● سابقه و هدف:

بیماری التهابی لگن مسوول ۲۰ ۵% تمام موارد بستری بیماران در بیمارستان به علت مسایل زنان می باشد. این عفونت ها به علت شیوع بالا و عوارض بالقوه خطرناکی که دارند از مهم ترین مسایل در ژنیکولوژی محسوب می شوند. لذا بر آن شدیم تا فراوانی آن و عوامل خطر و علایم بالینی را در افراد مبتلا بررسی کنیم.

● مواد و روشها:

این مطالعه بر روی ۸۱۱۴ بیمار بستری شده در بخش زنان بیمارستان شهید یحیی نژاد بابل طی سالهای ۷۹ ۱۳۷۴ صورت گرفت. ۱۴۵ مورد عفونت لگنی تشخیص داده شد که وارد مطالعه شدند و اطلاعات مورد نظر در پرسشنامه ای ثبت و مورد بررسی قرار گرفت.

● یافته ها:

فراوانی بیماری التهابی لگن در این مطالعه ۱.۸% بوده که بیشترین فراوانی در گروه سنی ۲۹ ۲۰ (۳۷.۳%) بوده است. شایعترین علامت بالینی درد شکم و حساسیت شکمی بوده است. بیشترین روش ضد بارداری در مبتلایان، بستن لوله ها (۲۷.۶%) و منقطع (۲۶.۹%) بوده است. سابقه کورتاژ در ۱۳.۸% و هیستروسالپنگوگرام در ۱۱.۴% وجود داشت.

● نتیجه گیری:

فراوانی بیماری التهابی لگن نسبت به جوامع دیگر کمتر می باشد که به رعایت اصول اخلاقی و احتمالا شیوع کم عفونتهای گنوره و کلامیدیا نسبت داده می شود. تشخیص بیماری، بالینی و براساس رد سایر تشخیص های افتراقی می باشد. تأخیر در درمان منجر به عوارض وخیم شده و تشخیص به موقع و درمان ضروری می باشد.