اخبار و آمار جهانی حکایت از آن دارد که هرچه صنعتی تر شدن کشاورزی و تولیدات زیر مجموعه ی آن در ایالات متحده ، تشدید فشار تقاضای بالای جامعه ی آمریکا بر تولید کنندگان محصولات زراعی دنیا را در پی داشته است و موجب شده عرضه ی محصولات زراعی بطرف آن بازار تمایل زیادی را از خود نشان دهد .

نتیجه ی این مسئله در بالا رفتن روزمره ی قیمت محصولات زراعی و غذا در دیگر بازارهای دنیا نمود پیدا کرده است . داستان از این قرار است که چندی پیش از این ، تحقیقات دانشمندان نتیجه داد و توانستند در ایالات متحده به سوختی پاک برای استفاده ی خودروها دست پیدا کنند و بسرعت در جهت عمومی کردن مصرف آن اقدام نمودند و مصرف آنرا گسترش دادند . سوخت یاد شده چیزی نیست جز اتانولی که از فرآوری محصول ذرّت بدست می آید .

شروع تولید صنعتی این سوخت جدید بسرعت موجب بالا رقتن تقاضای ذرّت را در ایالات متحده فراهم کرد و در همان گامهای آغازین قیمت این محصول زراعی را تا حدود چهار برابر افزایش داد و آنرا به محصولی استراتژیک تبدیل نمود و تغییر کشت بسیاری از مزارع بسمت تولید این محصول را موجب گردید . اولین نتایج این مسئله خود را در پایین آمدن عرضه ی علوفه و غلّات نمایان کرد و به بالا رفتن قیمت محصولات و فرآورده های دامی منجر شد و در همین حال فشار تقاضای بازار آمریکا موجبات آنرا فراهم کرد که تغییر کشت وسیع و پر سرعتی در مزارع کشورهای آمریکای لاتین اتفاق افتد و فشار تقاضا را برای محصولات غذایی بطرف مردم آن کشورها منتقل نماید .

با هرچه بالاتر رفتن تولید اتانول در ایالات متحده و به تبع آن تغییر کشت زمینهای زراعی بطرف محصول ذرّت ، تقاضای پر مصرف ترین بازار دنیا نسبت به محصولات زراعی دیگر کشورها بالا و بالاتر رفت و وضع به گونه ای شد که با حرکت محصولات بسمت بازار ایالات متحده ، عرضه در بسیاری از بازارهای منطقه ای کاهش یافته و موجب شده تعادل بازار برهم خورد و نتیجه ی آن در بالا رفتن روزمره ی قیمت محصولات غذایی در سرتاسر دنیا نمود پیدا کرده است . این تحرکات تکنولوژیک بخش کشاورزی که موجب هرچه بالاتر رفتن ارزش افزوده در یک محصول گشته است ، اقتصاد کشاورزی دنیا را با تحولاتی شگرف مواجه خواهد نمود و در آینده ای نزدیک چرخش تمامی معادلات تولیدی دنیا را به سمت بارور نمودن توانمندی های بخش کشاورزی کشورها در پی خواهد داشت .

این فرصت بزرگ اگر از سوی متولّیان اقتصادی کشور درک شود ، یکی از بزرگترین پیروزی های اقتصادی ملّت ما را رقم خواهد زد و فرصتی خواهد بود برای اثبات قدرت ایران عزیز . امروز در ایران کمتر از ۴۰ درصد توانمندی های بخش کشاورزی ، با راندمانی حدود ۳۰ درصد مورد استفاده قرار میگیرد و جالب اینجاست که راندمان آبیاری در بخش کشاورزی نیز رقمی در حدود ۲۰ درصد میباشد و این همه در حالی است که کوچکترین عزمی از طرف متولّیان بخش کشاورزی برای بهینه سازی استفاده از بخش کشاورزی ، این موقعیت استراتژیک و بسیار سود آور دیده نمیشود .

اگر در شرایط کنونی دنیا نیم نگاهی به ظرفیتهای غیر قابل اشباع بخش کشاورزی کشور بیاندازیم ، در می یابیم که توانمند سازی بخش کشاورزی این سرزمین میتواند در کنار تامین غذای بخش بزرگی از دنیا ، عزّت و قدرت اقتصادی حقیقی را به این ملّت هدیه کند و اقتصاد نابسامان کشور را به بهترین شکل ممکن هدایت و بازسازی نماید و رفاه اجتماعی را در عالیترین سطح ممکن برای هموطنان رقم زند . در نوشته های بعدی به این موضوع بیشتر خواهم پرداخت .