یك خبرنگار مشهور غربی در یك مناظره در موسسه بین المللی مطالعات استراتژیك انگلیس گفته است، پایان كار دولت صهیونیسم اسراییل آغاز شده است.

آلن هارت كه زمانی مدیر شبكه بی.بی.سی بوده است، در این نشست كه برخی سایت های اینترنتی آمریكا آن را روز سه شنبه منتشر كردند، به تشریح دلایل این ایده و پیامدهای آن پرداخته است.

وی گفته است: هم اكنون ما با دو شرایط مواجه هستیم. یكی تشكیل كشور فلسطین برای دستیابی به صلح واقعی و پایدار و دیگری فاجعه برای همه است.

البته منظور من از همه فقط یهودیان اسراییل و اعراب منطقه نیست، بلكه منظور همه هستند.

هارت افزود: زمانی كه در حال تهیه متن این سخنرانی بودم، فكر می كردم من اولین فردی هستم كه به صورت علنی اعلام می كنم، اسراییل آخرین بذرهای نابودی خود را در لبنان كاشته ولی موقع تكمیل این متن با مصاحبه ای مواجه شدم كه `زبیگنیو برژینسكی` مشاور امنیت ملی جیمی كارتر انجام داده بود.

او در مصاحبه خود گفته بود `در نهایت اگر سیاست های نومحافظه كاران ادامه یابد، آمریكا از منطقه (خاورمیانه) اخراج خواهد شد و این مساله آغازی بر پایان یافتن اسراییل خواهد بود.`

هارت كه آغاز بمباران لبنان توسط اسراییل را نشان دهنده نمایش عادی تروریسم دولتی صهیونیسم خوانده، گفته است: مطالب بی معنای زیادی توسط دست نشانده ها و سیاستمداران در جهان غیركلیمی و غیرمسیحی در مورد علت آغاز این جنگ گفته و نوشته شد.

البته بخش اصلی مطالب بی معنا آنها در مورد این بود كه حزب الله باعث آغاز این جنگ شد و اسراییل تنها از خود دفاع می كند ولی من فكر می كنم صادقانه ترین مطلبی كه می توان در مورد نقش حزب الله در آغاز این جنگ عنوان كرد این است كه درگیری حزب الله با نیروهای اسراییل و گروگان گیری دو سرباز اسراییلی، به ژنرال ها و سیاستمداران اسراییل بهانه ای داد كه آنها برای آغاز جنگ به آن نیاز داشتند`.

این خبرنگار غربی با اشاره به اینكه در جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷در حال تهیه گزارش در اسراییل بود، اظهار داشت: در دومین روز از این جنگ یكی از منابع خبری من سرلشكر `شایم هرزوگ` بود.

او یكی از بنیانگذاران `مدیریت اطلاعات نظامی` اسراییل بود كه در یك گفت وگوی خصوصی به من گفته بود`اگر ناصر اینقدر احمق نبود كه به ما بهانه لازم برای آغاز جنگ را بدهد، ما طی یك سال تا ۱۸ماه آینده یك بهانه بوجود می آوردیم.``

هارت گفته است: هدف حزب الله از این گروگان گیری این بود كه بتواند از این طریق سه تبعه لبنانی را كه در زندان های اسراییلی به سر می برند آزاد كند بخصوص آنكه حزب الله می دانست بدون در اختیار داشتن گروگان، اسراییل حاضر به آزاد كردن این سه لبنانی نخواهد بود.

به گفته وی، اسراییل در ۱۲ژوئیه ۲۰۰۶علاقه ای به تبادل اسرا نداشت و حتی لحظه ای را به دیپلماسی یا مذاكره برای آزادی سربازان خود اختصاص نداد. اسراییل حتی حمله خود را به یك منطقه از (جنوب) لبنان محدود نكرد و فورا وارد جنگ شد به گونه ای كه `عمیر پرتز` وزیر دفاع اسراییل گفته بود ما از مرحله تهدید پرش می كنیم و مستقیما وارد عمل می شویم.

این خبرنگار غربی افزوده است: یكی دیگر از تفاوت های واكنش اسراییل به حادثه ۱۲ژوئیه این بود كه از زمان خروج اسراییل از لبنان در سال ۲۰۰۰ حزب الله و اسراییل بارها با یكدیگر در منطقه مرزی درگیر شده بودند، ولی این بار اسراییل برای اولین بار تصمیم گرفت مستقیما دولت جدید و منتخب لبنان را مسئول بداند هرچند كه اسراییل به خوبی می دانست دولت جدید لبنان توانایی كنترل حزب الله را ندارد.

`علاوه بر آن، اسراییل می دانست كه دولت لبنان در حال انجام مذاكرات با حزب الله بود تا به آن اجازه دهد دولت بیروت كنترل خود را بر تمامی خاك لبنان اعمال نماید لذا در این زمان بود كه اسراییل تصور كرد با متهم كردن دولت لبنان، از بهانه مناسبی برای آغاز یك حمله گسترده علیه اهداف خود در سراسر لبنان برخوردار است`.

