سالهاست كه منطقه خاورمیانه با چند مشكل مهم و اساسی روبه رو بوده و یكی از بحرانی ترین مناطق جهان به شمار می آید. مهم ترین و بارزترین و اساسی ترین ریشه بحران خاورمیانه مسئله فلسطین و جنگ مداوم رژیم جعلی اسرائیل با مردم فلسطین و با برخی از كشورهای همجوار فلسطین اشغالی از جمله لبنان است. از سال ۱۹۴۸ تاكنون كه اسرائیل اعلام موجودیت كرده، حملات بی وقفه این رژیم علیه ملت فلسطین ادامه داشته است. میلیون ها نفر از مردم فلسطین از سرزمین خود رانده و آواره شده اند و هزاران نفر از آنها به اسارت رژیم صهیونیستی درآمده اند و هزاران نفر دیگر هم به شهادت رسیده و ده ها هزار نفر نیز زخمی شده اند. منطقه خاورمیانه به خاطر شرایطی كه رژیم اشغالگر قدس ایجاد كرده، به منطقه ای بحرانی و متشنج و ناآرام تبدیل شده است.

دشمن صهیونیستی در ماه های اخیر و بخصوص پس از مرگ مغزی شارون قصاب فلسطینی ها به منظور نشان دادن عدم تغییر سیاست های ضد بشری خود، اقدامات تروریستی خویش را بر ضد ملت فلسطین شدت بخشیده است. از سویی همچنان به صورت شبانه روزی دست به یورش وحشیانه به خانه و كاشانه مردم فلسطین می زند و به كشتار و ترور مردم و شخصیت های فلسطینی ادامه می دهد و از سوی دیگر فشار خود را برای نادیده گرفتن انتخابات مردم فلسطین ادامه داده و با فشار سیاسی سردمداران آمریكا بر دولت های عربی و بر رئیس دولت خودگردان فلسطین می خواهد دولتی دیگر را در فلسطین آن چنان كه خود می پسندد بر سر كار آورد. اسرائیل هر روز و به طور مرتب، سرزمین فلسطین را ویران می كند. بر شدت تخریب زیربناها و اقتصاد آن، می افزاید. فضای ناامن برای زندگی همه مردم فلسطین به وجود می آورد. آیا در این شرایط مردم جهان می توانند سكوت كنند؟ اسرائیل انتخاب مردم فلسطین را در برگزیدن دولتمردان شان برنمی تابد و مردم آن سامان را به خاطر انتخاب دولت مورد نظر خود به صورت دسته جمعی تنبیه می كند. وزرا، نمایندگان مجلس و منتخبین مردم فلسطین را از درون خانه هایشان دستگیر و زندانی می كند. هزاران فلسطینی را طی سالهای طولانی و در شرایط بسیار بد و غیر انسانی در زندانهای مخوف در حبس های طولانی نگه می دارد. رژیم صهیونیستی می خواهد نوع حكومت فلسطینیان و افراد مناسب برای دولت این كشور را به آنها دیكته كند. روزی نیست كه مردم سرزمین فلسطین توسط نظامیان وحشی و جنگنده های اسرائیل كشته و یا زخمی نگردند. فلسطین تنها سرزمینی در دنیا است كه حقوق بشر در آن به صورت شبانه روزی از سوی رژیم اسرائیل نقض و ضایع می گردد. ولی پرچم داران مدعی حقوق بشر همیشه در برابر این جنایات سكوت كرده اند. آنها به خصوص رژیم آمریكا هر روز اسرائیل را تشویق به جنایات بیشتر می كنند. آیا مردم دنیا می توانند در برابر این ظلم آشكار به سكوت خود ادامه دهند؟ چرا آمریكا بایستی سالانه بیش از سه میلیارد دلار در اختیار رژیم صهیونیستی قرار دهد؟ تا اسرائیل آن را خرج كشتن و حمله به مردم فلسطین بنماید.

چرا آمریكا به طور مرتب تسلیحات و تجهیزات كشتار فلسطینیان را در اختیار رژیم اسرائیل می گذارد؟ چرا اسرائیل تنها مركز عمده ذخیره و نگهداری سلاح های هسته ای در خاورمیانه است؟ اسرائیل با بمب های هسته ای خود، كدام ملت را می خواهد نابود كند؟ چرا فلسطینی ها باید همیشه در محاصره دائمی نظامیان اسرائیلی باشند و چرا آنان نباید راهی به دنیای آزاد داشته باشند؟ چرا اسرائیل باید اجازه یابد كه با كشیدن یك دیوار بزرگ و طویل بتنی، میلیون ها فلسطینی را در سرزمین شان به طور دسته جمعی زندانی كند؟ چرا جامعه بین المللی با سكوت خود، از مجموعه اقدامات ضدبشری رژیم صهیونیستی چشم پوشی می نماید؟

