● مقدمه:

بخش مراقبتهای ویژه یا (ICU) بیمارانی را در خود جای می دهد که دارای مجموعه ای از مشکلات بوده و یا دچار نارسایی در یک یا چند ارگان حیاتی مانند سیستم قلبی و تنفسی می باشند. با توجه به اهمیت این بخش و پیامدهای آن این مطالعه با هدف تعیین پیش آگهی و مرگ و میر بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان توحید سنندج در سال ۱۳۷۹ انجام شد.

● مواد و روشها:

این مطالعه یک مطالعه توصیفی بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان توحید سنندج در سال ۱۳۷۹ بود. بیمارانی که در این بخش بستری می شدند وارد مطالعه شده و یک برگ چک لیست در پرونده آنان قرار داده شد. کلیه داده های مربوط به بیماران بطور دقیق در این چک لیستها ثبت می گردید. ۲۳۸ بیمار در مدت زمان انجام مطالعه در بخش بستری شدند که تعداد ۱۶ نفر از آنان به دلیل خروج زود هنگام از بخش، از مطالعه حذف شدند. داده های بدست آمده با استفاده از آمار توصیفی شامل فراوانی، میانگین و انحراف معیار و نرم افزار آماری SPSS win تجزیه و تحلیل گردید.

● یافته ها:

نتایج این مطالعه نشان داد که ۱۶۲ نفر از بیماران (۷۳%) از بخش اورژانس، ۲۳ نفر (۴/۱۰%) از اتاق عمل و ۳۷ نفر (۷/۱۶%) از سایر بخشها به ICU بیمارستان توحید منتقل شده بودند. ۹۹ نفر بیماران یعنی ۶/۴۴ درصد زن و ۱۲۳ نفر یعنی ۴/۵۵ درصد مرد بودند. میانگین زمان بستری در بخش ۹۵/۳ روز با انحراف معیار ۵/۴ نفر بود. ۱۰۹ نفر از بیماران یعنی ۱/۴۹ درصد زنده از بخش خارج شدند و ۱۰۱ نفر یعنی ۵/۴۵ درصد فوت نمودند. ۱۲ نفر نیز (۴/۵ درصد) با رضایت شخصی ترخیص شدند.

● نتیجه گیری:

نتایج این مطالعه نشان داد که میزان مرگ و میر بیماران در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان توحید نسبت به سایر مطالعات در زمان انجام مطالعه نسبت به سایر بررسیها بالاتر بوده است که می تواند ناشی از نحوه انتخاب بیماران جهت مراقبت در بخش ICU و یا پایین بودن استانداردهای لازم در انجام مراقبت از این بیماران باشد.