یک نماینده منتسب به دولت در مجلس هشتم روز چهارشنبه ۹ بهمن ماه با انتشار یادداشتی تحت عنوان «رقابت بین احمدی نژاد و هاشمی ادامه دارد»! در روزنامه دولتی ایران، در تحلیلی عجیب مدعی شده است که باید انتخابات ریاست جمهوری دهم را مرحله سوم انتخابات نهم در تیرماه سال ۸۴ دانست، انتخاباتی دوقطبی، با کاندیداتوری خاتمی ولی رقابت احمدی نژاد با فرد سوم و البته نتیجه انتخابات هم تکرار نتیجه مرحله دوم انتخابات در سوم تیر ۸۴ است».

با توجه به اصرار این نماینده منتسب به دولت، بر القای تداوم رقابت بین آقای محمود احمدی نژاد و آیت الله هاشمی رفسنجانی در انتخابات ریاست جمهوری دهم، یادآوری چند نکته ضروری به نظر می رسد

۱) ظاهراً ایشان باور ندارند که انتخابات ریاست جمهوری دوره نهم با حرف و حدیث های فراوان آن واقعاً پایان یافته و دولت آقای احمدی نژاد بر اساس نتایج آن انتخابات، الان سه سال است که بر سر کارند و ایشان و دیگر همراهانشان به جای فرا فکنی و رقیب تراشی برای انتخابات چهارماه دیگر، باید به فکر انجام وظایف قانونی خود و خدمت رسانی واقعی به مردم باشند.

۲) آیت الله هاشمی رفسنجانی به عنوان یکی از پایه گذاران این نظام، در بر هه های مختلف انقلاب هرگاه که احساس مسئولیت نموده باشند بدون هیچ واهمه ای وارد عرصه شده و برای ادای تکلیف انقلابی خود ایفای نقش نموده اند.

۳) همانطور که آیت الله هاشمی رفسنجانی طی ماههای گذشته چندین بار و به روشنی اعلام نموده اند هیچ تصمیمی برای ورود به عرصه انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ندارند. کما اینکه اگر ایشان ضرورتی غیر از این هم احساس می کردند، قاطعانه و بی واهمه قصد خود را آشکار می نمودند.

۴) به نظر می رسد ارائه چنین تحلیل هایی توسط نزدیکان دولت نهم، بیش از آنکه بر مبنای نگاهی واقع بینانه نسبت به شرایط روز کشور باشد، برآمده از یک میل شدید برای تداوم حسی نوستالژیک و احساس خوش پیروزی در یک انتخابات با شرایط خاص، در تیرماه ۸۴ است که نگارنده این یادداشت در روزنامه دولتی ایران را تا سرحد تعمیم آن به یک انتخابات متفاوت در خرداد ۸۸ وادار نموده است.

۵) اساساً این نوع داوری ها در فضای سیاسی کشور، انسان را به یاد کسانی می اندازد که به علت انجام یک خطا در گذشته و آگاهی از علم بزرگان نسبت به خطای خود، همواره با این واهمه زندگی می کنند که نکند، سرانجام با نتیجه خطای خود مواجه گشته و همه آنچه که به خیالشان تاکنون بدست آورده اند از دست رفته ببینند.

اینان همواره سایه یک رقیب فرضی که به واقع خود را بسیار کوچک تر از او می بینند بر سر خود احساس می کنند و از همین روست که هیچ گاه از این خیال، آسودگی ندارند که آن رقیب خیالی سرانجام به سراغ آنها آمده و باتوجه به حقانیتش، آنها را از آنچه که به نادرستی تصاحب کرده اند، محروم نماید.

۶) متاسفانه فرار نزدیکان دولت نهم از واقعیات به همین جا ختم نمی شود و نگاه دائمی به رخدادهای اجتماعی بر اساس «توهم توطئه»، تعقیب تحولات سیاسی اجتماعی کشور را برای آنان بسیار عذاب آور نموده است.

ظاهراً برای افرادی چون این نماینده منتسب به دولت، توطئه پنداری هرآنچه که در جامعه خلاف اراده ایشان رخ می دهد به یک اصل دائمی تبدیل شده و تمامی ندارد و آنگاه بر اساس نگاه ایشان باید شکست فاحش و آشکار نزدیکان دولت را در ۳ انتخابات پیشین در سه سال گدشته یعنی، انتخابات شوراهای اسلامی، خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی را نیز در چارچوب این تئوری تحلیل کرد که این به معنای زیر سوال رفتن نتایج سه انتخابات گدشته خواهد بود!

۷) به نظر می رسد که اشتیاق فراوان هم فکران دولت نهم برای مطرح شدن از طریق خدشه واردکردن به حریم بزرگان و استوانه های انقلاب، کار را به آنجا کشانده که این باور داشته باشند که شخصیت هایی چون آیت الله هاشمی رفسنجانی نیز چنین نگاهی را نسبت به آنها داشته اند! حال آنکه به روشنی پیداست که بزرگانی چون رئیس مجلس خبرگان، تنها بر اساس ضرورت های انقلابی و اسلامی وارد صحنه ها شده و هیچ گاه نمی توان شائبه رقابتهای جناحی را درباره رفتار سیاسی آنان مطرح کرد.

۸) توصیه ما به این نماینده و دیگر نزدیکان دولت این است که بیش از این ذهن خود را درگیر چنین موضوعاتی که به هیچ وجه وجود خارجی ندارد ننموده و به جای رقیب تراشی و نگاه توام با سوء ظن به دیگران، از فرصت به دست آمده برای خدمت عالمانه به مردم و ایجاد ظرفیت در خود برای استفاده از تجارب گرانبهای ذخایر انقلاب همچون آیت الله هاشمی رفسنجانی بهره جویند که بنا به فرموده مولای متقیان فرصت ها چون ابر درگذرند...