بهره بردن از گزنه به عنوان داروئی برای درمان روماتیسم و آرتریت روماتوئید در طب سنتی معمول بوده است. ترکیبات فنولی موجود در این گیاه از تولید سیتوکین پیش التهابی (Pro inflammatory Cytokine) جلوگیری می کنند. علاوه بر این ترکیبی به نام ID۲۳ و مالیک کافئیک قادرند از تولید متابولیت های اسید آراشیدونیک در بدن موجودات زنده جلوگیری کنند. در حقیقت ID۲۳ از طریق مهار واکنش های مرتبط با سیکلو اکسیژناز چنین تأثیری را برجای می گذارد و علاوه بر این مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) به همراه این داروی گیاهی باعث افزایش تأثیر داروهای شیمیائی در درمان آرتریت می شود. به طوری که با همراه کردن مصرف این داروی گیاهی با داروی دیکلوفناک (Diclofenac) پس از مدتی می توان از دوز این داروی شیمیائی کاست.

از این گذشته گزنه می تواند باعث خنثی شدن اسید اوریک شده و با جلوگیری از کریستاله شدن این ترکیب به دفع آن کمک کند.

دیورتیک بودن این گیاه نیز به دفع هرچه سریع تر اسید اوریک کمک می کند. از این رو از این گیاه برای درمان نقرس نیز استفاده می شود. خاصیت تقلیل دهندگی قندخون گزنه در نوشته های دانشمندانی چون ابوعلی سینا آمده است. مطالعات اخیر نیز این مطلب را تأئید می کنند. عصارهٔ گزنه با تحریک تولید هورمون انسولین از جزایر لانگرهاوس چنین تأثیر را به همراه دارد. ترکیبی به نام اورتیسین (Urticin) عامل اصلی این خاصیت گزنه است.

از دیگر تأثیرات و خواص گزنه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

افزایش سطح عملکرد تیروئید

پاکسازی دستگاه گوارش و برطرف کردن اختلالات گوارشی برطرف کردن خستگی روانی

بهبود عملکرد کلیوی

جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه

برطرف کردن دردهای ناشی از رگ به رگ شدن و کشیدگی ماهیچه

برطرف کردن حساسیت های پوستی ناشی از گزش حشرات

ضدسرفه

خواص ضدویروسی

عوارض جانبی

گزنه در مقادیری که به طور معمول مصرف می شود، عوارض جانبی ندارد. با این وجود گاهی اوقات دیده می شود که مصرف ریشهٔ این گیاه منجر به سوءهاضمهٔ خفیف، اسهال یا دیگر ناراحتی های گوارشی می شود. برای پیشگیری از این مشکلات بهتر است این داروی گیاهی همراه غذا مصرف شود. برخورد برگ های این گیاه به پوست یا خوردن گیاه قبل از خشک شدن یا دم کردن نیز می تواند باعث بروز واکنش های حساسیتی در سطح برخورد شود.

تداخلات داروئی

با توجه به اینکه این گیاه خاصیت دیورتیکی دارد، باید از مصرف آن به همراه داروهای مدر پرهیز کرد. علاوه بر این از آنجا که گزنه تا حدودی می تواند باعث کاهش فشارخون شود، باید از مصرف آن با داروهای ضدفشارخون بالا یا افزآینده ٔ فشارخون خودداری کرد. این گذشته، مصرف این داروهای گیاهی به همراه داروهای آرام بخش و ضداضطراب و برخی از داروهای آنتی هیستامینک می تواند باعث تشدید اثر آنها شود که باید در این مورد دقت کرد. داروهای کاهندهٔ قندخون نیز نباید به همراه این ماده مصرف شوند. باید توجه داشت که مصرف این داروی گیاهی در هنگام بارداری و شیردهی توصیه نمی شود. ویتامین K موجود در گزنه نیز می تواند اثر ضدانعقادی داروی وارفارین را کاهش دهد.

ملاحظات داروئی

برای درمان عفونت های اداری چندین فنجان دم کردهٔ برگ گزنه در روز توصیه می شود. دو قاشق چایخوری برگ خشک شدهٔ گزنه را در لیوان ریخته و روی آن آب داغ بریزید و پس از پنج دقیقه، آن را بنوشید.

برای درمان آلرژی ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم دم کردهٔ برگ خشک شدهٔ گزنه سه بار در روز لازم است.

برای درمان ناراحتی های پروستات ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلی گرم عصارهٔ ریشهٔ گزنه دو بار در روز مصرف شود.