وارد شهر همدان که می شوی و چند خیابان بزرگ و کوچک را طی می کنی می رسی به یک میدان بزرگ که اتومبیل ها حول وحوش یک ابنیه تاریخی می چرخند و می روند پی کارشان. خوب که نگاه می کنی این بنای تاریخی و تقریبا بزرگ برایت آشناست. نیازی نیست به اینکه به مغزت فشار بیاوری و آن بنا را به خاطر آوری ؛ چون این بنای بزرگ وسنگی همانند صاحبش نام آشناست و از جهات گوناگون شهره عام و خاص است . این بنا مقبره ابن سیناست که هر روز هزاران جهانگرد و جویای شناخت بیشتر از آن دیدن می کنند. داخل آرامگاه ابن سینا که می شوی همه چیز حکایت از این اندیشمند اعصار و آثار جاویدانش دارد . چنانچه بر سر در آنجا نوشته است: “اینجا آرامگاه شیخ الرئیس ، حجه الحق شرق الملک، امام الحکما، ابوعلی حسین بن عبدالله بن حسین، مشهور به ابوعلی سیناست.” دانشمند و پزشک بزرگ ایرانی که در سوم صفر سال ۳۷۰هـ .ق در “ افشنه “ یا “خرمثین” متولد شد. از همان دوران کودکی نشانه های بی نظیری از نبوغ خارق العاده در وی هویدا بود آن گونه که گویند استاد اولیه اش از تعلیم او باز ماند و به پدرش متذکر شد سوالات این کودک فراتر از دانسته هاو آ موخته های من است. بنابراین ابن سینا در بخارا به تحصیل علم پرداخت و از آنجا که از حافظه خارق العاده ای برخوردار بود در سن ده سالگی تمام قرآن را حفظ کرد و در سن چهارده سالگی کتاب لغت عربی نوشت و در عنفوان جوانی و در سن هجده سالگی به مقام دانشمندی رسید آن طور که صدها جوان جویای علم و دانش از محضرش بهره های فراوان می بردند.کتابخانه این بنای تاریخی هم برای خودش جالب توجه است.

چنانچه وجود چند ردیف میز و نیمکت قدیمی و چوبی به همراه قفسه کتاب های قدیمی نظر هر بیننده را به خود جلب می کند و از همه مهمتر آنکه یادآور حوادث دوران زندگانی ابن سیناست که چگونه نسبت به کتاب اهمیت و ارزش خاصی قائل بوده و جالب آنکه در دوران شباب بعد از مداوای نوح بن منصور از یک بیماری مهلک و نجات این پادشاه سامانی زمانی که او از ابن سینا می خواهد تا از وی درخواستی کند ابن سینا خواهش می کند که اجازه دهد از کتابخانه مجهز او بهره ها ببرد واز همه اینها جالب تر آنکه این جوان دانشمند و جویای علم چنان در صفحات و سطور کتب غرق می شود که گویی قصد دل کندن از این گنجینه گرانبها ندارد. البته ناگفته نماندکه خود ابن سینا هم تعداد صد وبیست جلد کتاب تالیف کرده است که هر کدام از آنها از ابعاد گوناگون حائز اهمیت بوده و قرنها در دانشگاه های معتبر جهان تدریس شده است.هر چند آرامگاه ابن سینا آنچنان وسیع و گسترده نمی باشد اما در همان جای محدود خود حرف های بسیاری برای گفتن دارد. آنگونه که کافی است به دیوارهای کناره آ رامگاه نظری بیندازیم که در تابلوهای کوچکی چندین گیاه دارویی تزئین شده و در ذیل آن خواص و کارکردهای آن دارو از منظر ابن سینا ذکر شده است . پس بی هیچ فوت وقتی به یاد تبحر ابن سینا درعلم پزشکی می افتی و کتاب بزرگ و ارزشمند “قانون” که در چهار جلد می باشد در نظرت تداعی می شود .

بعد به این نکته می رسی که هر ساله اول شهریورماه روز پزشک است و به خاطر یادمانی از بزرگ پزشک و طبیب ایران زمین این روز به همین نام نامیده شده است. سپس می بینی که تعدادی دانشجوی پزشکی داخل آ رامگاه می شوند و زیر گنبد چند ضلعی که چون ستونی به سمت آسمان رفته ، می نشینند و بعد از قرائت فاتحه ای مصمم می شوند که همچون ابن سینا پزشکی بزرگ ونامی شوند و ضمن مداوای بیماران و مهر و محبت به ایشان در علم پزشکی هم صاحب جایگاهی باشند و شاگردان بزرگی بسان بهمنیار بن مرزبان تربیت کنند و این گونه برای تندرستی جسم و روح بشر تجربت بیشتری بیندوزند . بی تردید ابن سینا تنها یک پزشک نبوده بلکه همچون دانشمندان زمان خود در اغلب علوم تبحر لازم را داشته است. او یک فیلسوف و ریاضیدان بزرگ است و کتاب “ شفای “ او در ۱۸ جلد گواه این ادعاست. او در فلسفه، مشایی است ، یعنی پیرو ارسطوست و به نظریات این استاد یونانی تکامل خاصی بخشیده است و کتاب هایی چون داوری والنجاه چنین سخنی را به اثبات می رساند. از آن طرف هم کتا ب هایی چون المبدا و المعاد ، لسان العرب و دانشنامه علایی نیز سخنان بسیاری در باب الهیات دارند.ابن سینا در سال ۴۲۸ هـ .ق در همدان فوت می کند اما هماره یاد وخاطره اش در اذهان همگان زنده ا ست چنانچه هر کس داخل شهر همدان می شود اول جایی که برای دیدار به ذهنش خطور می کند آرامگاه ابن سیناست.