مطالعه بر روی حیوانات:

گزارش داده شده كه LD۵۰ خوراكی برای اسانس رازیانه تلخ در موش ها، ۵/۴ میلی لیتر بر كیلوگرم بوده، درحالی كه این میزان برای اسانس رازیانه شیرین ۸/۳ گرم بر كیلوگرم می باشد. Shramlik میزان LD۵۰ خوراكی را ۱۲/۳ گرم بر كیلوگرم ذكر كرده است. مقادیر LD۵۰ مذكور، در محدودهٔ مقادیری هستند كه برای آنتول (LD۵۰ خوراكی، در موش: ۳ گرم بر كیلوگرم ـ در موش صحرایی: ۲ گرم بر كیلوگرم ـ در خوك: ۲/۲ گرم بر كیلوگرم) و فنكون (موش صحرایی: ۲/۶ گرم بر كیلوگرم) گزارش شده است. سمیت حاد ناشی از سیس ـ آنتول، در موش های صحرایی و موش ها، حدوداً ۲۰ برابر سمیت ناشی از ترانس ـ آنتول می باشد. میزان LD۵۰ پوستی اسانس رازیانه در خرگوش به ۵ میلی لیتر بر كیلوگرم نیز می رسد. مطابق تحقیقات، ۲۱ گرم اسانس رازیانه به طور خوراكی در خرگوش ها كشنده است.

در مطالعات مربوط به تغذیه مشخص شده است كه وارد كردن ppm ۱۰۰۰۰ از آنتول در رژیم غذایی موش های صحرایی به مدت ۱۵ هفته، موجب تغییرات اندكی در ذخیره آب كبد حیوانات نر می گردد. در یك سری مطالعات دیگر در ارتباط با تغذیه در موش های صحرایی، رژیم های ppm۲۵۰۰ به مدت یك سال و ppm ۱۰۰۰۰ به مدت ۱۵ هفته، هیچ تغییری ایجاد نكردند. میزانی كه هیچ گونه تغییری در موش های صحرایی ایجاد نكرد، ppm۲۵۰۰ در رژیم غذایی یا ۱۲۵ میلی گرم بر كیلوگرم بوده است. در طی تحقیقات دیگر، مقادیر ۱۰۰۰،۳۰۰۰،۱۰۰۰۰ و ppm ۳۰۰۰۰ آنتول به مدت ۹۰ روز در رژیم غذایی موش های صحرایی وارد شد. دوز ۳۰۰۰۰ كشنده بود و دوز ppm۱۰۰۰۰ سلولهای كبدی، در دوزهای درمانی و دوزهای بیشتر و یا مساوی ppm ۳۰۰۰ مشاهده گردید، اما در دوز ppm ۱۰۰۰ هیچ اثری ایجاد نگردید.

مطالعه بر روی انسان:

هیچ مدركی دال بر این مطلب كه رازیانه سلامتی انسان را به خطر می اندازد وجود ندارد. مسمومیت حاد یا مزمن با اسانس رازیانه، در انسان، گزارش نشده است. در سال ۱۹۷۳، شورای اروپا، میوه رازیانه را در لیست مواد، ادویه ها و چاشنی هایی كه معمولاً در مقادیر كوچك به غذا افزوده می گردد، وارد نموده است و استفاده از آن را مجاز دانسته است، با این شرط كه ماده موثره در محصول نهایی محدود و كنترل شده باشد. میزان ADI مشخص نشده است. (دوز روزانه مورد قبول = ADI = Acceptable daily intake)

واكنش های آلرژیك:

اگرچه Hansel , Steinegger رازیانه را به عنوان یك ادویه حساسیت زا در نظر گرفته اند، اما عملاً، هیچ گونه واكنش حساسیتی نسبت به رازیانه گزارش نشده است. در بعضی از كتب گزارش شده است كه یك نوع واكنش متقاطع با رازیانه وجود دارد كه سندرم نامیده می شود اما حتی در این مورد نیز واكنش مثبت نسبت به رازیانه ندرتاً اتفاق می افتد. با توجه به استفاده گسترده رازیانه و با درنظر گرفتن این حقیقت كه تاكنون گزارشی درخصوص واكنش های آلرژیك آن به ثبت نرسیده است، رازیانه به عنوان یك ماده حساسیت زا با قدرت بسیار پائین درنظر گرفته می شود. به قسمت «عوارض تنفسی» مراجعه كنید.

عوارض پوستی:

واكنش های حساسیتی پوستی بسیار نادر است. رازیانه در لیست گیاهانی كه ادعا می شود مسئول درماتیت نوری در انسان می باشن، وارد شده است. این مسئله مورد تردید است كه میوه رازیانه بتواند تولید اثرات سمیت نسبت به نور نماید، زیرا تركیباتی مانند فوروكومارین و دیگر تركیبات مشابه در آن وجود ندارد. Opdyke گزارش می دهد كه هیچ گونه اثر سمیت نسبت به نور درخصوص اسانس رازیانه مشاهده نشده است. تجویز پوستی دم كرده رازیانه در انسان موجب تشدید التهاب ایجاد شده به وسیله اسانس خردل، تشعشعات ماوراء بنفش و تزریق زیرپوستی توبركولین می گردد.

عوارض تنفسی:

یك مورد آسم در یك پسر ۹ ساله مبتلا به بیماری آلرژیك در اثر رازیانه و تخم های رازیانه گزارش شده است. آزمایشات پوستی مثبت، ایجاد مجدد آسم به دنبال خوردن رازیانه و تسكین آسم بعد از حذف رازیانه از رژیم غذایی، تأئید كننده ارتباط بین رازیانه و آسم آلرژیك می باشد.

تداخلات دارویی:

تزریق داخل صفاقی ۵۰ میلی گرم بر كیلوگرم اسانس رازیانه در موش موجب افزایش زمان خواب ناشی از پنتوباربیتال می گردد، و این حالت زمانی ایجاد می شود كه اسانس هم زمان با پنتوباربیتال تزریق گردد.