چرا بایستی مدافعان تجاوز اسرائیل به مردم فلسطین و لبنان كه خود را جامعه بین المللی می نامند بین اشغالگر و اشغال شده علامت تساوی بگذارند و مقاومت در برابر اشغال و تروریسم دولتی اسرائیل را تروریسم بنامند؟ آیا آنها می خواهند اشغال را توجیه كنند؟ چرا ملت هایی كه از مردم مظلوم فلسطین حمایت می كنند و به وحشی گری ها وجنایات دائمی اسرائیل اعتراض می نمایند، آنها را به عنوان حامیان تروریسم معرفی می كنند؟ چرا باید آمریكا اجازه داشته باشد به طور مرتب اسرائیل را به پیشرفته ترین سلاح های كشتار جمعی و بمب های ضدنفر خوشه ای و هواپیماهای بدون سرنشین جاسوسی و تجهیزات ترور و شكنجه مجهز نماید و پیشرفته ترین فناور ی ها را برای تولید سلاح های ضدبشری در اختیار قاتلین مردم فلسطین قراردهد؟ آیا باز هم باید سكوت كرد؟

آیا فلسطینی ها در برابر ظلم مداوم به فرزندان و سرزمینشان، حتی اجازه فریاد زدن در برابر صهیونیست ها را ندارند؟ آیا آنها نباید دست به انتفاضه و قیام همگانی علیه دشمن خود بزنند و از توان خود و جان های خود برای مقاومت مشروع و قانونی استفاده كنند؟ مردم دنیا برای جلوگیری از كشتار مستمر زنان و كودكان و كهنسالان و جوانان بی گناه فلسطینی به چه راه حلی می اندیشند؟ آیا دولت های منطقه خاورمیانه باید همیشه یاور ظالم باشند و در برابر ظلم به مظلوم، ساكت بنشینند؟ یا بنا به فرمایش مولای آزادگان جهان، امام علی ابن ابی طالب علیه السلام یاور مظلوم و دشمن ظالم باشند؟ كونوالظالم خصماً و للمظلوم عوناً.

حال كه در نظام بین الملل و در مناسبات جهانی هیچ مرجعی برای رسیدگی به حقوق مردم فلسطین كه از سوی رژیم خودكامه اسرائیل به طور مرتب زیر پا گذاشته می شود وجود ندارد، چه وسیله ای برای ابراز نارضایتی و اطفای آتش خشم مردم جهان در برابر جنایات رژیم اسرائیل وجود دارد؟ وقتی هر روز رسانه های گروهی و رادیو و تلویزیون ها و مطبوعات غربی برای توجیه كشتار مردم فلسطین و در حمایت از جنایات رژیم صهیونیستی مطرح می كنند كه چند تروریست فلسطینی به دست سربازان اسرائیلی كشته شدند. ، چه باید كرد؟ مردم بی دفاع و بی پناه فلسطین از چه مرجعی باید تعریف تفاوت حقوقی و قضایی صفت خود را به نام تروریست غیر مسئول و صفت قاتلین خود را با عنوان سرباز مسئول خواستار شوند؟ پرسش اساسی مردم دنیا از آمریكا و اسرائیل این است كه چرا حرفه و شغل این رژیم ها و حامیانشان در پنهان كردن اجبار مردم ستم دیده فلسطین به دفاع از حق مشروع خود است؟ پرسش اساسی مردم زیر ستم جهان این است كه اگر وظیفه و نقش سازمان ملل متحد در منشور آن سازمان، تأمین صلح و امنیت ملل جهان ثبت شده است، پس چرا این سازمان در بیش از مدت پنجاه سال عمر خود، به خاطر سلطه بی چون و چرای دولت های صاحب حق وتو در شورای امنیت، به هیچ قدرت بنیادی برای تأمین صلح و امنیت مردم جهان تبدیل نشده است؟

