● هدف:

پژوهش حاضر مقایسه ی نگرش ارتباطی کودکان عادی و لکنتی بوده است.

● مواد و روش کار:

بررسی حاضر از نوع توصیفی مقطعی است. آزمودنی های عادی (۳۱۲ نفر) به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی از مدارس ابتدایی و راهنمایی دخترانه و پسرانه ی مناطق۳ ، ۴،۹ و ۱۶ آموزش و پرورش تهران انتخاب شدند. آزمودنی های لکنتی همه ی دانش آموزان لکنتی بودند (۴۸ نفر) که در همان مدارس تحصیل می کردند. سن آزمودنی های پژوهش ۱۵ ۸ سال بود. نگرش ارتباطی دانش آموزان به کمک آزمون نگرش ارتباطی (CAT) سنجیده شد.

● یافته ها:

یافته ها نشان دادند که نمره های دو گروه ازنظر نگرش ارتباطی تفاوت معنی دار دارند و افراد لکنتی بیش از افراد عادی دارای نگرش ارتباطی منفی هستند. در هر گروه، گروه های سنی مختلف تفاوت معنی داری با یکدیگر نشان ندادند.

● نتیجه گیری:

نگرش ارتباطی افراد لکنتی منفی تر از افراد عادی است.