برخی از افراد بدون اینکه علتی ظاهری یافت شود از دردهای مزمن شکایت می کنند. به رغم اینکه پزشک معاینات جسمی و آزمون های مکرری انجام می دهد، هیچ علت یا عارضه جسمی قابل تشخیص برای درد بیمار نمی یابد. این وضع به آن معنا نیست که درد وجود ندارد. درد ماهیتاً یک احساس ذهنی است. درد یک حس عینی یا ملموس نیست. هیچ تست آزمایشگاهی یا عکس رادیوگرافی نمی تواند درد را نشان دهد.

درد یک فرد ممکن است مربوط به عواملی باشد که تشخیص آنها به آسانی ممکن نباشد. همچنین ممکن است شیوه معمول پردازش پیام های درد در مغز یا نخاع در یک فرد دچار اختلال شده باشد، مانند دردی که فردی که دست یا پایش قطع شده در محل عضوی که دیگر وجود ندارد حس می کند. حتی آسیب های نامحسوس به اعصاب ممکن است درد شدیدی به وجود آورد.

سندروم های بحث برانگیز

دانشمندان پس از سالها پژوهش هنوز نتوانسته اند علت جسمی دقیق گروهی از بیماری های دردآور را تعیین کنند، از جمله این سندروم های دردمزمن می توان به اینها اشاره کرد:

فیبرومیالژی(دردهای مبهم در تمام بدن، که در نقاط حساس خاصی شدت بیشتری دارد)

سندروم خستگی مزمن(خستگی و دردهای مبهم در همه بدن)

سندروم روده تحریک پذیر(درد شکمی، یبوست یا اسهال)

سیستیت انترستیل(درد مثانه)

وولودینیا(درد در دستگاه تناسلی خارجی زنان)

در برخی از افراد ممکن است دو یا چند مورد از سندروم های فوق همراه هم دیده شود. برای همین است که پژوهشگران معتقدند ممکن است علت مشترکی برای برخی از این اختلالات وجود داشته باشد؛ اختلالاتی که عمدتاً در زنان رخ می دهند.

نظریه ها در مورد علل احتمالی

سندروم خستگی مزمن و درد مثانه(سیستیت انترستیل) ممکن است مربوط به اختلالات دستگاه ایمنی یا آلرژی ها باشند. یک احتمال دیگر وجود عفونت یا نوعی ضربه است که آغاز کننده این بیماری ها بوده است.بسیاری از افرادی که از درد مزمن رنج می برند حساسیت بیش از حدی به درد دارند. پژوهشگران هنوز در حال تلاش برای تعیین علت این حساسیت هستند، اما عاملی که در بیماران مبتلا به فیبرومیالژی دیده می شود وجود سابقه حوادث تنش زا در دوران کودکی است، ممکن است این حوادث باعث حساس شدن سازوکارهای پردازش کننده درد در مغز شده باشند.

برخی اوقات، درد یک شخص قابل انتساب به رفتارهایی است که او در دوران کودکی آموخته است.

شاید والدین فرد تنها هنگامی که او مریض بوده به او توجه نشان می داده اند. حتی امروزه نیز دوستان و بستگان فردی که دچار بیماری یا درد باشد توجه بیشتری به او نشان می دهند. بسیاری افراد ممکن است حتی بدون اینکه آگاه باشند برای جلب توجه در بیان درد خود اغراق کنند.

تأثیر ذهن بر بدن

ذهن و بدن شما بر هم تأثیر می گذارند. بسیاری از ما هنگامی که با اضطراب در اتاق انتظار دندانپزشکی نشسته ایم احساس دل آشوبه را تجربه کرده ایم یا اینکه پس از ترک محیط پراسترس کاری سردرد شما به طور معجزه آسایی ناپدید می شود.

برطرف شدن سردرد شما به این ترتیب به معنای آن نیست که سردرد شما خیالی بوده است. بسیاری از افراد مبتلا به درد مزمن به خصوص هنگامی که علت جسمی یافت نمی شود دچار این نگرانی می شوند که دیگران فکر کنند درد آنها ناشی از اختلال روانی است.دکتر دیوید مارتین متخصص بیهوشی و پزشکی درد در کلینیک مایو در روچستر می گوید: به یک معنا درد همیشه احساس ذهنی و مربوط به تجربه شخصی است.وجود آن را نمی توان تشریح یا ثابت کرد.درد شامل پاسخی حسی و نیز عاطفی است که منحصر به فرد است.

داروهای مفید

پزشک شما ممکن است برای برطرف شدن دردهای مزمنی که در بالا ذکر شد، برای شما داروی ضدافسردگی تجویز کند، اما علت تجویز این داروها آن نیست که شما افسرده اید. داروهای ضدافسردگی سه حلقه ای مانند آمی تریپ تیلین، نورتریپ تیلین و... فرآیندهای شیمیایی را در مغز و نخاع شما تشدید می کنند که به طور معمول باعث مهار درد می شوند. همچنین این داروها الگوی خواب فرد را بهبود می بخشند که به خصوص به افراد مبتلا به سندروم خستگی مزمن یا فیبرومیالژی کمک می کند.

در برخی موارد درد ناشی از آسیبی است که به اعصاب وارد آمده است. داروی گابانیتین(یاNeurontin)، یک داروی ضد تشنج، اغلب در تسکین دادن درد ناشی از اعصاب صدمه دیده در جریان دیابت یا زونا به خوبی مؤثر است.

کاهش استرس برای کاهش درد

استرس می تواند درد مزمن را تشدید کند. برنامه های توانبخشی درد، معمولاً که در برخی بیمارستان ها وجود دارد، به شما کمک می کند استرس را در زندگیتان کاهش دهید و در واکنش به استرس غیرقابل اجتناب آرامشتان را حفظ کنید.

اگر درد مزمن شما به درمان های متعارف پاسخ ندهد، کاستن از واکنش استرس و افزایش دادن فعالیت ها ممکن است بهترین چیزی باشد که شما می توانید برای کنترل کردن موقعیت و بازیابی زندگیتان انجام دهید.

سحر میرشاهی

منبع:وب سایت مایوکلینیک

نقل از: http://www.hamshahri.net/hamnews/۱۳۸۵/۸۵۰۳۰۲/news/diet.htm