پایان سال ۱۳۸۸شاید موضوع خوبی برای نوشتن نباشد، چرا که بسیاری موضوعات مهم در این سال تازه آغاز شده است. زمانی شاید صحیح بود که این سال را سال فتنه بنامیم اما اکنون که در روزهای آخر این سال ایستاده ایم و منظر و نمای کلی از همه آنچه در این مدت رخ داد، پیش چشمانمان است شاید بتوان گفت که عنوان «سال فتنه» کمی عجولانه بوده است. سال ۸۸ را باید سال «مرگ فتنه» خواند، فتنه ای که قدمت آن لااقل به ۲۰ سال قبل می رسد.

در میانه سال ۸۸ آن هنگام که ندای مظلومیت و حق خواهی از هر سو بلند بود و مدعیان عرصه را برای جولان خود فراخ می دیدند، ما در کیهان در این اندیشه بودیم که چه کسی از مظلومیت اسلام و انقلاب دفاع خواهد کرد؟ روایت حوادث و وقایع صدر اسلام را بسیار شنیده بودیم و هر بار شاید از دل هامان این اندیشه گذشته بود که «چطور ممکن است؟ چگونه عده ای چنین آسان در تشخیص حق از باطل بازماندند و جانب جبهه ای را گرفتند که تا تاریخ تاریخ است مایه ملامت و ریشخند خلایق خواهند بود»؟

پاسخ این سؤال ها را به رای العین و با جزئیات می شد دید که در آن دوران چه اتفاقی رخ داده است و البته با یک تفاوت؛ تفاوتی که بهتر از هر جای دیگر در کلام امام(ره) جلوه کرده است، آنجا که فرمود: «مردم ما بهتر از مردم صدر اسلام هستند.»

توصیف آنچه در سال ۸۸ رخ داد، هدف این نوشته نیست. این کار با دقت و به طور مستمر در شماره های یک سال گذشته کیهان انجام شده است. کیهان تمامی مراحل فتنه را قبل از وقوع آن پیش بینی کرده بود. برای کیهان روشن بود که کسانی به رای مردم گردن نخواهند نهاد، دروغی به نام تقلب را به دروغ های دیگر ضمیمه خواهند کرد، بخشی از مردم را با سوءاستفاده از اعتماد آنان به خیابان خواهند کشاند، از امکاناتی که دشمن خارجی در انواع مختلف برای آنها فراهم آورده استفاده خواهند کرد، صفی از خواص غافل یا آلوده پشت سر خود ایجاد خواهند کرد و مهم تر از همه به بهانه دولت و انتخابات اصل نظام و ارزش های انقلاب و خط امام را هدف خواهند گرفت. تمامی این مراحل بی کم و کاست واقع شد. علت این نبود که کسی در اینجا از نعمت غیب گویی برخوردار بود یا الهامات ویژه ای از راه می رسید؛ بلکه همه چیز به یک روش شناسی خاص در پیش بینی رفتار جریان فتنه و دیدگاهی مستند درباره ماهیت آنها بازمی گشت. کیهان فرمولی در اختیار داشت که می دانست همه آنچه رخ می دهد در چارچوب همان فرمول است و خواهد بود و این فرمول را هم سران داخلی فتنه ننوشته بودند چون اساساً در موقعیتی نبودند که قادر به خط مشی گذاری در این حدود باشند.

این فرمول را کسانی که نام و نشانشان ناشناخته نیست و در محیط هایی که دسترسی به آن برای همگان غیر از آنها که تصمیم گرفته اند چشم های خود را ببندند و حقیقت را نبینند مقدور بود عرضه کرده اند و مهم تر از آن در چند مورد به طور عملی به اجرا گذاشته اند. کیهان آشکارا می دید که بازی همان بازی است، بازیگران همان بازیگرانند و قواعد هم همان قواعد است، پس دیگر جایی برای شبهه و تردید باقی نمی ماند و نماند. با این وجود فتنه اکنون گذشته و رفته است کیهان اکنون و پس از گذشت چند ماه سخت و دشوار عقیده دارد تازه زمان آن فرا رسیده که آنچه زمانی فتنه ای خوفناک نامیده می شد برکات خود را نشان دهد تا معلوم شود «و مکروا و مکروالله، والله خیرالماکرین.»

