن گفت. از سه تهدید عمده صحبت كرد؛ ایران و تروریسم. در مورد تهدید سوم حرف بسیار معنی داری زد. او كه در مركز مطالعات عقلا نی دانشگاه عبری اورشلیم كار می كند همواره نظراتش بااهمیت تلقی می شود. درباره تهدید سوم گفت: <اكنون چند كلمه ای درباره تهدید سوم صحبت می كنم. این تهدید، مهم ترین تهدیدی است كه همه ما با آن روبه رو هستیم.

این تهدید از سوی ایران نیست. از سوی گروه های تروریستی هم نیست. این تهدید از درون خودمان ریشه می گیرد. این دشمن در درون ماست. این دشمن <انگیزه> است! بدون انگیزه ما نمی توانیم دوام بیاوریم. چرا ما در اینجا زندگی می كنیم؟ اینجا چه كار می كنیم؟ بیش از ۲ هزار سال است كه ما منتظر بودیم به این سرزمین بیاییم. صهیونیسم نو به موجودیت ما پایان می دهد.> پیداست در میان یهودیان كسانی یافت می شوند كه درباره درستی باور ها و ادعاهای صهیونیست های سنتی شك و شبهه دارند. برای نسل های جدید یهودی پرسش های تازه ای مطرح شده است. آیا یهودیان می توانند برای همیشه در یك فضای امنیتی نظامی زندگی كنند؟ برخی از آنان درباره انگیزه زندگی در اسرائیل و یا مدل اسرائیل تردید كرده اند. اومان در نطق نوبل خود می گوید؛ كنفرانسی در دانشگاه ییل برگزار شد. توبین استاد اقتصاد برنده نوبل اقتصاد سخنرانی می كرد. یك نفر از دانشجویان پرسید: آیا می شود اقتصاد را در یك كلمه خلا صه كرد؟ توبین گفت: بله می شود. انگیزه همان یك كلمه است. در هر رویارویی ای مهم ترین ركن همین تقویت انگیزه دفاع است. انگیزه، یك شعار نیست، تك تك رفتار هایی است كه در رابطه با كشور و حكومت به زندگی هر كسی معنی می دهد. از سخن اومان می توان دریافت كه به رغم تبلیغات مدیریت شده؛ یهودیان یا برخی از آنان انگیزه دفاع از اسرائیل با مختصات فعلی را ندارند.