محققان این تحقیق که تحقیقشان در آخرین شماره ژورنال نورولوژی منتشر شده است، بیان می کنند که استفاده از توپاماکس همانند سایر داروهای ضد صرع در طول بارداری با خطر نقص هنگام تولد توام است.

خطر نقص هنگام تولد در صورت همراهی توپاماکس با سایر داروهای ضد صرع بیشتر از حد انتظار است.

این تحقیق اگر چه در محدوده کوچکی صورت گرفته، اولین تحقیق صورت گرفته در خصوص نقص هنگام تولد توپاماکس در انسان هاست و در واقع تایید کننده نتایج بررسی ها حیوانی انجام شده در گذشته است.

جان گریگ محقق این پژوهش از بیمارستان رویال گروپ بلفاست ایرلند شمالی اذعان می دارد که به علت محدود بودن این بررسی، تحقیقات بیشتری در خصوص تایید این نتایج باید صورت بگیرد.

او در ادامه می افزاید که اگرچه اینتحقیق تنها شامل بیماران صرعی می شود اما از آنجایی که توپاماکس برای جلوگیری از میگرن نیز استفاده می شود و میگرن مکرراً در خانم های در سنین بچه دار شدن به وقوع می پیوندد نتایج بررسی در شرایط مشخص ممکن است به بیماران مبتلا به میگرن نیز قابل تعمیم باشد.

توپاماکس دارویی مهم در درمان میگرن

از چهار سال اخیر که توپاماکس تاییدیه FDA را برای درمان میگرن به دست آورد این دارو به عنوان یکی از گسترده ترین داروهای نسخه ای در درمان میگرن که تقریباً ۳۰ میلیون آمریکایی را متاثر ساخته است استفاده می شود.

خانم ها سه برابر بیشتر از آقایان مستعد ابتلا به این بیماری هستند. هم چنین خانم ها در سنین بچه دار شدن نسبت به این بیماری بسیار آسیب پذیرند.

طبق گفته دکتر شلومو شینار نورولوژیست مرکز پزشکی مونته فیور اگر این یافته ها تایید شوند آن ها داروی توپاماکس را به عنوان درمان مناسبی برای میگرن خانم های باردار پیشنهاد نمی کنند.

دکتر شینار اظهار می دارد:« تحمل خطرپذیری این دارو در بیماران صرعی متفاوت بوده، زیرا صرع های کنترل نشده خطر آشکاری برای جنین محسوب می شوند.» « میگرن ها می توانند باعث از کار افتادگی مادر شوند اما آن ها به طور معمول خطری را متوجه جنین نمی سازند.»

این تحقیق دربرگیرنده ۲۰۳ خانم مبتلا به صرع بود که در زمان مصرف توپاماکس باردار شده بودند. این بیماران از توپاماکس به تنهایی و یا همراه با سایر داروهای ضد صرع استفاده می کردند.

از ۱۷۸ نوزاد زنده ،نقص شدید هنگام تولد در سه نوزادی که مادرانشان از توپاماکس استفاده کرده بودند و هم چنین در ۱۳ نوزادی که مادرانشان از توپاماکس به همراه سایر داروهای ضد صرع استفاده کردند، دیده شد.

چهار نوزاد دارای شکاف کام یا شکاف لب بودند که این عارضه ۱۱ بار بیشتر از خانم هایی بود که از داروهای ضد صرع استفاده نکرده بودند. چها نوزاد پسر دارای نقص در دستگاه تناسلی بودند که عارضه دو نفر آن ها جزء نقص شدید هنگام تولد طبقه بندی شد.

میزان نقص هنگام تولد در میان خانم هایی که توپاماکس را به همراه سایر داروهای ضد صرع همانند والپروات استفاده کرده بودند، بیشتر بود. نقص هنگام تولد وابسته به والپروات در تعداد زیادی از تحقیقات مشخص شده است.

ژاکلین فرنچ پروفسور نورولوژی بیان می کند که خطر نقص هنگام تولد در صورت مصرف داروی توپاماکس یا سایر داروهای ضد صرع به تنهایی، کم تر از مصرف والپروات است.

او در ادامه می افزاید مورد شگفت انگیز در این خصوص آن است که مصرف دو داروی توپاماکس و والپروات با یکدیگر باعث نقص بسیار شدید هنگام تولد می شوند. طبق گفته دکتر فرنچ خطر مرتبط با والپروات کاملاً شناخته شده، از این رو از مصرف این دارو تا حد امکان در طول بارداری اجتناب می شود.

پاسخ سازندگان دارو

دکتر فرنچ بیان می کند که این تحقیق بسیار محدود بوده و نمی تواند به طور صحیح به ارزیابی خطر نقص هنگام تولد در مادران باردار مصرف کننده این دارو بپردازد.

کارا راسل سخنگو و نورولوژیست کمپانی «ارتو مک نیل» که سازنده توپاماکس است با نظر دکتر فرنچ موافق بوده و بیان می کند« اندازه نمونه ها در این تحقیق کوچک بوده،بنابراین تحقیقات بیشتری برای فهم و دست یابی به نتایج قابل قبول مورد نیاز است.» او در ادامه می افزاید« ما به انجام تحقیقات بیشتری ادامه داده تا صحت و ایمنی مصرف داروی خود را در افراد مشخص سازیم» و این کاری بسیار سخت است که نتیجه خود را تنها بر پایه نمونه های کوچکی در یک تحقیق استوار سازیم.

بر طبق گفته دکتر فرنچ سه تحقیق بزرگ در حال حاضر در خصوص نقص هنگام تولد مادران مصرف کننده توپاماکس در حال انجام است و تنها یکی از آن ها اطلاعاتی را در این خصوص آشکار ساخته است.

او می گوید:« ما به زودی از سایر نتایج تحقیقات دیگر مطلع خواهیم شد.»

دکتر فرنچ همانند شینار تاکید می کند که برای خانم های باردار مبتلا به صرع، صرع های کنترل نشده نسبت به هر داروی ضد صرع دیگری همانند والپروات خطر بیشتری را متوجه جنین می سازند.

آکادمی نورولوژی آمریکا توصیه می کند که خانم های مبتلا به صرع در صورت بارداری تنها از یک داروی ضد صرع استفاده کرده و در صورت امکان این داروها را با کمترین دوز موثر استفاده قرار کنند.

او می افزاید قطع درمان صرع در خلال بارداری می تواند برای مادر و نوزادش بسیار خطرناک باشد. در طول دوره صرع مادر، برای مدت کوتاهی سطوح اکسیژن مورد نیاز نوزاد بسیار کم می شود و همین امر موجب کاهش سرعت قلب نوزاد شده که یکی از علائم نقص هنگام تولد است. آسیب های ایجاد شده در هنگام حملات صرع در مادر و جنین منجر به سقط جنین نیز می شود.

دکتر فرنچ می گوید این موضوع به یک مشکل دوجانبه شباهت دارد. از یک سو جنین در معرض دارو قرار می گیرد و از سویی دیگر با قطع دارو خطر بیشتری متوجه مادری که از صرع رنج می برد، می شود.

مترجم: دکتر متین محمدی پور

ویراستار دکتر مقدم