افسردگی عبارت است از احساس غم ، دلسردی ، یا ناامیدی به مدت حداقل ۲ هفته در اغلب روزها و اغلب ساعات روز، به علاوه علایم همراه .

علایم شایع عبارتند از:

از دست دادن علاقه، بی حوصلگی و دل زدگی ، ناتوانی از لذت بردن

احساس ناامیدی ، بی حالی و خستگی

بی خوابی، خواب زیاد یا ناراحت

گوشه گیری اجتماعی، احساس بی ارزش بودن و مورد نیاز نبودن

بی اشتهایی یا پرخوری ، یبوست

از دست دادن میل جنسی

مشكل داشتن در تصمیم گیری ، مشكل داشتن در تمركز

یكباره به گریه افتادن بدون توضیح مشخص احساس گناه شدید به خاطر وقایع بی اهمیت یا خیالی

تحریك پذیری، بی قراری ، افكار خودكشی

دردهای مختلف ، مثل سردرد، درد قفسه سینه بدون شواهدی از بیماری جسمی

علل :

برای بیماری افسردگی واقعی هیچ علت یگانه و روشنی نمی توان متصور بود.

بعضی از عوامل زیست شناختی مثل بیماری های جسمی ، اختلالات هورمونی ، یا بعضی داروها می توانند نقش داشته باشند.

عوامل اجتماعی و روانی نیز می توانند نقش داشته باشند.

اختلالات ارثی نیز می توانند مؤثر باشند.

بروز این حالت ممكن است با تعداد وقایع ناراحت كننده زندگی فرد ارتباط داشته باشد.

عوامل افزاینده خطر:

عصبانیت یا احساس دیگری كه فرو خورده شده باشد.

داشتن شخصیتی وسواسی ، منظم و جدی ، تكامل گرا، یا شدیداً وابسته

سابقه خانوادگی افسردگی وابستگی به الكل

شكست در كار، ازدواج ، یا روابط با دیگران

مرگ یا فقدان یكی از عزیزان

از دست دادن یك چیز مهم (شغل ، خانه ، سرمایه )

تغییر شغل یا نقل مكان به یك جای جدید

انجام بعضی از اعمال جراحی مثل برداشتن پستان به علت سرطان

وجود یك بیماری یا معلولیت عمده

گذر از یك مرحله از زندگی به مرحله ای دیگر، مثلاً یائسگی یا بازنشستگی

استفاده از بعضی از داروها مثل بنزودیازپین ها

محرومیت از داروها و مواد محرك مثل كوكائین ، آمفتامین ها یا كافئین

بعضی از بیماری ها مثل دیابت ، سرطان لوزالمعده و اختلالات هورمونی

پیشگیری:

تغییرات عمده زندگی را پیش بینی و آمادگی لازم برای مواجهه شدن با آنها را كسب كنید.

حتی الامكان از عوامل خطر پرهیز كنید:

عواقب مورد انتظار در بسیاری از موارد، بیماری خود به خود خوب می شود، اما با كمك گرفتن از پزشك می توان مدت افسردگی را كم كرد و روش های مقابله با افسردگی را فرا گرفت .

عود افسردگی شایع است .

درصد بهبودی بالا است ، حتی اگر فرد به هنگام افسردگی ، نسبت به بهبودی خود دید منفی داشته باشد.

عوارض احتمالی :

خودكشی

علایم هشداردهنده آن عبارتند از:

گوشه گیری از خانواده و دوستان

عدم توجه به ظاهر خود

به زبان آوردن این كه فرد می خواهد «همه چیز را تمام كند» یا اینكه «زیادی است و مزاحم دیگران .»

شواهدی از داشتن نقشه برای خودكشی (مثلاً نوشتن وصیت نامه یا توجه به یك سلاح قتاله )

خوشحالی ناگهانی پس از احساس نومیدی طولانی مدت

عدم بهبود افسردگی

اصول كلی درمان :

در صورتی كه علایم خفیف تا متوسط باشند، روش های به عهده گرفتن مراقبت از خود را در پیش گیرید:

با دوستان و خانواده صحبت كنید.

به طور منظم ورزش كنید.

یك رژیم غذایی متعادل و كم چرب داشته باشید.

الكل مصرف نكنید؛ كارهای عادی زندگی خود را ادامه دهید.

فیلم های خنده دار و شاد ببینید.

در صورت امكان به تعطیلات بروید.

احساسات خود را در یك دفتر خاطرات روزانه بنویسید.

سعی كنید مشكلات در روابط با دیگران را حل كنید (البته بهتر است كه در این زمان تصمیمات عمده نگیرید).

تا حدی كه می توانید فعالیت خود را حفظ كنید.

مسؤولیت های خود را تا زمان بهبودی به فرد دیگری واگذار كنید.

به گروه های حمایتی در مورد افسردگی بپیوندید.

داروهای ضدافسردگی برای بعضی از افراد كه افسردگی طولانی مدت یا نسبتاً شدید دارند.

فعالیت:

محدودیتی برای آن وجود ندارد.

فعالیت ها و علایق روزانه را حفظ كنید حتی اگر حوصله آنها را ندارید.

رژیم غذایی :

یك رژیم عادی و متعادل داشته باشید حتی اگر اشتها به غذا ندارید.

در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمایید:

اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان علایم افسردگی دارید.

اگر احساس تمایل به خودكشی یا ناامیدی دارید.

منبع: سایت اصفهان دكتر