در دنیای سرمایه گذاری استراتژی ها ابزار گوناگونی برای سرمایه گذاری وجود دارد، ولیکن می توانیم سرمایه گذاری ها را در سه دسته اصلی تقسیم بندی نماییم، مزیت اصلی که در این مقاله پیگیری می شود، از این دیدگاه است که تصمیم گیری در ارتباط با انتخاب نوع سرمایه گذاری را ساده تر می کند.

در ادامه به معرفی این سه نوع سرمایه گذاری و بیان مزایا و ایرادات آنها پرداخته می شود:

۱) سرمایه گذاری منفعل(غیر فعال)

سرمایه گذاری غیر فعال، زمانی رخ می دهد که شما به عنوان سرمایه گذار تصمیم گیری را به دست شخص دیگری سپرده و در حقیقت زمانی رخ می دهد که شما در تصمیم گیری مرتبط با سرمایه گذاری دخالتی نداشته باشید. به عنوان مثال شما سرمایه گذاری را به عهده مدیر سرمایه گذاری خبره ای محول می نمایید.

مزیت اصلی سرمایه گذاری غیرفعال این است که شما نیازی به داشتن تخصصی در ارتباط با سرمایه گذاری ندارید و همچنین شما نیازی به صرف زمان یا حتی هزینه های مازاد در ارتباط با سرمایه گذاری خود نخواهید داشت.

ایراد اساسی این نوع سرمایه گذاری نیز این است که اولا شما کنترل مستقیم روی پولتان را از دست می دهید و ثانیا بازده این گونه سرمایه گذاری معمولا ناچیز می باشد

از نمونه های بارز این نوع سرمایه گذاری می توان به حساب های پس انداز، اوراق دولتی، سرمایه گذاری در مستغلات و صندوق های مشترک سرمایه گذاری اشاره نمود. اغلب افراد برای بازنشستگی خود جهت بهره مندی از برخی امتیازات خاص مالیاتی در سرمایه گذاری های غیر فعال سرمایه گذاری می نمایند که البته این موضوع در هر کشوری متفاوت است.

۲) سرمایه گذاری فعال

در سرمایه گذاری فعال شما نقش فعالی در مدیریت سرمایه گذاری خواهید داشت. این شکل از سرمایه گذاری می تواند تمرکز و دید بلندمدتی روی خرید و نگهداشت پرتفوی سهام داشته باشد یا می تواند نگاه کوتاه مدتی همانند معامله قراردادهای آتی داشته باشد.

برای انجام صحیح سرمایه گذاری فعال شما نیازمند دانش کافی، ابزار و استراتژی های مورد استفاده در سرمایه گذاری هستید. شما همچنین نیاز به درک مفاهیم و اصول اساسی نظیر زمان تشکیل پرتفوی بهینه، نحوه کاهش زیان و تحلیل بازار خواهید داشت. علاوه بر این شما می بایست از توانایی بالایی جهت به کارگیری این استراتژی ها در مواقع لزوم برخوردار باشید که مورد آخر معمولا مشکل ترین جنبه سرمایه گذاری فعال می باشد.

مزیت سرمایه گذاری فعال، قدرت اعمال کنترل بیشتر روی سرمایه گذاری نسبت به سرمایه گذاری غیرفعال و نیز توانایی بالقوه بالاتر جهت کسب سود از دیدگاه نظری است و عیب این گونه سرمایه گذاری ،صرف زمان در کسب دانش مورد نیاز و مهارت لازم جهت مدیریت سرمایه گذاری ها و همچنین احتمال تحمل زیان بالقوه نسبت به سرمایه گذاری غیرفعال می باشد. از نمونه های بارز سرمایه گذاری فعال می توان به سرمایه گذاری در سهام، اختیارات، معاملات آتی، معاملات ارزی، خرید و نگهداشت پرتفوی بهینه سهام، خرید و نگهداشت اموال تجاری، مسکونی و مستغلات اشاره نمود.

۳) سرمایه گذاری مولد

با سرمایه گذاری مولد شما حقیقتا سرمایه گذاری را در جهتی که منجر به سود بیشتر می شود، سوق می دهید. این شکل از سرمایه گذاری نیازمند مقدار زیادی مهارت و تجربه می باشد، لیکن اگر شما دارای مهارت و تجربه کافی شوید ،قادر خواهید بود به منافع زیادی دست پیدا نمایید. به همین دلیل، سرمایه گذاری مولد اغلب تحت عنوان «تبدیل فکر به پول» تعبیر می شود.

از مزایای سرمایه گذاری مولد می توان به بالاترین سود بالقوه و بالاترین درجه کنترل و انعطاف پذیری اشاره نمود.

از معایب آن نیز نیاز به داشتن بالاترین درجه از دانش، استقراض مجموع زیادی از پول و همچنین احتمال بالقوه بسیار بالای تحمل زیان در صورت اشتباه را می توان نام برد.

نمونه های بارز سرمایه گذاری مولد شامل توسعه املاک، نوسازی املاک، اصلاحات تجاری و توسعه، بازاریابی محصول جدید و... می باشد.

در پایان هنگامی که شما در حال تصمیم گیری در ارتباط با این سه طبقه از سرمایه گذاری هستید، می بایست به برخی موارد نظیر: سطح دانش و تجربه خود، نقاط قوت و ضعف، دسترسی خود به منابع شامل پول و زمان و به خصوص عوامل شخصیتی خود شامل مهارت مدیریت زمان، مهارت تصمیم گیری، تحمل ریسک و انضباط شخصی توجه نمایید، البته بسیاری از مشاوران خبره جهت کمک به شما در هریک از این طبقه ها و نیز بسیاری از منابع جهت کسب دانش و تجربه وجود دارد.