این داستانی بلند است که خیرات و برکات فتنه۸۸ چه بوده است که کیهان در آینده به تفصیل و با اسناد و قرائن بسیار به آن خواهد پرداخت.نتیجه اما از هم اکنون روشن است: برکت آنچه در سال ۸۸ رخ داد بی گمان از خسارات و آفات آن بیشتر است. اگر فقط بخواهیم فهرستی ارائه کنیم شاید نقطه شروعی مناسب تر از این نباشد که در این سال قدر نعمت ولایت و معنای حقیقی واژه تدبیر که عموماً از آن سخن گفته می شود ولی درک عینی زیادی از آن علنی نبوده است برای همگان، هم خواصی که برخی از آنها امتحان خوبی در این سال پس ندادند و هم برای عموم مردم که به راستی باید آنها را قهرمانان سال ۸۸ نامید آشکار شد. جهانیان در این سال همگی دیدند و مکرراً شهادت دادند که نعمت ولایت فقیه در ایران برای همه آنها رشک برانگیز است، نعمتی که هم علامت ثبات و پایداری بی نظیر است و هم مهم ترین ضامن حرکت ایران در مسیر تعالی و شکوه به رغم همه کینه توزی ها و دشمنی هایی که هر روز تازه تر و پیچیده تر می شود.

برکت دوم مربوط به دشمنانی است که خداوند مکر آنها را به خیر و نیکی برای مردم ایران تبدیل کرد. دشمنان ایران در آن روزهای نخست فتنه سخت به طمع افتاده بودند که مجالی برای عملی کردن بسیاری از آن اوهام و رأیاهای خام که سال هاست در سر داشتند فراهم آمده است. درست به دلیل همین طمع خام بود که تمام سرمایه خود اعم از نیروهایی که آشکارا پیاده نظام دشمن بودند و هم شبکه پنهانی که طی سال های طولانی ساخته و ذخیره شده بودند تا روزی به کار گرفته شوند را به میدان آورند و مقابل چشمان تیزبین و دستان توانایی قرار دادند که با گمنامی نگهبان ایران عزیز در کوران فتنه بوده اند. نظام جمهوری اسلامی در سال ۸۸ و در مدتی کوتاه توانست بخش اعظم شبکه های دشمن را شناسایی و خنثی کند و چهره حقیقی بسیاری از کسانی را که همواره تلاش می کردند نیات شوم خود را در پشت ظواهر فریبنده پنهان کنند برملا نماید.

لطف خداوند در به طمع انداختن دشمنان ایران بود که موجب شد پروژه های پیچیده اطلاعاتی نظیر دستگیری ریگی یا برخورد با شبکه بزرگ جاسوسی سایبری آمریکا در ایران به سرانجام برسد. در واقع بی مبالاتی اطلاعاتی و اشتباه محاسبه های پی در پی دشمن شرایطی بوجود آورد که نظام جمهوری اسلامی بتواند خلأهای امنیتی خود را پر کند و ضمن مستحکم تر کردن هرچه بیشتر پیوند خود با مردم در حماسه انتخابات ۸۸ و وقایع پس از آن به عنوان مهم ترین عامل امنیت بخش پروژه های دشمن را که برخی از آنها برای سال ها بعد ذخیره شده بود به تمامی خنثی و مستهلک نماید.

به جز مباحث مربوط به فتنه البته در این سال بسیاری اتفاقات دیگر هم رخ داده است. در عرصه فناوری های پیشرفته اکنون ایران در حال رسیدن به قله های دانش است. فناوری لیزر به مجموعه دارایی های فناورانه ما اضافه شده و در مورد فناوری هسته ای هم گام های بزرگی در حال برداشته شدن است که در کنار مقاومت جانانه و مدبرانه در مقابل پروژه های دشمن به زودی به شگفتی های بزرگ تبدیل خواهد شد، ورود به باشگاه فضایی جهان، دسترسی به سلاح های مدرن و دوربرد و...

سخن آخر اما، این است که روشن شدن اقتدار نظام، تجدید محبوبیت مردمی آن، جوان شدن سرمایه اجتماعی آن و غربال نفاق جدید، دستاوردهای کوچکی نیست که آسان به دست آمده باشد و دوام و بقای آن جز به شکر مداوم خداوند و پاس داشتن نعمت ولایت و استمرار خدمت به مردم که بحمدالله دولت کنونی در این بستر است، میسر نخواهد بود...

الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هداناالله...