● تعریف:

آنفلوآنزا بیماری ویروسی حاد دستگاه تنفس است که با تب ، سر درد، درد عضلانی ، عرق ، آبریزش بینی ، گلودرد و سرفه تظاهر می کند. سرفه اغلب شدید است و برای مدتی ادامه می یابد ولی سایر نشانه های بیماری بعد از ۲ تا ۷ روز خود به خود بهبود پیدا می کند. آنفلوآنزا در افراد مختلف ممکن است از سایر بیماری های ویروسی دستگاه تنفس قابل تشخیص نباشد. اشکال بالینی بیماری متفاوت بوده وممکن است نشانه هایی مثل سرماخوردگی ، برونشیت و پنومونی ویروسی را نشان دهد. اختلالات دستگاه گوارش (تهوع، استفراغ و اسهال) نیز بروز می کند.

● همه گیری بیماری:

در اجتماعات بسته مثل مدرسه های شبانه روزی و یا خانه سالمندان، همه گیری به ۵۰ درصد و بیشتر می رسد. همه گیری ها در مناطق معتدل بیشتر در زمستان و در نواحی گرمسیر بیشتر در ماه های بارانی سال اتفاق می افتد.

● عامل عفونت: سه نوع آنفلوانزای a b c شناخته شده است.

راه های انتقال: مهم ترین راه انتقال ویروس عمدتا از طریق تنفس می باشد و در محیط های بسته پرجمعیت مثل اتوبوس و مترو بیشتر است. چون ویروس آنفلوآنزا ممکن است ساعت ها در شرایط سرد و رطوبت کم در محیط خارج زنده بماند ، انتقال مستقیم ویروس از طریق ترشحات آلوده نیز می تواند صورت گیرد.

● پیشگیری ودرمان :

۱) استفاده از واکسن:

در افراد ضعیف و ناتوان بالای ۶۰ سال ساکنین آسایشگاه ها افراد با بیماریهای مزمن قلبی عروقی ، ریوی و کلیوی (کودکان و نوجوانان ۶ ماهه تا ۱۸ ساله که تحت درمان با آسپرین می باشند ) کارکنان حرفه های پزشکی و افراد درمعرض تماس با بیماران.

۲) رعایت اصول بهداشت:

شستشوی مکرر دست ها با آب وصابون استفاده از دستمال کاغذی و دفع بهداشتی آن پوشاندن دهان به هنگام سرفه وعطسه استراحت در منزل به هنگام بیماری خودداری ازدست زدن به چشم ها و بینی درهنگام بیماری خودداری ازدست دادن و روبوسی درهنگام بیماری ، تغذیه مناسب استراحت کافی

۳) جلوگیری از انتشار بیماری:

اجتناب از حضور در تجمعات در فصل بیماری بخصوص در زمانی که دچار استرس و خستگی زیاد هستید اجتناب از تماس مستقیم با افراد بیمار اجتناب از دست زدن به بینی ، چشم ها و دهان قبل از شستشوی دست ها اجتناب از نشستن و ایستادن نزدیک افرادی که سرفه و عطسه می کنند و شستشوی دست ها پس ازتماس با افراد آلوده تعویض مسواک پس از بهبودی اجتناب از استرس های روحی ، روانی دفع بهداشتی زباله ها به حد اقل رساندن تماس با نوزادان استفاده از ماسک هنگام بیماری تمیز کردن و ضد عفونی منظم سطوح به وسیله صابون و آب.

۴) استفاده از داروهای ضدویروسی (صرفا با تجویز پزشک:)

داروهای ضد ویروسی می توانند به عنوان تکمیل پروفیلاکسی و درمان به کاربرده شوند. افرادی که در معرض بیماری نبوده و بیمار نشده اند درمان پیشگیرانه در آنها حد اقل برای چندین ماه ادامه خواهد یافت (پیشگیری اولیه) و در افرادی که در معرض عفونت بوده اند درمان پروفیلاکسی به مدت ۷ ۱۰ روز تجویز می گردد.(پیشگیری ثانویه)

گروهای زیر سود بیشتری از داروهای ضد ویروسی خواهند برد؛۱ بیماران قلبی یا ریوی شدید ۲بیماران با نقص ایمنی از جمله بیماران مبتلا به ایدز و بیماری های بدخیم شدید مانند لوسمی ولنفوم.

نکاتی در مورد داروهای ضد ویروسی در آنفلوآنزا: چهارداروی ضد ویروس در دو دسته دارویی جهت مقابله با عفونت ویروسی آنفلوآنزا مطرح شده است؛ آمانتادین، ریمانتادین (برای مقابله با ویروس آنفلوآنزای نوع )a تجویز می گردد و زانامیویر و اوسلتا میویر (که برای هر دو نوع آنفلوآنزای a و )b به کار می روند. این چهار دارو در صورتی که در ۴۸ ساعت اول پس از شروع علائم ، مورد استفاده قرار گیرند ، می توانند طول دوره آنفلوآنزا را کوتاه نمایند.

علائم هشدار دهنده: در صورت بروز حد اقل ۲ ۳ علامت از موارد زیر حتما بیمار به پزشک مراجعه نموده و درمان شود؛

الف) کودکان:

تب بالا و طولانی مدت تنفس سریع (سخت ) رنگ پوست آبی و کبود ممانعت از نوشیدن مایعات تغییرات در حالات مغزی بیدارنشدن تحریک پذیری یا تشنج برگشت مجدد تب و بدتر شدن سرفه پس از بهبود علائم اولیه بدتر شدن بیماری های مزمن موجود در کودکان.

ب) بالغین:

تب بالا و طولانی مدت تنفس مشکل و کوتاهی آن احساس درد و فشار در قفسه سینه غش و ضعف اغتشاش شعور استفراغ شدید و مکرر.

جهت جلوگیری از عوارض بیماری و بهبودی سریع تر بیماری ، اقدامات ذیل توصیه می شود؛ نوشیدن زیاد مایعات گرم

استراحت (خواب کافی ) برگشت تدریجی به فعالیت های روزمره استفاده از غذاهای بدون ادویه تنفس در هوای مرطوب تنفس عمیق با بینی و تخلیه آرام از راه دهان (در مدت ۵ دقیقه در فواصل ۲ ۳ ساعت در هوای پاک.)