با توجه به ویژگی ها و ماهیت صنعت تبلیغات اینترنتی ایران، چنین به نظر می رسد که پنچ گروه عمده در این صنعت نقش ایفا می کنند. این پنج گروه شامل ناشران اینترنتی، سازمانهای تولیدی و خدماتی، شرکتهای تبلیغاتی، دولت و مخاطبین تبلیغات می باشند. در زیر مشکلات و محدودیت های تبلیغات اینترنتی در ایران به تفکیک گرو ه های فوق الذکر آمده است:

الف) سازمانهای تولیدی و خدماتی(تبلیغ دهندگان)

یکی از مهمترین مواردی که موجب محدود ماندن تبلیغات اینترنتی در ایران شده است دانش و اطلاعات ناکافی مدیران سازمانهای تولیدی و خدماتی از کاربردهای تبلیغات در اینترنت می باشد. اغلب مدیران ایرانی از مزایا و فرصتهای فراوانی که با تبلیغ در اینترنت می توانند عاید سازمان خود کنند بی اطلاع و یا حداقل کم اطلاع هستند.

آن دسته از مدیرانی هم که اندک توجهی به اینترنت دارند درک صحیح و کاملی نسبت به نیازهای مخاطبین اینترنتی خود ندارند و در نتیجه از سرمایه گذاریهای خود در زمینه تبلیغات اینترنتی نتیجه درخور توجهی به دست نمی آورند. علاوه بر این مدیرانی که تبلیغات خود را وارد صفحات اینترنتی کرده اند، غالباً سایتهای خارجی را به عنوان رسانه اینترنتی خود انتخاب می کنند چراکه نسبت به کارایی و اثربخشی سایتهای ایرانی اطمینان لازم را ندارند.

ب) شرکتهای تبلیغاتی

بسیاری از سازمانها، امور تبلیغاتی خود را به شرکتهای تبلیغاتی واگذار می کنند. این شرکتها به برنامه ریزی تبلیغاتی برای سازمانهای طرف قراداد خود اقدام می کنند. در این برنامه رسانه های تبلیغاتی مانند تلوزیون، رادیو، مجلات و روزنامه های عمومی و تخصصی، تابلوهای تبلیغاتی در سطح شهر و ... پیشنهاد می شوند. آنچه مسلم است هنوز اینترنت در پورتفولیوی این شرکتها از سهم و جایگاه قابل توجهی برخوردار نیست از این رو اینترنت توسط متخصصین تبلیغاتی نیز مورد بی مهری واقع شده است. از جمله دلایل کم توجهی شرکتهای تبلیغاتی به رسانه اینترنت، می توان به کم بودن حاشیه سود تبلیغات اینترنتی برای شرکتهای تبلیغاتی اشاره کرد که این خود به دلیل هزینه اندک این نوع تبلیغات می باشد. همچنین فقدان آمار و ابزارهای مناسب برای نظارت و کنترل بر عملکرد تبلیغات اینترنتی موجب شده است تا سهم چندانی از طرف شرکتهای تبلیغاتی برای این نوع تبلیغات درنظر گرفته نشود.

ج) ناشران اینترنتی

ناتوانی سایتهای ایرانی در جذب تبلیغات را می توان از موانع عمده رشد و گسترش تبلیغات اینترنتی دانست. کیفیت پائین محتوای سایتهای ایرانی جذابیت لازم را برای تبلیغ کنندگان و مخاطبین فراهم نساخته است. وجود دیدگاه غیر تجاری در سایتهای ایرانی موجب شده است درآمدزایی جزء اهداف اصلی سایتها قرار نگیرد. از اینرو در گردانندگان سایتها کمتر با متخصصین بازاریابی مواجه می شویم حتی در سایتهایی که به ظاهر به جذب تبلیغات مشغول هستند کمتر فعالیتهای بازاریابی را به صورت حرفه ای شاهد هستیم. در نتیجه فقدان مکانیزمهای تبلیغاتی مناسب، موجب شده است تا سایتهای ایرانی در جذب تبلیغات موفقیت لازم را نداشته باشند.

د) دولت

رشد و گسترش اینترنت مانند سایر رسانه ها مستلزم حمایت سازمانها و دستگاهای دولتی زیربط می باشد. ضعف زیرساختهای مخابراتی و ارتباطی از جمله تنگناهای تبلیغات اینترنتی به شمار می آید. ترمیم و بهبود این زیرساختها جز وظایف دولت محسوب می شود. سامان دادن به زنجیره تجارت الکترونیک نیز تنها با خواست و حمایت دولت امکان پذیر خواهد بود. ایجاد مکانیزمهای پرداخت الکترونیک مانند بانکداری الکترونیک و پول الکترونیک از اقدامات اساسی و مهمی هستند که دولت می بایست در دستور کار خود قرار دهد. همچنین تدوین قوانین و مقرارات مناسب برای نقل و انتقالات الکترونیک، شناسایی هویت واقعی معامله کنندگان، ایجاد امنیت در دریافتها و پرداختها و ... از جمله اقدامات اساسی است که پیش نیاز رشد تجارت الکترونیک می باشد. بدیهی است که بدون سامان یافتن زنجیره تجارت الکترونیک نمی توان در تبلیغات اینترنتی رشد قابل توجهی انتظار داشت.

ه) مخاطبین تبلیغات اینترنتی

به دلیل گسترش فراوان حجم تبلیغات در سالهای اخیر و استفاده از شیوه های نامناسب و غیرحرفه ای در ایران، نوعی دلزدگی نسبت به تبلیغات به وجود آمده است. حجم گسترده تبلیغات ناخواسته در اینترنت نیز بر این مشکل افزوده است. وجود نرم افزارهای متعددی که صرفاً برای در امان ماندن از تبلیغات ناخواسته طراحی شده اند گواه این مدعا می باشد. در چنین فضایی جلب توجه مخاطبین کار بسیار دشواری خواهد بود و مستلزم استفاده از روشهای نوین و حرفه ای است. ضمن اینکه بدلیل فراهم نبودن امکانات تجارت الکترونیک ، مخاطبین نیز کمتر به تبلیغات در اینترنت توجه می نمایند.