بعد از روایت سرگذشت راشل كوری، بد نیست دیدگاه یك سایت صهیونیستی را نیز درباره او و ماجرایش بخوانید:

نخستین سالگرد فوت راشل كوری بدون جار و جنجال و هوچیگری برگزار نشد. مادر راشل و همپالكی های او از تفكر چپ، مراسم نمایشی خود را با محكوم كردن به اصطلاح لجاجت و مانع تراشی اسرائیل(و آمریكا) در مسیر تحقیقات مرگ او متشنج كردند. او در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۰۴ در نشریهBoston Globe چنین نوشت:

«راشل از صلح طلبان غیر مسلح بود كه سعی می كرد مانع تخریب خانه پزشك فلسطینی،همسر و سه فرزندش شود. به اعتقاد او اقدام مستقیم و غیرخشونت آمیز علیه اشغالگران اسرائیلی به نفع امنیت فلسطینی و نیز اسرائیلی ها و آمریكایی هاست.علت حضور راشل در آنجا محافظت از خانه یكی از اهالی رفح بود، چرا كه آمریكا و اسرائیل از پذیرش پیشنهاد سازمان ملل برای اعزام ناظران بین المللی حقوق بشر خودداری كرده بودند. پس این وظیفه بر زمین مانده را فعالان صلح بین المللی!! بر دوش گرفتند. راشل به تخریب غیر قانونی خانه ها اعتراض كرد؛ امری كه آمریكا با ارسال میلیار دها دلار كمك های نظامی به اسرائیل برای بولدوزر ها، هلی كوپترهای آپاچی، اف ۱۶ و....... از آن حمایت می كند.»

طبق نتایج حاصل از تحقیقات اسرائیل، راشل در میدان عملیات بولدوزر مزاحمت ایجاد كرده بود و در نقطه كور خارج از میدان دید راننده قرار داشت و عبور بولدوزر از روی او كاملاً تصادفی و غیر عمدی بوده است. لحن خانواده كوری در دیگر بیانیه ها بسیار خصمانه بوده، اسرائیل را به دلیل ادامه اشغال سرزمین های فلسطینی تقبیح كرده است.

تكلیف ما با این «جهاد» خانواده كوری چیست؟ لازم است برای كسانی كه به فراموشی دچار شده اند، مواردی را یادآوری كنم:

راشل كوری، دانشجوی فعال فناتیك، جوانی از ایالت واشنگتن بود كه با تروریسم خاورمیانه و آدمكشان فلسطینی اعلام همبستگی كرد. بدین نیت كه دنیا را جای بهتری برای زندگی كند. او به جنبش همبستگی بین المللی پیوست كه یك گروه آنارشیست كمونیستی است و صراحتاً از تروریسم فلسطینی حمایت می­كند. كوری در نوار غزه بساطی پهن كرد كه او و رفقای جنبشی­اش هر روز از آنجا به اذیت و آزار و تحریك نیروهای اسرائیلی پرداخته، مزاحم عملیات ضدتروریستی ارتش اسرائیل می­شدند. آنها برای كمك به تروریست­ها و در واقع دفاع از آنها موانعی در جاده­ها درست می­كردند تا جلوی تحرك نیروهای اسرائیلی را بگیرند. جنبش همبستگی بین­المللی حمایت از حق فلسطینیان در توسل به تروریسم را بارها تكرار كرده است.

بولدوزر ارتش اسرائیل می­خواست خانه­هایی را كه مأمن تروریست­ها بود و ساختمان­هایی را كه از طریق تونل­های مخفی، در زیر آنها سلاح و مواد منفجره از مصر به رفح آورده می­شد، خراب كند، اما راشل كوری سد راه این عملیات شد. یكی از این خانه­ها همان خانه­ای است كه به ادعای والدین كوری متعلق به یك پزشك بیگناه است. كوری و رفقای جنبشی­اش وظیفه مراقبت از تونل­های زیرزمینی غزه را بر عهده داشتند. او خود را در موقعیتی قرار داد تا بیرون از میدان دید راننده بولدوزر باشد و براثر این حركت ناشیانه به زیر شنی سنگین ماشین كشیده شد و سرانجام در آمبولانس سازمان آزادیبخش فلسطین یا بیمارستان جان داد. جنبش همبستگی بین­المللی گزارش­هایی از «شاهدان عینی» در این باره منتشر كرد كه معلوم شد همه آنها ساختگی­ هستند. كوری پیش خود حساب كرده بود اگر راننده متوجه مانع تراشی او در دسترسی به تروریست­ها بشود، عقب­نشینی می­كند؛ راشل در محاسبه­اش میدان دید كوچك راننده بولدوزر را حساب نكرده بود.

