● هدف:

فرآورده گیاهی ACA۱ از یک گیاه بومی ایرانی که درطب سنتی ایران در درمان سرطان به کار می رفته گرفته شده است. بررسی های گذشته نشان داد که این گیاه دارای اثر کشنده بر رده سلولی سرطان معده (AGS) و رده سلولی سرطان ملانومای انسانی (SK MEL۳) در محیط آزمایشگاهی است. این بررسی ها همچنین نشان داد که اثر این دارو بر سلولهای فیبروبلاست L۹۲۹ که در اینگونه مطالعات به عنوان رده سلولی استاندارد مورد استفاده قرار می گیرد؛ به طور معنی داری کمتر است. این مطالعه جهت بررسی تاثیر این فرآورده بر سیستم ایمنی ذاتی موش Balb/c طراحی شد.

● مواد و روش کار:

به دنبال تزریق داخل صفاقی ACA۱ به حیوان آزمایشگاهی به مدت پنج روز، فعالیت رشد و تکثیر ماکروفاژهای صفاقی به روش MTT سنجیده شد. تولید نیتریک اکساید (NO) توسط ماکروفاژها ی صفاقی نیز، به روش گریس اندازه گیری گردید.

● نتایج:

دوز ACA۱۲۰mg/kg، موجب افزایش معنی دار فعالیت تکثیری سلولهای ماکروفاژ نسبت به گروه کنترل، در حضور محرک PMA گردیدند (P<۰.۰۰۱). بدون حضور PMA اثر تحریکی قابل توجهی بر ماکروفاژهای صفاقی مشاهده نگردید. تولید NO توسط ماکروفاژهای صفاقی در دوزهای ۲۰، ۵۰ و۱۰۰mg/kg با حضور PMA به طور معنی داری افزایش یافته بود (به ترتیب P<۰.۰۰۱ و P=۰.۰۱ و P<۰.۰۰۱). بدون حضور PMA نیز در دوز ۲۰ و۵۰mg/kg از ACA۱ ، تولید NO توسط ماکروفاژهای صفاقی افزایش قابل توجهی نسبت به گروه کنترل نشان داد (به ترتیب P<۰.۰۰۱ و P<۰.۰۲).

● نتیجه گیری:

نتایج این مطالعه نشان می دهد که داروی ACA۱ می تواند به صورت وابسته به دوز فعالیت رشد و تکثیر ماکروفاژهای صفاقی را القا نموده و باعث افزایش تولید نیتریک اکساید توسط این ماکروفاژ ها شود. با توجه به اثرات کشندکی اختصاصی مشاهده شده بر سلولهای سرطانی و اثر ایمونو مدولاتوری فوق به نظر می رسد با انجام مطالعات بیشتری در این زمینه با استفاده از دوزها و دوره های درمانی مختلف در مدلهای حیوانی و انسانی، بتوان به دارویی مفید جهت درمان اختصاصی سرطان به روش کموایمونوتراپی دست یافت.