● بیان مساله:

تخلخل درونی به وفور در ریختگی های تیتانیوم دیده می شود. طرح اسپروگذاری در شکل گیری و توزیع تخلخل درونی در تایتانیوم موثر است.

● هدف:

این بررسی اثر انواع گوناگون طراحی اسپرو را بر روی میزان تخلخل درونی روکش های ساخته شده با تیتانیوم بررسی می کند.

● مواد و روش:

در این بررسی آزمایشگاهی که به صورت تجربی و با توزیع تصادفی انجام گرفت شمار ۶۰ روکش کامل تاجی بر روی یک دای فلزی با خط خاتمه تـراش (۱۵۰o) sloping shoulder با موم شکل داده شد، هر یک از الگوهای مومی در توزیعی تصادفی با یکی از سه شکل متفاوت طراحی اسپرو (Rousseau, Runner bar, Reservoir) اسپروگذاری شدند و با مواد اینوستمنت (alumina magnesia) سیلندرگذاری گردیدند و سپس، با دستگاه ریخته گری ویژه تیتانیوم بر طبق دستورالعمل کارخانه سازنده، با تیتانیوم خالص تجارتی ریخته شدند. سپس روکش های ریخته شده به دقت تمیز گردیدند و به وسیله دستگاه برش، به دو نیمه بخش شدند. سپس با فراهم کردن پرتونگاری و اسکن شدن آنها مساحت تخلخل های درونی و شمار آنها با نرم افزار (Wixwin۲۰۰۰) و با عمل کننده دیگر به صورت کور (blind) اندازه گیری گردید. داده ها ابتدا با آزمون آماری ANOVA با ضریب اطمینان ۹۵ درصد واکاوی شدند. برای مقایسه چندگانه تخلخل های درونی از آماره (LSD) و برای بررسی تفاوت مساحت تخلخل های درونی از آزمون ناپارامتری کروسکال والیس و برای مقایسه های چندگانه از روش ناپارامتری من ویتنی استفاده شد.

● یافته ها:

شمار و مساحت تخلخل درونی در این سه طرح اسپرو گذاری دارای اختلاف معنادار آماری بود (p<۰.۰۵) و کمترین میزان تخلخل درونی در طراحی رزروار (Reservoir) دیده شد.

● نتیجه گیری:

با طراحی رزروار همراه با ونت (vent) در ریخته گری تیتانیوم، از نظر میزان تخلخل درونی بهبود به دست آمد. دستیابی به شواهد بهتر و افزایش تعمیم پذیری کلینیکی در مورد تاثیر طرح های مختلف اسپروگذاری بر تخلخل درونی و همچنین تاثیر هم زمان این طرح ها بر دقت کلینیکی و انطباق مارجین در روکش های ریخته شده با تایتانیوم نیازمند بررسی های بیشتر است.