حالا راشل كوری شده شهید مقدس چپ­های حامی تروریسم و ژاندارك تروریست­های فلسطینی. دوستان جنبشی­اش قتل اورا عمدی دانسته بهانه­ای به دست حركت«اسرائیل را بكوبید» و یهود­ستیزان سراسر دنیا داده­اند تا مشروعیت اسرائیل را زیر سوال ببرند. سازمان آزادیبخش فلسطین نام او را مایه بركت خود می­داند و او را شهید مبارزه با دیوار امنیتی اسرائیل معرفی كرده است؛ غافل از این­كه ساخت دیوار امنیتی بعد از مرگ او آغاز شد.

در میانه تبادل آتش نیروهای اسرائیل و تروریست­های فلسطینی، اعضای جنبش همبستگی بین­المللی خود را حایل می­كردند و عده­ای از آنان نیز مجروح می­شدند. آغازگر تیراندازی­ها سازمان آزادیبخش فلسطین بود.تام هرندال از دیگر اعضای این جنبش است كه در میانه تیراندازی­ها كشته شد. جنبش كوشید با راه­اندازی حركتی جهانی، سربازی را كه به او شلیك كرد جنایتكار وشیطان­صفت نشان دهد، اما معلوم شد آن تیرانداز از اعراب بدوی ساكن اسرائیل بوده كه در ارتش اسرائیل خدمت می­كرده است.

والدین راشل كوری دست به انتقام جویی زده، دنیا را برای محكومیت عمل اسرائیل و «قربانی» جلوه دادن دخترشان به­دست اشغالگران اسرائیلی زیر پا گذاشتند. آنها و دیگر حامیان جنبش تلاش كرده­اند بر­ضد شركت كاتریپلار به علت فروش ماشین­آلات به اسرائیل، از جمله بولدوزر­هایی كه دخترشان به میل و اراده خود به زیر آن رفت، تحریمی را سازمان­دهی كنند. والدین راشل كوری، مصرانه مدعی­اند كه دخترشان برای ترویج روش­های بدون خشونت به فلسطین رفته بود، اما عملكرد او و دوستان جنبشی­اش خلاف این را ثابت كرد. سایت رسمی ISM، «مبارزه مسلحانه» فلسطینیان را كه مترادف با كشتار كودكان اسرائیلی است تأیید می­كند.

كوری چوب حماقت خود را خورد. او برای اشاعه تروریسم فلسطینی و جلوگیری از محافظت اسرائیل از شهروندانش به غزه رفته بود و جانش را در راه محافظت از تونل غیرقانونی خانه­های تروریست­های فلسطینی تلف كرد. این تونل­ها مسیر انتقال مهمات از مصر به غزه برای عملیات تروریستی انتحاریون بود. صورت لهیده او بعد از بیرون آوردن جنازه­اش از زیر بولدوزر و عكسی كه او را در حال آتش زدن پرچم اسرائیل نشان می­دهد، ماندگارترین تصاویری است كه از او در اینترنت و دیگر نقاط پخش كرده­اند.

مجله چپ گرای Mother Jones او را یك بی شعور فریب خورده خطرناك دانست. نتایج تحقیقات ارتش اسرائیل اقدام عمدی او به خودكشی را ثابت كرد. جیمز تارانتو، نویسنده وال استریت ژورنال پیشنهاد داده كه جایزه «ابله ترین آدم سال» را به راشل كوری برای انگولك كردن یك بیل مكانیكی بزرگ اهدا كنند.

جنبش همبستگی بین المللی را نباید تشكیلات ساده ای فرض كرد. اعضایش در قلمرو اسرائیل فعالانه با تروریست ها همكاری كرده اند. سلاح های تروریست ها و خود آنها در مقر اعضای جنبش مخفی می شوند. دو بمب گذار انتحاری مسلمان از انگلستان در پوشش «فعالان صلح» به اسرائیل آمده بودند تا كافه ای را در تل آویو به خاكستر تبدیل كنند.محل اختفا و هماهنگی عملیات این دو نفر دفاتر منطقه ای و محلی جنبش بود.

جنبش و سازمان آزادیبخش فلسطین همچون یك روح در دو بدن هستند(بدین ترتیب راشل كوری در مقام عضوی از این سازمان كشته شد). اعضای دردسرساز جنبش، در جریان ساخت حصار و دیوار امنیتی اسرائیل خرابكاری كرده اند تا راه برای كشتار كودكان و سایر غیرنظامیان اسرائیلی به دست آدمكشان فلسطینی باز باشد.

