● سابقه و هدف:

اندازه گیری منظم قد و وزن و ثبت آنها بر روی نمودارهای مناسب، سبب تشخیص به موقع اختلالات رشد و شروع اقدام های پیشگیری و درمانی می شود. در حال حاضر در ایران مانند بسیاری از کشورهای دیگر به علت فقدان استانداردهای محلی از جداول مرکز ملی آمارهای بهداشتی NCHS)) استفاده می شود که با توجه به اختلافات نژادی ژنتیکی و جغرافیایی و اقتصادی ضروری است که در هر کشور استاندارد منطقه ای رشد تهیه شود.

● روش بررسی:

در این مطالعه توصیفی، ابتدا تعدادی از دبستان های شهر شاهرود به طور تصادفی انتخاب و تمامی کودکان ۱۱ ـ ۷ ساله که در سال اول تا پنجم مشغول تحصیل بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ۲۲۲۴ دانش آموز توسط دو نفر بدون کفش و با کمترین لباس با متر و ترازوی یکسان اندازه گیری قد و وزن شدند. دانش آموزان مبتلا به مشکلات و بیماری های موثر بر رشد جسمانی از مطالعه خارج شدند. ابزار گردآوری داده ها متر، ترازو، پرسش نامه و چک لیست بود.

● یافته ها:

میانگین قد دختران در ۷ سالگی ۰۴/۱۲۰ سانتی متر و میانگین وزن آنان ۲۳/۲۱ کیلوگرم بود و تا ۱۱سالگی میانگین قد و وزن به ترتیب به ۴۹/۱۴۰ سانتی متر و ۸۸/۳۱ کیلوگرم افزایش یافت. در پسران، میانگین قد در ۷ سالگی ۳۲/۱۱۹سانتی متر و میانگین وزن ۵۰/۲۱ کیلوگرم بود که تا سن ۱۱ سالگی به ترتیب به ۳۶/۱۳۹ سانتی متر و ۹۸/۳۱ کیلوگرم افزایش یافت.

● نتیجه گیری:

در مقایسه با NCHS، میانگین قد و وزن کودکان ۱۱ـ۷ ساله شاهرود کمتر از استاندارد جهانی بود. از نتایج حاصل از این پژوهش می توان در آموزش پرستاری به منظور ارتقا کیفیت ارایه خدمات بهداشتی و در آموزش والدین، آموزگاران و مراقبین بهداشت مدارس جهت تغذیه مطلوب، پیشگیری از بیماری ها، واکسیناسیون به موقع در حهت روند مطلوب رشد جسمانی کودکان و همچنین به عنوان زمینه ای برای مطالعه بیشتر در سایر مناطق کشور جهت بدست آوردن استاندارد نمودار قد و وزن کودکان ایرانی استفاده نمود.