و چگونه است كه تمامی قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل در مورد تخلیه اراضی اشغالی فلسطینیان از دست قوای اسرائیل، بدون هیچ گونه بیمی از عكس العمل سازمان ملل، به سطل زباله ریخته می شود و به اجرا درنمی آید؟ چرا اسرائیل با داشتن بیش از ۲۰۰ كلاهك اتمی در زرادخانه های خود هیچ یك از قطعنامه های تحریم سلاح های اتمی را امضا نكرده و به NPT نپیوسته است؟ پاسخ مشخص است. چون آمریكا از اسرائیل، حمایت همه جانبه می كند و اسرائیل پایگاه بزرگ و سر پل نظامی آمریكا در خاورمیانه برای سلطه بر مردم این منطقه است. متأسفانه شورای امنیت سازمان ملل در جریان جنگ اخیر ارتش اسرائیل علیه مردم لبنان، چهره سیاهی از خود به نمایش گذاشت. این شورا علی رغم خواست دولت لبنان، مردم جهان و سران كشورهای عربی از تشكیل جلسه به موقع برای توقف حملات ارتش اسرائیل به لبنان، خودداری نمود و آنقدر زمان و فرصت در اختیار رژیم صهیونیستی قرار داد تا ظرف ۳۳ روز، ارتش جنایتكار اسرائیل تمام زیربناها و تأسیسات اقتصادی مردم لبنان را منهدم نموده و بیش از یك میلیون نفر از جمعیت آن كشور را آواره و بی خانمان نماید و تنها در زمانی كه اسرائیل به آمریكا اعلام نمود كه هیچ گونه راه حل نظامی برای شكست حزب الله وجود ندارد، آنگاه شورای امنیت سازمان ملل اقدام به صدور قطعنامه ای نمود كه آن هم ضمن توقف عملیات جنگی و نه آتش بس دائمی، بتواند فشار سیاسی جدیدی را بر مردم لبنان و به نفع اسرائیل اعمال نماید. این بی عدالتی ها را چگونه باید از بین برد؟ مردم لبنان پس از سالیان دراز كه تحت فشار وحملات مداوم اسرائیل قرار داشته اند به این نتیجه رسیدند كه نمی توانند منتظر اقدامات بین المللی برای كاهش جنایات دشمن باشند.آنها تشخیص داده اند كه برای نجات خود از بمباران ها و گلوله باران های دشمن صهیونیستی و بیرون كردن نظامیان اسرائیل از سرزمین خویش، باید خود، دست به كار شوند. در نتیجه دردرون خود مقاومتی مردمی را براساس عقاید اسلامی شكل داده اند و حزب الله را پدید آورده اند. مردم لبنان هم اكنون درك كرده اند كه وجود حزب الله عامل اصلی امنیت، ثبات و آرامش سرزمینشان است.

ملت فلسطین هم احساس كرده اند كه انتظار از دولت های قدرتمند و نیز تنها چشم دوختن به كمكهای دولتهای عربی بی فایده است. آنها درك كرده اند كه تمام قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل برای محكوم كردن جنایات اسرائیل علیه مردم فلسطین، در زمان های مختلف و در سالیان دراز، فقط و فقط به خاطر مخالفت آمریكا و وتوی شیطان بزرگ به تصویب نهایی نمی رسد، لذا با دست خالی دست به قیام بزرگ انتفاضه زدند تا سرنوشت خویش را خود، به دست گیرند. در این شرایط مردم جهان هم نمی خواهند تنها نظاره گر صحنه های كشتار و ترور مردمان بی سلاح فلسطینی باشند، بلكه آنها هم می خواهند نقش مهم خود را در حمایت از مردم فلسطین اعمال كنند. البته مسلمانان وظیفه ای بالاتر دارند زیرا پپامبر اعظم محمد مصطفی(ص) فرمود: من اصبح و لم یهنم بامور المسلمین فلیس بمسلم بنابراین همه دلسوزان عالم به دنبال راه حلی عملی برای پایان دادن به ریشه های ناامنی در منطقه خاورمیانه هستند. حضرت امام خمینی رضوان الله تعالی، براساس بینش اسلامی و تأسی به قرآن مجید، راه را به همه آزاداندیشان و صلح خواهان جهان نشان داده است.

برای اولین بار از زمان اشغال فلسطین و به منظور وارد كردن قدرت عظیم مسلمانان و مستضعفان جهان در حمایت از مردم مظلوم فلسطین، بنیان گذار انقلاب اسلامی و پرچم دار نهضت جهانی اسلام، در ۲۷ سال پیش، آخرین جمعه مبارك ماه رمضان را كه از ایام قدر است به عنوان روز قدس انتخاب نمودند تا مسلمانان جهان و دولت های اسلامی طی مراسمی، همبستگی بین المللی خود را در حمایت از حقوق قانونی مردم فلسطین اعلام نمایند و با پیوستن به یكدیگر، دست این رژیم غاصب و پشتیبانان آن را از سر ملت فلسطین كوتاه نمایند. با این اقدام امام راحل عظیم الشأن، مسئله فلسطین به عنوان مهم ترین دغدغه جهان اسلام مطرح و راه حل آزادی قدس و نجات مردم فلسطین نیز مشخص شد. اعلام روز جهانی قدس ، مصیبت اشغال فلسطین را در رأس مسائل جهان اسلام معرفی كرد و از همه مسلمانان و مستضعفان جهان خواست تا با كمك یكدیگر به یاری خواهران و برادران خود در فلسطین بشتابند تا اسرائیل نتواند به اشغال سرزمین های فلسطینی ادامه دهد و ملت فلسطین را تضعیف نموده و از پای درآورد. اگر مردم مسلمان جهان در یك همایش عظیم جهانی در روز قدس، هر كدام، بنابر تمثیل حضرت امام خمینی، یك سطل آب بریزند، اسرائیل را آب خواهد برد.به امید آن روز.