متخصصان امر سلامت در آمریکا معتقدند مراقبت ها و خدمات پزشکی متحیر کننده و شگفت انگیزی در آن سوی آب ها وجود دارد.

توریسم پزشکی، صنعت رو به رشدی است که با تجارت جهانی بالغ بر ۶۰ میلیارد دلار، کشورهای در حال توسعه ای را مانند تایلند، برزیل و هند به خود جذب کرده است، به طوری که آنها فعالانه و مشتاقانه آغوش خود را به روی دلارها، پوندها و یوروهای گردشگران سلامت گشوده اند. عوامل مختلفی این کشورها را به عنوان پناهگاه جدید سلامت بیماران از سراسر دنیا معرفی کرده که می توان به هزینه های پایین زندگی و در دسترس بودن بیشتر خدمات اشاره کرد. از سویی، در کنار منافعی که صنعت توریسم پزشکی، هم برای بیماران و هم برای کشورهای ارایه دهنده خدمات فراهم می آورد، نگرانی ها و مشکلاتی را نیز ایجاد کرده است. نگرانی در رابطه با کیفیت خدمات و اینکه چه کسی یا کسانی در قبال مشکلات ایجاد شده مسوول هستند، از جمله مسایلی است که به کرات مورد بحث و بررسی قرار می گیرند. در واقع این صنعت در نخستین دوره رشد خود قرار دارد و راه و زمان زیادی مانده تا خود را به ایده آل های مورد نظر برساند. در شماره گذشته، به مواردی در این رابطه اشاره شد. در ادامه دیگر مشکلات موجود برشمرده خواهند شد.

به دست آوردن اطلاعات در زمینه عوارض یا پیامدهای نامطلوب درمانی در میان افرادی که خود را درگیر توریسم پزشکی می کنند، بسیار سخت است. بیمارستان هایی که این خدمات را فراهم می کنند، مایل هستند شما فکر کنید که آنها عالی ترین و بی نظیرترین نتایج را دارند و همه گزارش ها نیز همین موضوع را انعکاس می دهند، اما قضیه به این سادگی ها هم نیست، زیرا اعداد و ارقامی در این زمینه وجود ندارند و گردآوری اطلاعات مناسب و پژوهش های آکادمیک بیشتری مورد نیاز است تا ثابت کنند که میزان واقعی عوارض چه اندازه است.

سوال های دیگری که مطرح می شوند، به تعداد دقیق روش های خاص درمانی انجام شده در آن بیمارستان های مورد نظر بازمی گردند. همچنین نحوه آموزش و نوع و مرتبه مدرک پزشکان و دیگر کارکنان آنها و شرایط کلی تجهیزات در دسترس، از دیگر نگرانی های موجود هستند.

متخصصان امر پیشنهاد می کنند که برای ارزیابی یک بیمارستان در خارج از کشور خود، فهرست «The five Ds» را در نظر داشته باشید (جدول ذیل).

● ارزیابی بیمارستان ها

بسیاری از بیمارستان های خارجی توسط کمیسیون مشترک ایالات متحده به رسمیت شناخته شده اند (ستادی که موسسات مراقبت های سلامت را ارزیابی کرده و اعتبارنامه صادر می کند). این کمیسیون، با همکاری کمیته مشترک بین المللی (JCI)، خدمات آموزشی و مشورتی در اختیار بیمارستان های سراسر دنیا نیز قرار می دهد. بر پایه اطلاعات موجود در وب سایت JCI، اخیرا بسیاری از بیمارستان های ترکیه، تایلند و سنگاپور توسط این موسسه معتبر شناخته شده اند. در حال حاضر تعداد بیمارستان هایی که در خارج از آمریکای شمالی قرار داشته و در لیست JCI قرار گرفته اند، از سه مورد در سال ۲۰۰۰ به ۷۱ مورد تا سال ۲۰۰۶ رسیده اند.

نشانه هایی وجود دارند که فشارهای رقابتی در بازار سلامت ممکن است به نگهداری و حفظ استانداردهای کیفیت و افزایش مسوولیت پاسخگویی این بیمارستان ها کمک کنند. شرکت های متعددی در اروپا، آمریکای شمالی و مناطق دیگر ایجاد شده اند که بیماران را در طول این مسیر همراهی می کنند، از رزرو کردن مکان تا ترتیب دادن خدمات مورد نیاز و مراقبت های پس از آن. بعضی آژانس ها حتی پا را فراتر گذاشته و اگر بیماران مایل باشند، شرایط را به گونه ای هماهنگ می کنند تا بیماران دوره نقاهت خود را در یک مکان لوکس در آسیا بگذرانند. این موسسات باید حتما با بیمارستان هایی همکاری کنند که مورد تایید JCI یا دیگر مراکز بین المللی مرتبط با این امر باشند.

با وجود نگرانی هایی که در ورای کیفیت خدمات وجود دارد، بعضی بیمارستان ها در کشورهای نوظهور در امر توریسم پزشکی، در روش های درمانی خاصی، مهارت های قابل توجهی پیدا کرده اند. به طور مثال بیمارستان Wockhardt و موسسه قلب در Bangalore هند، پانصدمین جراحی بای پس عروق کرونر خود را در حالی که قلب بیمار در حال تپش بوده و بیمار هوشیاراست، با موفقیت انجام داده است. در هرحال، متخصصان امر سلامت در آمریکا معتقدند مراقبت ها و خدمات پزشکی متحیر کننده و شگفت انگیزی در آن سوی آب ها وجود دارد و حتی پیشنهاد می کنند شعبه هایی از آنها داخل خاک آمریکا نیز تاسیس شوند.

● حمایت بیمه ها

با پیر شدن جمعیت اروپا، آمریکای شمالی و ژاپن، بیمارستان های این مناطق، با کاهش ثابت در میزان روش های درمانی بسیار درآمدزا روبه رو خواهند شد؛ چرا که تعداد بیشتر افرادی که بدون بیمه هستند یا بیمه کافی ندارند، برای استفاده از خدمات درمانی به کشورهای دیگر مراجعه می نمایند. پیش بینی می شود شرکت های بیمه امکانات خود را، به ویژه برای بازار توریسم پزشکی توسعه خواهند داد و از سویی، کشورهای ارایه دهنده خدمات، تعداد بیشتری شرکت های مالی، به طور خصوصی خواهند ساخت تا روی نیروی کار نسبتا ارزان آنها سرمایه گذاری نمایند. این موسسات، نوعی فرهنگ کیفیت را با پیروی از قانون بنیادی بازار ـ مکان که در قرن بیست و یکم رایج است، پایه گذاری می کنند که معتقد است: «توسعه منطقه ای، رقابت جهانی».