با وجود این و به رغم حمایت صریح و آشكار جنبش از تروریسم، همچنان از معافیت های مالیاتی آمریكا تحت عنوان «سازمان خیریه» بهره مند بود و بذل و بخشش های هنگفت جنایتكاران كه چپ گراهای حامی تروریست ها را زیر پروبال خود می گیرند به جیبشان سرازیر می شود.مطبوعات لیبرال آمریكا به قدری با جنبش مدارا می كنند كه گویی یك«گروه صلح» است. بزدلی بیش از حد دولت اسرائیل و ترس از بازتاب منفی در مطبوعات، نگذاشته تا اعضای جنبش را پی كار خود بفرستند. ISM به اسرائیل اعتراض می كند،از این طرف به آنها اجازه داده اند داخل قلمرو اسرائیل دست به تحریك و تحركات خود بزنند و این گواهی است بر آزاداندیشی و مدارای دولت اسرائیل. همین اعضای جنبش كه از خانه های بمب گذاران انتحاری در نوار غزه و كرانه باختری محافظت می كنند، هرگز جرأت نمی كردند با مانع شدن بر سر راه نیروهای آمریكایی، كه صدام را در سوراخی در تكریت دستگیر می كردند، جان خود را به خطر اندازند. والدین راشل كوری به دیگر دانشجویان فریب خورده توصیه نمی كنند برای محافظت از خانه های تروریست های عراقی كه در محاصره نیروهای آمریكایی افتاده اند به نجف و فلوجه بروند و«اشغال» عراق را محكوم كنند. اگر این انقلابیون جین پوش و جوجه آپارتمانی های ماركسیست در عملیات ضد تروریستی در هر نقطه ای از دنیا غیر از اسرائیل مداخله می كردند، قطعاً بی رحمانه تكه تكه می شدند.

سال گذشته رسانه های غربی از كوری و سایر حامیان جنبش همبستگی بین المللی قهرمان ساختند. هربار اسرائیل می كوشد با خراب كردن خانه یك بمب گذار انتحاری یا فرو ریختن خانه هایی كه پوشش تونل های نقل وانتقال اسلحه یا كارگاه های تولید موشك هستند نفس تروریست ها را بگیرد، روزنامه های اروپایی و روزنامه های لیبرال آمریكا دوباره به یاد راشل كوری می افتند و قصه او را زنده می كنند. بی بی سی، اكونومیست، New­ States man و وزارت خارجه انگلستان گستاخانه ترین حملات خود را در تقبیح تخریب خانه های تروریست ها نثار اسرائیل كردند. روی انگلستان عمداً انگشت می گذارم، زیرا چند روز پیش، دولت این كشور خانه قاتل دو كودك انگلیسی را منفجر كرد!

شهر سوهام در ساحل غربی رود گریت اوز واقع در شرق انگلستان است. قاتلی به نام یان هانتلی دو دختربچه مدرسه ای را كشته بود. اهالی شهر برای پیشگیری از تكرار این عمل و هشدار به قاتلین و كودك آزاران احتمالی، خانه آن قاتل را تخریب كردند. وجود خانه او یاد آور جنایتی هولناك بود و می بایست از روی زمین محو شود.

تروریست دوست های جنبش كجا بودند؟ چرا برای اثبات صلح دوستی و فداكاری­ از خانه قاتل آن دختر محافظت نكردند؟ چرا این ولگرد های «اسرائیل كوب» در اعتراض به این عمل به خیابان ها نریختند؟ چرا كسی این نقض حقوق بشر را به دیوان بین المللی لاهه گزارش نكرد، یا از بلژیكی ها نخواست حكم جلب بلر را صادر كنند؟ والدین راشل كوری كجا بودند؟

دنیس پراگر، ستون نویس، چندی بعد از مرگ راشل خطاب به والدین او نوشت:

«المپیا! برای والدین راشل كوری رخت عزا بر تن كن؛ اما تحریر سرگذشت قدیسین را به ما بسپار. راشل كوری در راه مبارزه مسلحانه با اسرائیل جان داد. و سرانجامی این چنین یافت: او احمقی بدرد بخور و قربانی دیگری برای تروریسم فلسطینی بود. از این بهتر نمی شد.....»

بولدوزر ارتش اسرائیل می خواست خانه هایی را كه مأمن تروریست ها بوده و ساختمان هایی را كه زیر آنها از طریق تونل های مخفی، سلاح و مواد منفجره از مصر به رفح آورده می شد خراب كند اما راشل كوری سد راه این عملیات شد .

نتایج تحقیقات ارتش اسرائیل اقدام عمدی او به خودكشی را ثابت كرد. جیمز تارانتو، نویسنده وال استریت ژورنال پیشنهاد داده جایزه «ابله ترین آدم سال» را به راشل كوری به خاطر به بازی گرفتن یك بیل مكانیكی بزرگ اهدا كنند

راشل كوری، دانشجوی فعال فناتیك جوانی از ایالت واشنگتن بود كه با تروریسم خاورمیانه و آدمكشان فلسطینی اعلام همبستگی كرد بدین نیت كه دنیا را جای بهتری برای زندگی كند.