هارت گفته است: البته من نمی دانم كه هدف جنگ طلبان اسراییل این بود كه با بی ثبات كردن دولت لبنان و ایجاد شرایط برای آغاز جنگ داخلی در این كشور، بتوانند این فرصت را بدست آورند كه یك دولت مسیحی دست نشانده بر سر قدرت بیاورند یا خیر ولی من این را می دانم كه وقتی شارون در سال ۱۹۸۲به لبنان حمله كرد و تا بیروت پیش رفت، هدف آن روی كار آوردن یك دولت دست نشانده مسیحی بود كه به این ترتیب با اسراییل صلح كند.

در مورد موشك های حزب الله نیز كه با موشك های فوق مدرن اسراییل قابل مقایسه نیست، نمی توان گفت این موشك ها پاسخی به اولین بمباران های لبنان توسط اسراییل بوده است`.

این خبرنگار غربی افزوده است: تصور اینكه حزب الله آغازگر این جنگ بوده تنها تبلیغات بی معنای صهیونیستی است و اینگونه تبلیغات از سوی اسراییل چیز جدیدی نیست.

وی گفته است: مساله ای واقعا جدید این است كه تونی بلر نخست وزیر انگلیس بدون هیچ سووال، جدیت و حتی شرمساری به گسترش این تبلیغات صهیونیستی پرداخته است.

هارت افزوده است: در واقع من فكر نمی كنم بلر همانند `سگ پشمالوی` بوش است بلكه فكر می كنم بلر به اندازه هر نومحافظه كار آمریكایی، هر اصول گرای مسیحی و هر صهیونیسم، به عدالت و تقوی خود معتقد است.

این خبرنگار غربی در ادامه اظهارداشت: برای كسانی كه واقعا می خواهند درك كنند چرا دولت صهیونیستی اسراییل یك دولت تروریستی است تنها می توانم بگویم كه كتاب من تحت عنوان صهیونیسم: دشمن واقعی یهودیان` را بخوانند و بخصوص به صفحه ۴۸۵جلد اول آن توجه كنند.

در این صفحه من از `موشه دایان` جنگ سالار و استاد نیرنگ اسراییل در ماه مه ۱۹۵۵نقل قول كرده ام. زمانی كه دولت آیزنهاور، اسراییل را تحت فشار قرار داده بود تا سیاست های حملات تلافی جویانه را كنار بگذارد، او در جلسه ای كه در پشت درهای بسته با سفرای اسراییل در واشنگتن، لندن و پاریس برگزار كرده بود به تشریح علت مخالفت خود با فشارهای غرب برای پایان دادن به این سیاست پرداخته بود``.

وی افزوده است: در آن زمان، آیزنهاور می دانست كه ناصر تمایلی به جنگ با اسراییل نداشت و آماده بود در زمان ممكن با آن به توافق برسد.

آیزنهاور همچنین می دانست كه حملات تلافی جویانه اسراییل شرایط را برای اینكه بتواند زمینه صلح با اسراییل را فراهم سازد غیرممكن می ساخت.

دایان به سفرای اسراییل گفته بود این حملات تلافی جویانه همانند `داروی زندگی` است زیرا به گفته او این حملات به دولت اسراییل اجازه می داد `میزان زیادی تنش در كشور و ارتش حفظ كند.``

هارت با اشاره به اینكه ارتش اسراییل با در اختیار داشتن حدود ۲۳هزار سرباز، ارتشی نسبتا كوچك است اظهارداشت: ۲۵۰هزار زن و مرد دیگری كه در صورت نیاز طی ۴۸ساعت باید بسیج شوند نیروهای ذخیره اسراییل هستند كه تشكیل شده از تمامی جوامع غیرنظامی اسراییل می باشد و هدف اصلی آنها این بود كه اسراییل بدون انجام حملات تلافی جویانه نمی توانست این احساس را در میان مردم خود ایجاد كند كه دولت صهیونیست همیشه در معرض خطر نابودی است و به این ترتیب این امكان وجود دارد كه درصورت عدم استفاده از این سیاست، نیروهای ذخیره اسراییل درصورت نیاز، تمایلی به شركت در جنگ نداشته باشند.

وی افزوده است: به این ترتیب می توان گفت چیزی كه دایان واقعا از آن بیم داشت `حقیقت` بود زیرا او نیز همانند دیگر رهبران اسراییل می دانست كه وجود اسراییل از سوی هیچ كدام از كشورهای عربی و حتی تركیبی از آنها مورد تهدید قرار نداشت این همان حقیقتی بود كه یهودیان اسراییل نبایستی از آن آگاهی داشته باشند.

ترس دایان از این بود كه اگر یهودیان اسراییل از این واقعیت آگاهی یابند، ممكن بود آنها براساس شرایط مورد قبول اعراب خواستار دستیابی به صلح شوند ولی مساله اینجا بود كه این شرایط مورد قبول صهیونیست ها نبود`.

به گفته هارت، در این جلسه كه دایان بر لزوم ادامه حملات تلافی جویانه اسراییل تاكید داشت، گیدئون رافائل` ( (Gideon Rafaelوزیر امور خارجه اسراییل نیز حضور داشت. او اظهارات دایان را به اطلاع `موشه شارت` (Moshe Sharretنخست وزیر اسراییل رساند كه به نظر من تنها نخست وزیر منطقی بوده كه اسراییل تاكنون داشته است.