روز هشتم شهریور ۱۳۶۰ هجری شمسی محمد علی رجایی رئیس جمهوری اسلامی ایران همراه با محمد جواد باهنر نخست وزیر، بر اثر انفجار بمبی كه در ساختمان نخست وزیری كارگذارده شده بود، به شهادت رسیدند.

این حادثه از جمله حوادث تروریستی سال ۱۳۶۰ بود كه سازمان مجاهدین خلق (منافقین) علیه مردم و مسئولان كشور مرتكب شدند. حادثه هشتم شهریور دو ماه پس از حادثه هفتم تیر كه در آن دكتر سید محمد حسین بهشتی رئیس دیوانعالی كشور همراه با ۷۲ نفر از مسئولان خدمتگزار جمهوری اسلامی ایران در دفتر مركزی حزب جمهوری اسلامی به شهادت رسید به وقوع پیوست.

شهید رجائی هنگام مرگ ۴۸ سال سن داشت. او پس از پیروزی انقلاب ابتدا سمت وزارت آموزش و پرورش را بر عهده داشت و سپس در سال ۱۳۵۹ به نمایندگی مردم تهران وارد مجلس شورای اسلامی شد. در ۱۸ شهریور ۱۳۵۹ به نخست وزیری و پس از عزل بنی صدر از مقام ریاست جمهوری در انتخابات دوم مرداد ۱۳۶۰با كسب بیش از ۱۳ میلیون رأی مردم به عنوان دومین رئیس جمهوری كشورمان انتخاب شد.

مرحوم باهنر نیز هنگام شهادت ۴۸ سال داشت. او پس از پیروزی انقلاب مسئولیتهائی از جمله عضویت در شورای انقلاب، نمایندگی مردم كرمان در مجلس خبرگان، نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، وزارت آموزش و پرورش (در كابینه شهید رجائی) و دبیر كلی حزب جمهوری اسلامی (پس از شهادت دكتر بهشتی) را داشته است. او پس از انتخاب شهید رجائی به ریاست جمهوری، از سوی وی به نخست وزیری جمهوری اسلامی ایران برگزیده شد.

حادثه هشتم شهریور، یك ماه پس از فرار مشترك بنی صدر و رجوی سركرده سازمان مجاهدین خلق (منافقین) از ایران صورت گرفت.