سرطان ریه

در تاریخچه پزشكی از شما درباره سیگار كشیدن در گذشته و حال ، شغل، قرارگیری در معرض مواد خطرناك و وجود سابقه خانوادگی سرطان ریه سوال خواهد كرد.

آزمایش های پاراكلینیك برای تشخیص سرطان ریه در درجه اول، رادیوگرافی قفسه سینه است. مراحل بعدی سی تی اسكن، آزمایش خلط سینه زیر میكروسكوپ و در صورت لزوم نمونه برداری از بافت ریه و بافت سلول های سرطانی زیر میكروسكوپ است. پاتولوژیست در آزمایشگاه می تواند سلول های سرطان را زیر میكروسكوپ شناسایی كند. نمونه برداری یا بیوپسی قطعی ترین و مطمئن ترین راه تشخیص سرطان برای پزشك خواهد بود. اما در برخی موارد و به رغم تمام آزمایش ها هنوز هم نمی توان با قاطعیت بیماری را مشخص كرد. در این حالت باید با جراحی اكتشافی بافت ریه را بررسی كرده و وجود یا عدم وجود توده سرطانی را تشخیص داد.

درمان سرطان ریه

مثل هر سرطان دیگری درمان این سرطان نیز به نوع و میزان گسترش تومور بستگی دارد. پزشك برای درمان سرطان باید نوع سرطان، ابعاد و میزان رشد، محل دقیق تومور در ریه و میزان گسترش آن را بداند. با دانستن این موارد احتمال درمان بیماری و شانس عدم عود آن مشخص می شود.

درمان سرطان ریه عمدتا تركیبی از چند درمان است چون اغلب نتایج بهتری دارد. این درما ن ها شامل موارد زیر است:

شیمی درمانی: داروهای شیمیایی سلول های سرطان زا را از بین می برند. شیمی درمانی برای درمان یك سرطان یا سلول های سرطانی باقیمانده بعد از جراحی استفاده می شود.

اشعه درمانی ( رادیوتراپی): دوزهای بالای اشعه x سلول های سرطانی را از بین می برد یا رشد تومور را كند می كند. رادیوتراپی برای از بین بردن سلول های سرطانی باقیمانده بعد از جراحی به كار می رود و می توان آن را دقیقا برای درمان دست اندازی سرطان به نواحی مثل استخوان، مغز یا ستون فقرات مورد استفاده قرار داد.

جراحی: بر مبنای ابعاد و میزان رشد تومور تجویز می شود. انواع مختلفی برای جراحی تومور وجود دارد كه از برداشتن ساده تومور و مقدار كمی از بافت های سالم اطراف تا برداشتن كامل ریه متفاوت خواهد بود. جراحی قدیمی ترین و در بسیاری از موارد تنها راه درمان سرطان است.

درمان فوتودینامیك: در این روش درمانی جدید كه بعضا پزشكان از آن استفاده می كنند از لیزر برای درمان سرطان استفاده می شود. در این روش بیمار قبل از درمان مواد خاصی را می خورد، سپس با تابیدن لیزر این مواد فعال شده و سلول های سرطانی را نابود می كند.

متاسفانه درمان سرطان ریه در برخی موارد نمی تواند بیماری را درمان كند. در عین حال درمان این سرطان عوارضی را برای بیمار به دنبال دارد كه برخی موقتی است، اما برخی تا پایان عمرباقی می ماند. رادیوتراپی استخوان و شیمی درمانی هر دو ممكن است باعث بروز خستگی شود كه برشدت ضعف عمومی بدن یك بیمار سرطانی می افزاید. برای مقابله با این عارضه استراحت، ورزش و رژیم غذایی سالم ضروری است. در عین حال برای درمان سرطان ریه ترك دائمی سیگار الزامی است. بعد از درمان، پیگیری های مكرر توسط پزشك الزامی است. آزمایش هایی نظیر رادیوگرافی از قفسه سینه و آزمایش خون برای تعیین میزان پاسخ به درمان به طور مرتب انجام خواهد شد. در عین حال بیمار باید كوچكترین علائم حاكی ازعود سرطان را به پزشك خود گزارش دهد.

ریه مبتلا به سرطان بعد از درمان نیاز به بازپروری دارد. متخصصان ریه و تیم های تخصصی با یك برنامه ریزی دقیق می توانند برای برگشتن بخشی از قابلیت های طبیعی ریه، بیمار را یاری كنند.

یكی از بدترین عوارض سرطان ریه متاستازهای استخوانی آن است. در این حالت سلول های سرطانی از ریه ( یا هر بافت دیگری) خود را به بافتی دیگر رسانده شروع به تكثیر و ایجاد تومور می كنند.

در واقع متاستاز یك سرطان جدید نیست بلكه موقعیت اصلی این سلول ها تغییر كرده است. این متاستاز می تواند استخوان را تضعیف و مستعد شكستگی و درد كند. درعین حال متاستاز می تواند باعث آزاد شدن مقدار زیادی كلسیم از استخوان شده و یك اورژانس كامل پزشكی ایجاد كند. استخوان های كمر، لگن، دنده ها، استخوان ران، بازو و جمجمه شایعترین مناطق وقوع متاستاز هستند كه عمدتا با رادیوتراپی درمان می شوند.