سرکوب گرهای ایمنی چه هستند ؟

سرکوب گر ایمنی عبارتی است که برای تعریف گروهی از داروها که توانایی بدن را برای پس زدن عضو پیوندی سرکوب کرده یا کاهش می دهند ، استفاده می شود . از جمله این داروها که در پیوند کلیه استفاده می شوند می توان به سیکلوسپورین ، پردنیزولون و سل سپت ( cellcept ) اشاره کرد .

داروهای سرکوب گر ایمنی چه کاربردی دارند ؟

وقتی که پیوند کلیه می شوید ، بدن شما کلیه جدید را به عنوان یک عامل بیگانه شناسایی می کند ( به این معنی که این کلیه به بدن شما تعلق ندارد ) . بدنتان به کلیه جدید حمله کرده و سعی می کند به آن آسیب رسانده یا آن را منهدم کند . داروهای سرکوب گر ایمنی توانایی بدن شما را برای انجام این کار سرکوب می نمایند . هدف این است که این داروها طوری تنظیم شوند که ضمن پیشگیری از رد پیوند ، کمترین عوارض جانبی را در پی داشته باشند .

آیا تمام کسانی که پیوند کلیه می کنند باید از داروهای سرکوب گر ایمنی استفاده نمایند ؟

تقریبا همه کسانی که پیوند می کنند باید این داروها را روزانه ،و طبق دستور پزشک مصرف نمایند . اگر کلیه جدید از یک دو قلوی همسان گرفته شده باشد ، ممکن است به مصرف این داروها نیازی نباشد . حتی فراموش کردن یک دوز از این داروها ممکن است منجر به آغاز فرایند رد پیوند بشود . تنها زمانی می توانید یک نوبت از دارویتان را مصرف نکنید که پزشک یا یکی از اعضاء تیم پیوند به شما دستور داده باشد .

چون بیماران پیوندی تعداد زیادی دارو در طول روز مصرف می کنند ، ممکن است به راحتی یک نوبت را فراموش کنند . برای جلوگیری از این امر می توانید دو کار انجام دهید . اول اینکه شما باید نام و مقدار تمام داروهایی را که مصرف می کنید بدانید . اگر داروهایتان را به خوبی بشناسید ، احتمال فراموش کردن یکی از آنها خیلی کم خواهد بود . کار دوم این است که برای خود یک جعبه دارویی درست کنید و داروهای هفتگی خود را تنظیم کرده و در آن بچینید . هر هفته این جعبه را تنظیم کنید تا داروهایتان را به موقع و به مقدار صحیح مصرف کنید .

اگر یک نوبت از داروهایم را فراموش کنم ، چه کاری باید انجام دهم ؟

به محض این که یادتان افتاد آن را مصرف کرده و با پزشک خود تماس بگیرید . اگر نزدیک به زمان مصرف دوز بعدی است ، دوز دارو را دو برابر نکنید .

آیا علائم و نشانه هایی وجود دارند که لازم باشد به آنها توجه کنم ؟

بله . با این که هر روز داروهایتان را مصرف می کنید ، ممکن است باز هم فرآیند رد کلیه پیوندی اتفاق بیفتد . بنابراین لازم است بدنتان را به خوبی بشناسید . اگر هر یک از موارد زیر اتفاق افتاد با مرکز پیوند خود تماس بگیرید :

ـ کاهش برون ده ادراری

ـ تب بالای ۸/۳۷ درجه

ـ درد روی کلیه پیوندی

ـ خونی شدن ادرار

ـ احساس سرماخوردگی

ـ افزایش وزن بیشتر از ۵/۱ کیلو گرم در دو روز

موفقیت دراز مدت پیوند عمدتا به پی گیری دقیق و یک ارتباط کاری خوب بین شما و تیم پیوند بستگی دارد .

آیا به خاطر مصرف این داروها بیشتر از قبل در معرض ابتلا به عفونت قرار دارم ؟

بله . یکی از عوارض جانبی این داروها افزایش خطر عفونت است . این امر شایع ترین مشکل در دوره های اولیه بعد از پیوند یا دوره بعد از درمان رد پیوند است چون در این زمانها دوز این داروها بالاتر است . باید با مرکز پیوند تماس بگیرید اگر :

ـ تب بالای۸/۳۷ درجه داشته باشید .

ـ از محل عمل ترشح خارج شود .

ـ سوزش ادرار داشته باشید .

ـ سرما خوردگی یا سرفه ای داشته باشید که خوب نمی شود .

داروهایم را چگونه باید مصرف کنم ؟

پردنیزولون باید همراه غذا مصرف شود چون می تواند معده را تحریک کند . ایموران باید یک بار در روز مصرف شود . سیکلوسپورین به صورت شربت یا کپسول است که معمولا دو بار در روز مصرف می شود و دوز آن به سطح خونی آن بستگی دارد .

این داروها چه عوارضی در پی دارند ؟

پرد نیزولون :

افزایش وزن ناشی از افزایش اشتها ، آکنه ، گرده بوفالو ( تجمع چربی در قسمت بالای پشت ) ، ضعف عضلانی ، اختلال خواب ، زخم معده ، دیابت ( ممکن است دیابت بعد از پیوند ایجاد شود یا دیابت بیمار بدتر شود ) ، آب مروارید .

ایموران :

کاهش شمارش گلبول های سفید ، مشکلات کبدی ، کم خونی ، کابوس های شبانه .

سیکلوسپورین :

سمیت کلیوی ( آسیب به کلیه ) ، رشد غیر طبیعی لثه ها ، رشد بیش از حد موها ، کدر شدن موها ، افزایش فشار خون ، لرزش دست ها و مشکلات کبدی . بیشتر بیماران به یک یا چند تا از این عوارض دچار می شوند . معمولا ، عوارض جانبی را می توان با تصحیح دوز دارو یا درمان عوارض جانبی کنترل کرد .