‫آتیسم یا اوتیسم معضلی است که ما مرتبا درباره آن چیزی می شنویم. ولی اگر با این بیماری درگیر نباشید ممکن است اطلاع مشخصی درباره آن نداشته باشید. اوتیسم که تلفظ درست آن آتیسم هست یک بیماری مغزی روانی می باشد که باعث معلولیت فکری و روانی می شود. این بیماری اثرات منفی در روابط اجتماعی ٬ روابط ارتباطی ٬ رفتاری و علائق دارد. آتیسم معضل بسیار معمولی در بچه ها می باشد. متاسفانه آمار درستی از تعداد اطفالی که در ایران به این بیماری در گیر هستند در اختیار این نویسنده نیست ولی این بیماری آنچنان در سطح جهانی معمول هست که به عنوان مثال در کانادا از هر ۲۰۰ بچه یک نفر مبتلای آن می باشد. در ۶ سال گذشته افزایش آن در کشور کانادا ۱۵۰ درصد بوده است. آتیسم طریقی که مغز اطلاعات را پروسه میکند عوض کرده و روی تمام مراحل پیشرفت های انسانی تاثیر می گذارد. آتیسم معمولا در سه سال اول زندگی بروز میکند و این بروز در پسران ۴ مرتبه بیشتر از در دختران میباشد. یکی از مشاهدات جالب در رابطه با آتیسم ٬ ارتباط آن با غذا می باشد.

قابل توجه است که والدین بچه های مبتلا به آتیسم ٬ نه اطبا٬ رابطه بین آتیسم و غذا را پیدا کرده اند. البته این رابطه هنوز مورد بحث دست اندر کاران می باشد ولی دلایل زیادی برای صحت این رابطه موجود است. والدین کشف کردند که بعد از خوردن غذا های مخصوصی فرزند آنها که مبتلا به آتیسم هستند بدتر می شوند. به این دلیل آنها با دقت به این موضوع توجه کرده و بعد از مشاهدات زیاد به این نتیجه رسیدند که انواع مخصوصی از غذا ها منجمله گندم٬ جو ٬ لبنیات ٬ تخم مرغ و شوکولات برای این بچه ها مضر می باشد.

اطفال و بچه های که مبتلا به آتیسم هستند در هضم پروتین هائی مانند گلوتن و کاسین که در دانه جو و مواد لبنیاتی پیدا میشود اشکال دارند. گلوتن و کاسین در معده ترشح کرده و خود را به سلول های گیرنده آرامش بخش در مغز شخص مبتلا به آتیسم متصل میکنند و این اتصال اثر معکوس روی عملیات معمولی مغز می گذارد. در کنفرانس ;شکست آتیسم ; در سال ۱۳۸۰ بسیاری از مراکز غذایی که مواد غذایی بدون گلوتن و کاسین آماده میکنند شرکت داشتند و والدین را با مسایلی که گلوتن و کاسین بوجود می آورند آشنا کردند.

در این مرحله سئوالی که پیش می آید اینست که دقیقا گلوتن و کاسین چه هستند. گلوتن یک نوع پروتین هست که در مواد غذائی مانند گندم٬ گندم سیاه٬ جو و فراورده های که از جو درست شده به مقدار زیاد وجود دارد. گلوتن در برنج و سیب زمینی وجود ندارد. بدنبال رژیم گلوتن بین ۶ تا ۱۲ ماه٬ بیشتر بچه هائی که مبتلا به آتیسم بودند پیشرفت خوبی نشان داده اند.

کاسین یک نوع دیگر پروتین هست که در تمام فراورده های لبنیاتی از جمله شیر٬ کره٬ ماست٬ و سر شیر وجود دارد. محققین به این نتیجه رسیده اند که رژیم بدون کاسین برای اطفال مبتلا به آتیسم بین سن ۲ تا ۴ سال بسیار مفید می باشد. البته رژیم غذای بدون گلوتن و بدون کاسین بسیار مشکل می باشد ولی اثر مثبت آن در بهتر سازی بیماری آتیسم می تواند بسیار مهم و زیاد باشد. مهم اینست که بیمار را آرام آرام به این رژیم عادت داده و بطور یک باره آنرا شروع نکرد.

● ‫دلایل غذائی:

‫اطفالی که مبتلا به آتیسم هستند غالبا گرفتار معضل های معده ای و روده ای مانند سختی در هضم غذا، ازدیاد ناراحتی روده ای و تغییر در مدفوع می باشند. بعلاوه این ناراحتی ها ، کمبود مقاومت بدنی که نتیجه آن آلرژی های محیطی و حساسیت به غذا می باشد معمولا در این کودکان دیده می شود. در این مواقع دستورات دکتر بایستی با دقت به عمل برسد. دستور های معمولی دکتر ممکن است شامل رژیم مخصوص آلرژی، رژیم پروتین و استفاده از ویتامین های مختلف مثل روغن ماهی باشد.

‫پیشنهاد های غدایی برای اطفال مبتلا به آتیسم:

‫۱) حذف کاسین و گندم از مواد خوارکی

‫۲) کاهش در کاربوهایدرت و بالانس قند خون

‫۳) ازدیاد در استفاده از تخم کدو ، تخم آفتاب گردان و گردو

‫۴) استفاده روزانه کنجد در غذاهای مختلف

‫۵) حذف کامل مواد خوارکی که رنگ های شیمیایی دارند و نوشابه های گاز دار رنگی ( نوشابه سفید، نوشابه سیاه و یا زرد)

‫۶ − حذف سوکرالوس ( شکر مصنوعی)

‫‫با امید اینکه والدین و مدیران سازمانهای کمک به اطفال مبتلا به آتیسم به این مسایل آشنایی یافته و در بهبودی این کودکان توجه مخصوص به موادی که مورد استفاده غذایی آنان می باشد بنمایند.