هنوز دو سه روز از پر کشیدن یار دیرین امام به سرای آخرت ـ مرحوم آیت الله توسلی نمی گذرد که خبر نحوه از دنیا رفتن وی در اثر شدت هیجان و ناراحتی اهانت به بیت امام و بی اعتنایی برخی به راه و خط امام همچنان بر سر زبان همه است و عجب و صد عجب از صدا و سیما این رسانه ملی که همچنان پای بر ترمز گذاشته و از پخش صحنه تکان دهنده لحظات آخر عمر یار امام خودداری می کند.

هر چند این رویکرد رسانه ملی به رغم سعی وافرشان در انعکاس خبر و تصویر تشیییع و تدفین مرحوم توسلی که در خور تقدیر بود چندان تعجب برانگیز نیست اما بایستی از دوستان این رسانه سوال کرد که اگر مرحوم توسلی با همین حرارت در اعتراض به هتک مقام رهبری و یا مثلاً شورای نگهبان یا ... صحبت می کرد، آیا این فیلم لحظه های آخرعمر وی را کماکان در بوته سانسور می گذاشتید و از پخش آن خودداری می کردید؟

مگر آقای توسلی در بیانات خود به جز تکرار هشدارهای حضرت امام مبنی بر خط تحجر و عدم جواز دخالت نظامیان در سیاست چیز دیگری را گفته بود که از پخش آن خودداری می شود؟

مگر این هشدارها نباید جدی گرفته شود؟ خدای نکرده دوستان رسانه ملی اعتقاد دارند که این هشدارها به جا نیست و دوران آنها گذشته است؟ همانند اندیشه جمهوریت که برخی در کمال خاطر در تحریفی آشکار در نفی آن از دید امام داد سخن داده و امام را مدعی طرفداری از ایده حکومت اسلامی یا به تعبیر بهتر خلافت اسلامی دانسته اند!

تا کی باید شاهد حاکمیت سلایق این چنینی در رسانه ملی باشیم خدا می داند.

چرا صدا و سیما باید از پخش چند عبارت یکی از قدیمی ترین یاران امام خودداری کند و فیلمی را پخش نکند که اگر در دید معرض افکار عمومی داخلی و حتی خارجی واقع شود، جز بر عظمت پای بندی مردم به راه نورانی امام از آن چیز دیگری مستفاد نمی شود؟

کجای این فیلم و سخنان در نقد و تضعیف حاکمیت و رهبری و ... است که اینگونه بر عدم پخش آن اصرار می شود؟

هر چند خوشبختانه متن پیاده شده آخرین جملات یار دیرین امام در دسترس همه هست و در سایت ها منعکس شده است و از این جهت جای نگرانی نیست، اما کاش جامعه از دیدن تصویر آخرین لحظات عمر یار صدیق امام محروم نمی شد.

کاش مجلس خبرگان قانون اساسی دیگری تشکیل شود تا در اولین مصوبات قید ملی شدن و ملی و دولتی بودن رسانه ملی و رادیو تلویزیون جمهوری اسلامی برداشته شود تا موافق و منتقد و مخالف فارغ از سلیقه های تنگ مسئولان فعلی صدا و سیما آنچه را که مصلحت و مفید می دانند ـ البته در چارچوب قانون اساسی ـ بیان کنند و به مردم نشان دهند. تا معلوم شود افکار عامه چه می خواهد؟ به چه می اندیشد؟ به چه علاقه دارد؟ و از چه گریزان است؟ اگر این اتفاق مبارک روی دهد همگان احساس خواهند کرد با جامعه ای کاملاً متفاوت از جامعه فعلی که رسانه ملی به مردم ارائه می کند روبرو هستند و آن گاه برای این جامعه برنامه ریزی های دیگری خواهند کرد.

دوستان صدا و سیما باور کنید این گونه رویکرد سلیقه ای خدمت به افکار عمومی نیست . وقتی بخش های مختلف خبری رسانه تحت حاکمیت سلیقه شما نسبت به یک عروسی جناح مخالف شما و حضور چند ماشین پلاک دولتی در آن! این همه محشر بر پا می کند و دوربین به سراغ پارکینگ و خیابان مربوطه می فرستد! آیا هتک حرمت به بیت امام و راه امام و هشدار آقای توسلی در این باره همانند یک عروسی ارزش نداشته و ندارد؟!

این روزها گوش ما کر شده است از اخبار کلمنته سرمربی خارجی دعوت شده به ایران که آیا چند ساعت در ماه در ایران می ماند و ... ای کاش آخرین حرف های منجر به مرگ شهادت گونه مرحوم آیت الله توسلی به اندازه یک خبر آقای کلمنته ارزش داشت!

دوستان رسانه ملی و جناب آقای ضرغامی لطفاً کمی جسارت و شجاعت داشته باشید و همانند لبخندهایی که در دیدار با ورزشکاران، بازیگران و روزنامه نگاران می زنید در تلویزیون ظاهر شوید و اعلام کنید هرگز خط و راه امام را در معرض خطر تحجر و ورود نظامیان به سیاست نمی بینید.

راستی در فروشگاه های اطراف صدا و سیما قیمت تره بسته ای چند است؟!

واقعا پرورش یافته مکتب خمینی می باشی که با این شجاعت وصراحت از دل وزبان امت خمینی ره بیان کرده اید ولی فایده ای ندارد وگوش شنوا وجود ندارد. فیلم درگذشت چهره ماندگار را در مراسم تجلیلش می توان پخش کرد ولی سخنان امام را از گلوی یار دیرینش نمی توان پخش کرد .جالب اینکه خبر رحلت انمرحوم در خبر ۳۰و۲۰ بعنوان خبر چندم خواندند ...